وی از جمله راهکارهای پیشگیرانه را تعیین شاخص‌های ایمنی، ابلاغ به دستگاه‌ها و اجرای این شاخص‌ها در اماکن و ساختمان‌ها دانست و در ذکر مثال، به حادثه آتش‌سوزی یکی از مساجد تهران در چند سال قبل اشاره نموده و اظهار داشت: اگر این مسجد دارای درب‌های ورودی و خروجی بود، خسارات جانی کم‌تر می‌شد ولذا لازم است شاخصه‌های ایمنی تبیین و به دستگاه‌ها ابلاغ شود و رعایت آن در ساختمان‌های دولتی الزامی گردد.

دادستان تهران راهکارهای پیشگیرانه دیگری را مورد توجه قرار داد که از آن جمله، شناسایی ساختمان‌های غیر ایمن، آموزش همگانی و توجه به بافت‌های فرسوده به ویژه در منطقه دوازده و بازار تهران بود.

وی در توجیه ضرورت آموزش همگانی، به عملکرد مردم در حادثه ساختمان پلاسکو اشاره کرد و اظهار داشت: در این حادثه، مامورین پلیس و آتش نشانی با مشکلات زیاد مردم را از محل حادثه دور نمودند؛ این در حالی است که شهروندان باید به گونه‌ای آموزش ببینند که داوطلبانه محل حادثه را ترک کنند و کنجکاوی را محملی جهت حضور در مناطق خطر قرار ندهند.

 جعفری دولت آبادی استفاده از تجهیزات پیشرفته و هم‌چنین مشارکت همه شهروندان از جمله اصناف در رعایت شاخصه‌های ایمنی و توجه به تذکر دستگاه‌های مسوول را به عنوان دو راهکار دیگر برای پیشگیری از حوادث مشابه دانست و در خصوص راهکار اخیر چنین توضیح داد: بند ز ماده‌ی 37 قانون اصناف، تکالیفی را برای اتحادیه‌ها مقرر نموده و مطابق آن، از وظایف و اختیارات مجامع امور صنفی، نظارت بر اجرای مقررات فنی، بهداشتی، ایمنی، انتظامی، حفاظتی، بیمه‌گزاری، زیباسازی و سایر مقررات مربوط به واحدهای صنفی که از طرف مراجع ذی‌ربط وضع می‌شود و اگرچه که دستگاه‌های اجرایی به نبود ضمانت اجرا در راستای اقدامات پیشگیرانه استناد می‌کنند، اما حمایت دادستان‌ها از دستگاه‌های مسوول می‌تواند تاثیرگذار باشد.

دادستان تهران اصلاح قوانین از سوی مجلس شورای اسلامی و دقت شهرداری در صدور مجوز ساخت برای ساختمان‌ها را به عنوان دو راهکار دیگر به منظور پیشگیری از حوادث ارائه نمود و در توضیح اظهار داشت: صدور مجوز برای ساختمان‌های چندین طبقه در کوچه‌های با عرض کم، مانع از ارائه خدمات امدادی در زمان حادثه می‌شود و امکان مانور را برای دستگاه‌های خدمت‌رسان مثل آتش نشانی با مشکل مواجه می‌سازد.

وی هم‌چنین خواستار صدور شناسنامه ایمنی برای ساختمان های بلند مرتبه شد و به اصناف توصیه کرد از ظرفیت‌های شرکت‌های بیمه برای جبران خسارات احتمالی استفاده نمایند.