به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، دومین شماره از نشریه فرهنگی- هنری «نقد هنر» با پروندهای برای ادوارد فرانکلین آلبی؛ نمایشنامهنویس فقید و منتقد آمریکایی؛ ویژه پاییز ۹۵ منتشر شد.ادوارد آلبی از منتقدان سرسخت تئاتر آمریکا بود و همواره از آثار بیهویت و مخاطبان تنبل آمریکایی به صراحت انتقاد میکرد. به اعتقاد او تئاتر آمریکا سالم نیست چراکه تهیه کنندگان و تماشاخانهها، گیشه را بر مضمون و محتوای نمایشها، ارجح میدانند. آلبی در طول دوران حیاتش بارها به معضل از هم گسیختگی مفهوم خانواده در آمریکا پرداخت و نسبت به این موضوع هشدار داد. او بعد از یک دور بیماری کوتاه در سپتامبر ۲۰۱۶ درگذشت.
دو ماهنامه فرهنگی هنری «نقد هنر» در دومین شماره خود، اندیشههای آلبی و دیدگاهش پیرامون انسان معاصر و انتقاداتی که بر تفکر او وجود داشت را مورد واکاوی قرار داده است.
در این شماره از «نقد هنر»خاطره دیدار تعدادی از نویسندگان ایرانی با ادوارد آلبی در سال ۱۹۹۹ به قلم جواد مجابی به چاپ رسیده است.
همچنین ترجمه یادداشتی به قلم آلبی با عنوان «چرا نمایشنامه بخوانیم؟ چرا نخوانیم؟» نیز منتشر شده که او در آن بر لزوم مطالعه نمایشنامه، مستقل از اجرا تئاتر تاکید دارد.
داریوش مودبیان؛ کارگردان، پژوهشگر و مترجم پیشکسوت حوزه تئاتر؛ نیز با مطلبی با عنوان «بر شمردن سه نکتهی مهم در موفقیت ادوارد آلبی در تئاتر» در شماره دوم از مجله «نقد هنر» حضور دارد.
دکتر مسعود دلخواه؛ کارگردان، بازیگر و استاد دانشگاه؛ که کارگردانی اثری از آلبی در آمریکا را در کارنامهاش دارد نیز با مطلب «ادوارد آلبی و پست مدرنیسم» مولفههای این سبک و مکتب هنری را در آثار این نویسنده نامدار تئاتر، بررسی کرده است.
آلبی زبانی صریح و شخصیتی شوخطبع داشت. گفتوگوی بلند «پل زیندل» و «لوری یربی» در مطلبی با عنوان «نمایشنامهنویس باید منتقد جامعهاش باشد» تصویر روشنی از روحیات و عقاید آلبی را به خواننده ارائه میکند.
در این شماره از «نقد هنر» همچنین نگاه آلبی به مفهوم حیوان درون در مقالهای با عنوان «هر هیولایی در ابتدا انسان بوده است» بررسی شده است.
پژوهشی درباره کاراکتر مادر در نمایشنامههای آلبی با عنوان «مادران نابارور» به قلم «میردیولا.ام.ام» و انتقادی تند بر آثار آلبی نوشته «تام.اف. درایور» با عنوان «آلبی فقط یک خیال است و نه بیشتر» از دیگر مطالب این شماره از دوماهنامه «نقد هنر»است.
در بخش آخر این مجله از «نقد هنر» خاطره دیدار یکی از شاگردان آلبی با او و همچنین گفتوگوی کوتاه و منتشر نشدهای با ادوارد آلبی با عنوان «مرا همچون نویسندهای مفید به خاطر بسپارید» آورده شده است.