زمانی که مواد اولیه وارد کارخانه بیوبینز می شوند، طی یک فرایند غربال گری و خشک کردن رطوبت آن حذف شده و سپس توسط یک پرس مکانیکی له شده و با حلال مخلوط می شوند.

سپس بیشتر بیومس به صورت ساچمه هایی فشرده تبدیل می شود که برای گرمایش خانه ها استفاده می شوند. بیو بینز همچنین بیودیزل مایع نیز برای خودروها و سایر بیوشیمیایی ها تهیه می کند. کی هنگام تحصیل معماری در دانشگاه ucl این ایده را طراحی کرد.

وی توضیح می دهد "علاقه اصلی من در ابتدا گردآوری و بازیابی بود، نه سوخت های زیستی. من به این فکر می‌کردم که چطور شهرهای پایدار طراحی کنم و چگونه در آینده به این شهر سوخت برسانم.”

او به دنبال زباله قهوه رفت زیرا مادهای برای تولید حرارت است و همچنین به این دلیل که گردآوری آن ساده است. وی می گوید "هر تن زباله قهوه، ماده اولیه فناوری بازیابی بیوبینز از تولید حدود ۶٫۸ تن گاز کربن دی اکسید جلوگیری می کند.

کارخانه بیوبینز می تواند حدود ۵۰،۰۰۰ تن زباله را در سال مصرف کند، اما سالانه در بریتانیا بیش از ۵۰،۰۰۰ تن زباله قهوه تولید می شود، از این رو کی مشغول گسترش عملکرد کارخانه است. در حال حاضر بیش از ایجاد انحصار جهانی و مشارکت، هدف ارتقای تولید سوخت مایع بیوبینز است. وی می گوید "این مساله در انحصار بریتانیا و قهوه ی آن نیست و دلیلی وجود ندارد در بخش های دیگر دنیا نیز این کار انجام نشود.”