به گزارش گروه فضای مجازی ، مسعود ناصری پور فوق تخصص جراحی شبکیه و آنکلوژی چشم، رئیس دانشکده پزشکی و استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران جوان؛ با تاکید بر چگونگی تشخیص علایم ضعف بینایی در سه دوره نوزادی، کودکی و بزرگسالی، درباره این نشانه ها توضیحاتی را ارائه داد.  

بارزترین نشانه های ضعف بینایی و بیماریهای چشمی در نوزادان: 

عدم تحرک مردمک های چشم نسبت به محرک های محیطی از جمله نور چراغ پس از 3 الی 4 ماهگی.

وجود انحراف غیر عادی در یک و یا هر دو مردک چشمان نوزاد.

عدم واکنش چشم ها نسبت به محرک هایی همچون نور چراغ یا نظایر آن.

مشاهده منبعی روشن و یا نقطه های نورانی در داخل مردمک چشم نوزاد.

وی درادامه با بیان اینکه بیماری انکساری شایعترین عارضی چشمی در بین کودکان است، مهمترین علایم ضعف بینایی در کودکی را به این شرح اعلام کرد:  

عدم واکنش چشمها نسبت به اشیائ و یا محرک های محیط اطراف.

ضعف چشمان در خیره شدن به اشیاء به گونه ای که کودک نمیتواند به درستی و یا زمان دار به جسمی خیره شود.

توجه جدی به جنبه های ارثی زیرا ضعف بینایی میتواند به طرز چشمگیری از والدین به کودک نیز منتقل شود .

بزرگی یا کوچکی و یا عدم توازن اندازه مردمکهای چشم نسبت به یک دیگر .

مشاهده رفلکس غیر طبیعی یا لرزش مردم در یک یا هردو چشم کودک.

ناصری پور با اشاره به توجه جدی به عیوب چشمی در بزرگسالی، مهمترین مشخصه های ضعف بینایی را نیز در این مقطع سنی این چنین عنوان کرد: 

تاری دید

بروز درد در حین  یا بعد از خیره شدن به اجسام و محیط اطاف و عموما در ناحیه شقیقه ها.

محدود کردن کانون دید مردمک ها؛ ( در این حالت فرد برای رویت تصویر واضح یک و یا هردو چشم را توسط پلک ها جمع می کند که در ضعف بینایی های وسیع تر کل پیشانی نیز برای محدودیت کانون مردمک جمع می شوند).

احساس و یا مشاهده حالتی نورانی و بسایر کوتاه و گذرا شبیه به دیدن برق گرفتگی یا چیزی شبیه صاعقه کوتاه.

بروز حالت مگس پران مداوم و یا گاه و بی گاه.

مشاهده لکه هایی در جلوی چشم هرچند گذرا.

احساس مشاهده چیزی شبیه به تار مو یا مشابه آن جلوی چشم و یا ایجاد حالتی شبیه دیدن تار عنکبوت هنگام دیدن اجسام و محیط اطراف.

انتهای پیام /