مرتضی غرقی خبرنگار صدا و سیما در یادداشتی نوشت: روابط ایران با اروپا بویژه، کشورفرانسه از سال ۱۳۵۷ تاکنون فراز و نشیب‏ های زیادی را پشت سر گذاشته است.

از یک سال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی تا ورود امام به میهن ، شاهد روابط دوستانه دو کشور ایران و فرانسه بودیم. اما بعد از آن به دلیل جهت‏گیری‏های سیاست خارجی دو کشور، روابط دو جانبه رو به تیرگی نهاد. در خلال جنگ ایران و عراق حمایت جدی دولت وقت فرانسه از عراق و فروش تسلیحات دوازده میلیارد دلاری  به این کشور و در اختیار قرار دادن سلاح های پیشرفته همچون هواپیمای  میراژ  و سوپر اتاندارد و موشک های اگزوسه به صدام، که می توانست صحنه جنگ را به نفع دشمن ما تغییر دهد بر تیرگی روابط افزود .

عقب نشینی فرانسه از تعهداتش در شرکت تولید سوخت اتمی اورودیف وپس از ان هم حمایت مکرر از گروهک منفور منافقین شرایط را سخت تر کرد،  همچنین، طی سالهای اخیر نیز به بهانه برنامه هسته ای ایران و همصدایی فرانسه با امریکا روابط دو کشور به سوی انجماد سیاسی رفت و روابط  اقتصادی دو کشور به حد اقل خود رسید. ، اما اکنون بعد توافق هسته ای دو طرف درک بهتری از مواضع یکدیگر پیدا کرده اند که این مسئله می تواند به روان شدن سیاست خارجی دو کشور کمک کند ، اگر چه سفر چندی بیش اقای روحانی به فرانسه وانعقاد سی و دو معاهده و توافقنامه میان دو کشور توانست ترک جدی در یخ های موجود روابط دو کشور ایجاد کند و و زمینه ذوب شدن یخهای منجمد چند ساله را فراهم نماید ، اما بدلایل نا معلومی این روابط هنوز بهبودی کامل نیافته و پتانسیل های موجود دو کشور فعال نشده است.

در حالی که دو کشور ظرفیت های بسیاری در تمام زمینه ها برای توسعه همکاری دارند در بعد سیاسی. همکاری های دوجانبه و بین المللی در زمینه تروریسم و مواد مخدر ،در بعد اقتصادی سرمایه گذاری در زمینه نفت و گاز ، و کارخانه های صنعتی ، همچنین همکاری های بازرگانی و تجاری ،کشاورزی ، دامپروری ،و همکاری های علمی و فرهنگی ، و دهها زمینه همکاری دیگر می تواند پیوند میان دو کشور را مستحکم کند از این رو انتظار است دولت فرانسه با اراده و جدی مستقل از فشارهای سیاسی فرا سرزمینی و با تکیه بر توافق برجام که این کشور متعهد نیز به اجرای دقیق و کامل آن است مسیر همکاری های دوکشور را هموار کند و فصلی نو از روابط میان ایران و فرانسه را رقم بزند ، البته نباید این نکته را از نظر دور داشت که نبود استراتژی مشخص برای توسعه روابط در تمام زمینه ها میان دو کشور نیز نتوانسته ظرفیت های موجود را فعال کند چراکه با کوچکترین تنش سیاسی روابط اقتصادی دو کشور تحت تاثیر قرار گرفته و متاسفانه بخش های اقتصادی تاوان آن را متحمل شده اند که این امر موجب بی اعتمادی در بخش های اقتصادی، صنعتی و علمی دو کشور شده و چراغ روابط دو جانبه را کم سو کرده است.

شاید هم بتوان گفت گره روابط دو کشور فراتر از مناسبات دو جانبه است، وباید برای مقابله با تاثیر گذاری دیگر کشور ها در روابط ایران و فرانسه راه حل جدی جستجو کرد.بنابر این تا زمانی که طرفین به یک تعریف مشترک از منافع دوجانبه و راهبردی مشخص  نرسند ،تاثیر گذاری عوامل بیرونی در روابط دو کشور اجتناب ناپذیر خواهد بود. در عین حال فرانسه  بر این مسئله واقف است که ج اا در سیاست خارجی و دفاعی  خود در منطقه استقلال کا مل دارد و هر تعهد ی که بر مبنای منافع مردمش باشد را تمکین خواهد کرد و طرف فرانسوی می تواند روی  توافقات وتعهدات ایران در منطقه حساب کند در حالی که بسیاری از کشور های منطقه از این استقلال رای بر خوردار نیستند و این  می تواند امتیازی بزرگ در استحکام  روابط روابط دو جانبه باشد. روسای جمهوری ایران و فرانسه چندی پیش، پس از امضای اسناد همکاری های دو کشور، در جمع خبرنگاران گفتند که امضای این اسناد بیانگر اراده جدی و مصمم تهران – پاریس برای همکاری‌های مشترک است ، و ما امیدواریم با سفر وزیر محترم خارجه فرانسه به تهران مسیر وعده های دو رییس جمهور محقق شود.

/انتهای پیام/

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.