به گزارش گروه جامعه ،اهمیت دوزیستان برای انسان بیش از ما برای آنهاست. در طول سال های گذشته تاکنون تعداد دوزیستان به طرز نگران کننده ای کاهش یافته است و این تهدید بزرگی برای انسان به حساب می آید.
 
آمار نشان می دهد از سال ۱۹۸۰ تاکنون بیش از ۲۰۰ گونه ازدوزیستان ناپدید شده اند. دلایل گوناگون این انقراض قارچ سایترید، علف کش ها و به طور کلی آلودگی است.
 
دلیل اهمیت این داده ها این است که کاهش عمده جمعیت دوزیستان می تواند به کاهش عمده درجه سلامت و پایداری اکوسیستم  بیانجامد. خراب شدن یک اکوسیستم به معنای بد شدن کیفیت زندگی انسان است. دوزیستان می توانند به ما به روش های متعدد کمک کنند: از ارزیابی سلامت عمومی اکوسیستم گرفته تا کنترل آفات، تصفیه آب و تحقیقات پزشکی.
 
اگر منطقه دارای تعداد زیادی دوزیست باشد که علائم یک بیماری را دارا هستند، روشن می شود این منطقه ناسالم است. دانشمندان با پایش سلامت دوزیستان مناطقی که از عوامل منفی زیست محیطی رنج می برند؛ می توانند تشخصی بدهند کدامیک از این مناطق در وضع بدتری بسر می برد.
 
علاوه بر این، دوزیستان بخشی جدایی ناپذیر از دایره زندگی هستند، چرا که بسیاری از پشه ها و حشرات را می خورند. به همین خاطر در واقعا جلوی شیوع بیماری هایی مانند مالاریا که از طریق حشرات منتقل می شود را می گیرد. در مناطقی که تعداد دوزیستان در آنها زیادتر است، تعداد حشرات مضر بسیار کمتر است.
 
دوزیستان همچنین به تمیز نگه داشتن آب کمک می کنند. دوزیستان با حذف جلبک های مضر  قادر به کمک به حفظ آب پاک هستند.
 
انسان همواره از طریق دوزیستان قادر بوده است بسیاری از جنبه های زندگی را حفظ کرده و به رشد جهان کمک کند. دوزیستان با دادن اطلاعات بیشتر در مورد بدن و محیط زیست ما به گسترش توانایی های تحقیقاتمان کمک می کنند.
انتهای پیام/