به گزارش گروه فضای مجازی به نقل از ایرنا، ولک دیروز در سن 80 سالگی در شهرک ژوکوفسکی (مرکز آموزشی هوافضای روسیه) در شرق مسکو درگذشت.

وی که 12 آوریل 1937 در استان خارکوف جمهوری سوسیالیستی اوکراین اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد، از سال 1963 تا 1978 به عنوان خلبان ماهر انواع جنگنده ها و بمب افکن های میگ و سوخو را آزمایش می کرد.

ولک پس از موفقیت در این مرحله، فعالیت های فضایی خود را سال 1978 آغاز و پس از گذراندن دوره های آموزشی، نخستین پرواز خود را سال 1984 با فضاپیمای سایوز.تی-12 در طول 11 روز انجام داد. 

وی برای انجام اقدام های برجسته در این ماموریت قدردانی شد. پروازهای بعدی با فضاپیمای سایوز و فعالیت در ایستگاه سالیوت-7 شوروی در مدار زمین نیز برای این فضانورد موفقیت بزرگی بود و توانست مدال ستاره طلایی قهرمان شوروی را نیز بگیرد.

افزون بر این، ولک دارنده نشان های خلبان شایسته شوروی، لنین، پرچم سرخ، خدمت به روسیه و چند مدال مهم دیگر از جمله دوستی ملت ها بود و حتی برای پاسداشت تمبر این فضانورد نیز چاپ شد.

وی در سال های آخر دهه 80 میلادی از برجسته ترین فضانوردان شوروی و جهان محسوب می شد و به دلیل تجربیات و خدمات فضایی نیز به مقام فرماندهی شاتل بوران منصوب شد.

ولک دوره های ویژه پرواز با شاتل بوران را در طول بیش از دو سال فرا گرفت و برای پرواز با آن آماده شده بود که با مرگ یا فروپاشی شوروی در سال 1991، این پرونده بسته شد و فضاپیمای ساخته شده با وجود هزینه های چند صد میلیون دلاری هیچگاه استفاده نشد.

وی پس از این ناکامی و وضعیت نابسامان ناشی از فروپاشی شوروی از پروازهای فضایی کنار ماند و اوایل دهه 90 بیشتر به انجام طرح های پژوهشی و تحقیقاتی روی آورد.

فضانورد برجسته روس با وجود فرصت های کاری در خارج از روسیه نو ترجیح داد در کشور خود بماند و برای ارتقای صنعت فضایی ملی تلاش کند.

وی از جمله سابقه ریاست مرکز آموزش های هوافضای گروموف و نیز انجمن بین المللی زمین و فضانوردی را برعهده داشت.

پس از یوری گاگارین که عنوان اولین فضانورد جهان را برای گردش فضایی مدار زمین در 12 آوریل 1961 کسب کرد و مارس سال 1968 نیز در گذشت، می توان ولک را برجسته ترین چهره این صنعت از نسل اول فضانوردان اسطوره ای شوروی خواند که دیروز فوت کرد.