به گزارش خبرنگار گروه حقوقی و قضایی ، از آن جایی که قصاص در زندگی فردی و اجتماعی، مادی و معنوی انسان‌ها تاثیر بسزایی دارد قرآن تاکید بر آن داشته و آن را مایه حیات بشر می‌شمارد.

کیفر قصاص عضو یکی از مهمترین احکام اسلامی و بخشی از مجازات کیفری نظام حقوقی ایران است که در فضای مجازات جرایم علیه تمامیت جسمانی اشخاص موضوع فحص و مطالعه قرار می‌گیرد. 

این مجازات هم در فقه و هم در حقوق ایران مورد دقت و توجه فراوان قرار گرفته و احکام آن به تفصیل تشریح گشته اند.

ماده 386 قانون مجازات اسلامی می‌گوید: مجازات جنایت عمدی بر عضو در صورت تقاضای مجنیٌ‌علیه یا ولی او و وجود سایر شرایط مقرر در قانون، قصاص و در غیر این‌صورت مطابق قانون از حیث دیه و تعزیر عمل می‌شود.

اما در قصاص عضو، علاوه بر شرایط عمومی ‌قصاص، شرایط زیر باید رعایت شود:

الف- محل عضو مورد قصاص، با مورد جنایت یكی باشد.

ب- قصاص با مقدار جنایت، مساوی باشد.

پ- خوف تلف مرتکب یا صدمه بر عضو دیگر نباشد.

ت- قصاص عضو سالم، در مقابل عضو ناسالم نباشد.

ث- قصاص عضو اصلی، در مقابل عضو غیر اصلی نباشد.

ج- قصاص عضو کامل در مقابل عضو ناقص نباشد.

• در صورتی که مجرم دست راست نداشته باشد دست چپ او و چنانچه دست چپ هم نداشته باشد پای او قصاص می‌شود.

• رعایت تساوی مقدار طول و عرض، در قصاص جراحات لازم است.

• اگر طول عضو مورد قصاص، كمتر از طول عضو آسیب دیده در مجنی‌علیه باشد، قصاص نباید به عضو دیگر سرایت کند و نسبت به مازاد جنایت، دیه گرفته می‌شود.

• میزان در عمق جنایت، صدق عنوان جنایت وارده است.

• اگر عضو مورد جنایت، سالم یا كامل باشد و عضو مرتكب، ناسالم یا ناقص باشد، مجنی‌علیه می‌تواند قصاص كند یا با رضایت مرتكب، دیه بگیرد.

• عضو ناسالم، عضوی است که منفعت اصلی آن از بین رفته باشد مانند عضو فلج و در غیر این صورت، عضو سالم محسوب می‌شود، هرچند دارای ضعف یا بیماری باشد.

• عضو قوی و صحیح، در برابر عضو ضعیف و معیوب غیرفلج، قصاص می‌شود.

• عضو كامل، در برابر عضو ناقص قصاص نمی‌شود.

• عضو ناقص، در برابر عضو كامل قصاص می‌شود كه در این صورت، مرتکب باید مابه‌التفاوت دیه را بپردازد.