به گزارش گروه فرهنگی ، مهدی استاداحمد، شاعر، روزنامهنگار و گوینده رادیو با بیان اینكه رسالت طنز و هر گونه هنری بیان مشكلات است، اظهار كرد: البته ارائه راه حل برای مشكلات، وظیفه طنزپرداز نیست. مثال این موضوع، این است كه اگر در خانه، كولر خراب باشد، به تعمیركار میگوییم كولر خراب است و باید درست شود. اما اگر كولرساز بگوید روش درست شدن كولر را هم بگویید، قاعدتا پاسخ میدهم كه كارشناس این مسئله نیستم، اما به عنوان كسی كه در این خانه زندگی میكند، میدانم كه كولر خراب است.
وی ادامه داد: هنرمندان هم وقتی مشكلی را میبینند، باید آن را بیان كنند. حال اگر طنزپرداز و هنرمندان، در آن زمینه، تخصصی هم داشت، میتواند راه حلی هم ارائه دهد، اما نمیتوانیم توقع داشته باشیم كه هنرمندان و طنزپردازان درباره مشكلات راه حل ارائه دهند.
این شاعر كشور همچنین با اشاره به اینكه سرگرمی و ایجاد آرامش در افكار عمومی از دیگر وظایف طنزپردازان است، گفت: البته این ایجاد سرگرمی به معنی این نیست كه در چند روز نخست وقوع یك بحران مانند حادثه پلاسكو توقع داشته باشیم طنزپرداز با آن اتفاق شوخی كند. اما میتواند واقعه را كمی تلطیف كند تا بخش غصه و غمی كه با راهكاری نمیتوان تغییر داد، كاهش بدهد. اما اگر طنزپرداز بخواهد با اثرش ذهنها را از مسئله منحرف كند، خوب نیست. اما اثر طنز، برای ایجاد آرامش خوب است؛ چرا كه جامعه به آرامش نیاز دارد.
استاد احمد گفت: در چند روز حادثه پلاسكو، شوخیهایی كه صورت گرفت بسیار كم بود و طبیعتا طنزپردازان با خود حادثه شوخی نكردند و روی طنزهایشان به ضد و نقیض بودن اخبار، یا كسانی كه می خواستند مسئولیت را از روی دوش خود بردارند، بود. طنزپردازان در این گونه حوادث، كارشان سخت میشود. اگر بخواهند همزمان طنز كار كنند، حتی اگر طنز تلخ و گروتسك باشد و در عین حال به كسی برنخورد، كار بسیار دشواری پیش رو دارند و به همین دلیل هم برخی طنزپردازان در این شرایط، به طور كلی طنز را كنار میگذارند و آثار جدی ارائه میدهند. من در روزهای نخست حادثه پلاسكو، شعری نوشتم كه ناخودآگاه جدی شد. به دلیل همین سختی است كه به قدری مسئله سخت میشود كه طنزپرداز، طنز را كنار میگذارد.
وی خاطرنشان كرد: سعی كردم در آثار بعدی كه درباره تكذیبیه ها نوشته ام، اثرم هم طنز باشد و هم خانواده های داغدار احساس توهین نكنند و احساس كنند حرف دلششان زده شده است.
این شاعر و طنزپرداز افزود: برخی بزرگان توصیه میكنند كه در زمان بحران و حادثه، چیزی ننویسید و صبر كنید تا با جمع آوری اطلاعات كافی و داشتن تحلیلهای مختلف، اثری ارائه كنید. البته معتقدم جامعه نیاز به واكنش هوشمندانه طنزپردازان و هنرمندان در زمان بروز حادثه دارد. چرا كه مردم در این اتفاقات، به ویژه وقایعی كه مانند انقلاب یا جنگ تحمیلی، طولانی و ادامه دار هستند، ممكن است خسته و افسرده شوند و لازم است كه آثار هنری ارائه شود و البته این كار بسیار صورت گرفته است.