به گزارش گروه جامعه ،سید احمد برآبادی مسئول حوزه پژوهش و مطالعات اداره کل گفت: سفالگری ازجمله کهن‌ترین صنایع‌دستی بشر بوده که به دلیل ماده اولیه یکسان و روش‌های کار مشابه در سراسر دنیا دارای وجوه تشابه فراوانی بوده و تفاوت‌ها در برخی فن‌های انجام کار، مواد افزودنی و شکل و ظاهر تولیدات نمایان می‌شود، به دلایل فوق سفال مهدیه دارای تفاوت‌هایی که آن‌هم ریشه در محدود بودن منابع و مواد اولیه و نیازهای جامعه بومی بوده است، داراست که خود ویژگی‌های سفال‌های این منطقه را ممتاز کرده است.

وی افزود: تجربه تشخیص خاک مرغوب برای سفالگری یا «داش گری» (نام قدیم هنر سفالگری در منطقه یوسف و بیرجند) روش‌های به عمل‌آوری گل و آماده‌سازی آن و همچنین روش‌های پخت ظروف سفالی و تجهیزات به‌کاررفته در این رشته زیبا و بومی منطقه از استعداد، توانمندی و تجربه غنی نسل به نسل این هنر در این روستا حکایت دارد به‌گونه‌ای که حتی روش لگد کردن گل هم دارای فن و فوت استادی و مهارت است.

 

این مهارت در فهرست ثبت میراث معنوی کشور (ناملموس) به ثبت رسیده است.

انتهای پیام/