به گزارش خبرنگار گروه حقوقی و قضایی ، تجارت و معامله در قانون دارای تعریفی مشخص است و شخصی که در حیطه قانون تجارت کند تاجر شناخته می‌شود.

در قانون تجارت که در سال 1311 به تصویب رسیده است معاملات تجارتی از قرار ذیل است: 

1 - خرید یا تحصیل هرنوع مال منقول به قصد فروش یا اجاره اعم از این كه تصرفاتی درآن شده یانشده باشد. 

2 - تصدی بحمل و نقل از راه خشكی یا آب یا هوا به هرنحوی كه باشد. 

3 - هرقسم عملیات دلالی یاحق‌العمل كاری (كمیسیون ) و یا عاملی و همچنین تصدی بهر نوع تاسیساتی كه برای انجام بعضی امور ایجاد میشود از قبیل تسهیل معاملات ملكی یا پیداكردن خدمه یا تهیه و رسانیدن ملزومات و غیره. 

4 - تاسیس و بكار انداختن هرقسم كارخانه مشروط براین كه برای رفع حوائج شخصی نباشد. 

5 - تصدی بعملیات حراجی 

6 - تصدی بهرقسم نمایشگاههای عمومی

7 - هرقسم عملیات صرافی و بانكی 

8 - معاملات برواتی اعم ازاین كه بین تاجر یا غیرتاجر باشد

9 - عملیات بیمه بحری وغیربحری 

10 - كشتی سازی و خرید و فروش كشتی وكشتی رانی داخلی یا خارجی و معاملات راجعه به آنها. 

ماده 3 - معاملات ذیل به اعتبار تاجر بودن متعاملین یا یكی ازآنها تجارتی محسوب می‌شود - 

1 - كلیه معاملات بین تجار و كسبه و صرافان و بانكها. 

2 - كلیه معاملاتی كه تاجر یا غیرتاجر برای حوائج تجارتی خود می‌نماید. 

3 - كلیه معاملاتی كه اجزاء یا خدمه یا شاگرد تاجر برای امور تجارتی ارباب خود می‌نماید. 

4 - كلیه معاملات شركتهای تجارتی. 

ماده 4 - معاملات غیرمنقول به هیچ وجه تجارتی محسوب نمی‌شود. 

ماده 5 - كلیه معاملات تجارتجارتی محسوب است مگر اینكه ثابت شود معامله مربوط به امورتجارتی نیست.