به گزارش گروه جامعه ،علی سجادی سرپرست هیأت کاوش نجات‌بخشی در محوطه پیر میکائیل با اعلام این خبر افزود: مطالعات باستان‌شناختی و کاوش نجات بخشی در محوطه پیرمکائیل رودبار سیمره در پی کاوش ارگانیک باهدف نجات بخشی محوطه با ایجاد چهار ترانشه ۱۰×۱۰ متر آغاز شد.

این باستان‌شناس اظهار داشت: در ابتدای کار نسبت به تهیه نقشه‌های توپوگرافی و باستان‌شناسی محوطه اقدام و در مرحله بعد محوطه به مساحت ۲ هکتار موردبررسی و شناسایی باستان‌شناسی قرار گرفت.

وی تصریح کرد: نتیجه مطالعات اولیه تاکنون یک دوره استقرار در مرکز محوطه متعلق به دوره میانه اسلامی و یک دوره استقراری قدیمی‌تر متعلق به صدر اسلام را نشان می‌دهد.

به گفته سجادی، در پی کاوش ارگانیک بخشی از یک بنای آرامگاهی به ابعاد 8.30 × 8.30 در مرکز عرصه و بخشی از یک فضای معماری در حاشیه جنوبی محوطه در کنار رودخانه از زیرخاک خارج‌شده است.

وی گفت: یک قنات قدیمی که از زیر محوطه عبور می‌کند نیز در این کاوش مورد شناسایی قرار گرفت که مستندسازی و انجام مطالعات تکمیلی آن در برنامه آتی قرار دارد.

به گفته این باستان‌شناس، در حین کاوش تعدادی قبور اسلامی در ترانشه های هسته مرکزی محوطه از دل خاک خارج شد که برخی از آن‌ها متعلق به تدفین‌های ثانویه هستند.

 سرپرست هیأت کاوش نجات بخشی در محوطه پیرمیکائیل افزود: محوطه پیرمکائیل در منطقه دره رود رودبار در کناره رودخانه سیمره در حوضه آبگیر سد سیمره قرار دارد.

سجادی اظهار داشت: از وجه تسمیه پیرمکائیل اطلاعی در دست نیست اما از گذشته‌های دور تا کنون به همین نام خوانده شده است.

سرپرست هیأت کاوش نجات بخشی در محوطه پیرمیکائیل افزود: در سطح این محوطه یک ساختار معماری مضطرب مربعی شکل که با مصالح سنگ و گچ بنا شده دیده می‌شود که مردم منطقه آن را که دارای جنبه اعتقادی و مذهبی نیز است بقعه پیرمکائیل می‌خوانند.

کاوش نجات بخشی در محوطه پیر میکائیل لرستان با مجوز ریاست پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در حال انجام است.

انتهای پیام/