به گزارش گروه سیاسی ، برگزاری همایش پانصد و پانزدهمین سالگرد روابط سیاسی ایران و روسیه و برگزاری نمایشگاه اسناد دو کشور که از امروز در تهران آغاز می‌شود، بهانه خوبی است تا به این پرسش نیز پاسخ داده شود.

همه نیک می‌دانند که ساختارهای اداری و سیاسی حکومت‌ها در کشورهای مختلف به انواع بسیط و مرکب تقسیم می شود. در ساختارهای بسیط نیز دو شیوه حکومت‌داری متمرکز و غیر متمرکز تجربه می شود که برای ساختارهای مرکب، دو سبک کنفدراسیون و فدراسیون تعریف شده است، حکومت فدراتیو به حکومت کشوری اطلاق می شود که مناطق آن دارای خودمختاری محلی هستند. این مناطق در عین وفاداری به حکومت مرکزی و قانون اساسی کشور، دارای دولت‌های محلی،قوانین داخلی، مجلس، کابینه وزرای محلی و در برخی موارد قانون اساسی محلی نیز هستند. ساختار اداری حکومت در ایران نیز مانند بسیاری کشور ها از نوع بسیط و متمرکز است که البته در دو دهه اخیر تلاش‌هایی برای تمرکز زدایی صورت گرفته و قوانینی در این راستا وضع شده است.

در حال حاضر فدراسیون روسیه نیز حکومتی فدرال با 85 منطقه فدرال است که این مناطق شامل 22 جمهوری،46 استان،9 ناحیه، 3 شهر خودمختار و5منطقه و شهرستان خودمختار می شود. مناطق فدرال به جز در زمینه سیاست خارجی و امور امنیتی و دفاعی که توسط حکومت مرکزی مدیریت می شود در سایر موارد از خودمختاری نسبی برخوردارند.

روابط میان دولت های محلی در مناطق روسیه با دولت مرکزی به جز مواردی که در قانون اساسی تعیین شده از طریق یک توافقنامه میان دولت مرکزی و محلی تعریف می شود و مجلس شورای فدراسیون نیز که یکی از دو مجلس روسیه یا همان‌مجلس سنا است، از نمادهای سیستم فدرال در روسیه به شمار می‌آید که در آن، از هر منطقه دو نماینده حضور دارند و پرچم همه 85 منطقه در شورای فدراسیون افراشته شده است.