به گزارش گروه جامعه ،فضای مجازی گرچه برای کودکان و نوجوانان خطراتی دارد و می‌تواند آنها را به سمت ارتکاب جرم سایبری یا روابط خارج از عرف بکشاند، اما آسیب‌های بازی‌های رایانه‌ای و تاثیر آن روی فرزندان کمتر از آن نیست، موضوعی که خانواده‌ها آن را جدی نمی‌گیرند. 

آسیبی که می‌تواند روح و جسم فرزند را تحت تاثیر قرار داده و باعث می‌شود پس از انجام برخی بازی‌های رایانه‌ای دست به اقدامات خشن بزنند. 

سلامی عضو هیات علمی دانشگاه گفت: بیش از 35 سال است که در دنیا بازی‌های رایانه‌ای به شکل جدی وارد شده است. عمده بازی‌های کامپیوتری در کشور آمریکا ساخته شده و به سایر کشورها فرستاده می‌شود. این بازی‌ها برای پر کردن اوقات فراغت افراد است و به همین منظور ساخته می‌شود، اما دولت‌های استکباری وارد این حوزه شده و از این بازی‌ها برای استحاله فرهنگی استفاده می‌کنند. کودکان عمده افراد در تیررس و هدف دولت‌های سازنده بازی هستند.

وی ادامه داد: در کشور ما نیز ورود بازی‌های کامپیوتری مانند آتاری از دهه 60 آغاز شد. این بازی‌ها طی 30 سال در دسترس عموم قرار گرفته و امروز براحتی تمامی افراد به بازی‌های کامپیوتری دسترسی دارند. البته معتقدم از کودک چهار ساله تا افرادی که حتی سن بلوغ را گذرانده‌اند نیاز به انجام این گونه بازی‌ها براساس نیازهای اجتماعی دارند.

به گفته این استاد دانشگاه، والدین هستند که باید بازی‌های صحیح را شناسایی و در اختیار فرزندان خود قرار دهند. در این حوزه در حال حرکت به سمت انحراف هستیم. تکنیک روان‌شناختی در پس پرده این موضوعات وجود دارد که باعث کنترل ذهن می‌شود.

 زن جوان که نگران فرزند 11 ساله خود است، می‌گوید: اگر برای ناهار یا شام او را صدا نکنم مشغول بازی است و دوست دارد تمام وقت خود را صرف بازی با کامپیوتر شخصی‌اش کند. گاهی نیز از ما می‌خواهد ناهار و شام را برایش به داخل اتاق ببریم تا هنگام بازی بخورد که پدرش مخالف این کار است. وی ادامه داد: تاثیر بازی روی اخلاق فرزندم را حس می‌کنم، در مواقعی که زیاد بازی می‌کند، عصبانی و لجوج‌تر می‌شود.

دکتر وثوق، روانپزشک در باره نقش بازی‌های رایانه‌ای بر ذهن فرزندان می‌گوید: در برخی پژوهش‌های انجام شده روی جنبه مثبت این بازی‌ها تاکید شده و در برخی پژوهش‌ها تمامی نقاط ضعف و منفی این بازی‌ها مورد بررسی قرار گرفته است. هیجانات روانی این بازی‌ها باعث شده که فرد دچار اختلالات روانی شود. فرد با همانند سازی که با قهرمان قصه‌اش انجام می‌دهد، باعث می‌شود که فکر کند دنیای واقعی‌اش همان دنیای خیالی است.

پدری می‌گوید: وقتی بچه‌ای هفت ساله بازی‌های رزمی خشن را انجام می‌دهد، پس از بازی فکر می‌کند تبدیل به آرنولد شده و با گرفتن فیگور به خیابان می‌رود. اینها همگی تاثیر بازی‌های کامپیوتری است. هر موقع فرزند خودم مشغول بازی می‌شود تا 3 ساعت حداقل در نقش قهرمان بازی است و همان حرکات را انجام می‌دهد.

این پدر ادامه داد: وقتی به اخلاق کودک توجه کنیم متوجه می‌شویم پرخاشگر است، حتی کودکم در خواب مشت و لگد می‌زند. همه اینها به این دلیل است که کشور سازنده می‌خواهد یک برتری کاذب را در ما ایجاد کند.در پایان برنامه سرهنگ حمیدی‌فر کارشناس انتظامی با بیان این که سازندگان این گونه بازی‌ها بخوبی ذائقه مخاطب خود را درک کرده‌اند، گفت: شاهد هستیم که در چند سال دامنه افرادی که این بازی‌ها را انجام می‌دهند، گسترش یافته است. می‌بینیم که از کودک پنج ساله تا افراد مسن 70 ساله اقدام به بازی کامپیوتری می‌کنند. نکته دیگر این است که تفاوت زیادی نیز بین مردان و زنان نیست.

وی ادامه داد: یکی از راه‌های یادگیری برای کودکان یادگیری مشاهده‌ای است. وقتی شخصیت فرد شکل نگرفته یادگیری مشاهده‌ای بیشترین تاثیر را روی او دارد. وقتی نوجوانان فیلم اکشن می‌بینند تا چند ساعت در قالب آن نقش مشغول انجام همان حرکات هستند. این موارد در درازمدت خطرناک است و باید از همین حالا جلوی آن گرفته شود.

انتهای پیام/