به گزارش گروه سیاسی بین الملل ، روسیه و آمریکا هم اکنون درگیر جنگ سرد هستند، تنش های دو کشور زمانی تشدید شد که آمریکا و اروپا در اوکراین دخالت کردند و با یک انقلاب مخلمی دولت همپیمان روسیه را سرنگون کردند.

اوباما و پوتین دو رئیس جمهور دو کشور عضو شورای امنیت سازمان ملل بارها همدیگر را تهدید کرده اند هم لفظی و هم عملی، هر یک از این کشورها در بحران غرب آسیا سعی کردند تا ابتکار عمل را در دست داشته باشند.

احاطه بر تحولات بحران غرب آسیا و اشراف بر آن ضریب قدرت هر کشوری که چنین ویژگی داشته باشد بالا می برد.

اکنون آمریکا نفوذ و تأثیر خود را بر تحولات منطقه از دست داده است و جمهوری اسلامی ایران به واسطه نفوذ معنوی درمیان مردم کشورهای مسلمان منطقه به ویژه سوریه، عراق، یمن و بحرین، آمریکایی ها را نگران ساخته به همین خاطر است اوباما که روزهای پایانی ریاست جمهوری خود را سپری می کند، گفته است؛«ارتش سوریه در نهایت موفق می شود شهر حلب را به کنترل خود در آورد چرا که مورد حمایت ایران و روسیه است.»

نفوذ و تأثیر ایران در بحران منطقه باعث شد تا روسیه نیز از این بحران سهم ببرد و اکنون متوجه شده است که اگر در این بحران نقش آفرینی نکرده بود اکنون اوضاع سیاسی امنیتی روسیه به هم ریخته بود و این اتفاق را مدیون ایران است.

روسیه نیز اکنون یکی از کشورهای نقش آفرین در منطقه است، چالش روسیه و آمریکا بر سر اوکراین از یک سو و بحران غرب آسیا از سوی دیگر روابط این دو کشور را تیره کرده است.

برخی پیش بینی می کنند این روابط سرد و تیره میان واشنگتن و مسکو در زمان ترامپ بهبود خواهد یافت،برخی دیگر هم اعتقاد دارند که ترامپ سیاست اوباما را در قبال روسیه ادامه خواهد داد، اما دونالد ترامپ خواستار عادی سازی روابط با روسیه شده است.
رئیس جمهور منتخب آمریکا در مصاحبه با روزنامه نیویورک تایمز اعلام کرد مخالف عادی سازی روابط با روسیه نیست.

ترامپ گفت: اگر با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه به تفاهم برسند، عالی خواهد بود.

چنین موضعی نشان دهنده تغییر سیاست ترامپ نسبت به روسیه است، البته برای رسیدن به تفاهم میان این دو کشور زمان نیاز است و نمی توان انتظار داشت که اختلافات موجود میان دو کشور در کمترین زمان ممکن حل خواهد شد.

اما آیا در این میان عادی سازی روابط و حتی گسترش آن میان روسیه و آمریکا می تواند تأثیری بر بحران منطقه و روند دشمنی های آمریکا علیه ایران داشته باشد؟

اکنون پیش بینی می شود که اگر مسکو و واشنگتن اختلافات خود را کنار بگذارند و بر سر اشتراکات به تفاهم برسند و یا حتی یکدیگر را قانع کنند، این روابط می تواند بر روی رفتارهای آمریکا با ایران هم تأثیر بگذارد.

گرچه جمهوری اسلامی ایران و روسیه را نمی توان دو کشور با روابط استراتژیک دانست، اما تا همین اندازه همکاری میان دو کشور در بحران سوریه و همکاری نزدیک میان این دو، می تواند عاملی بر روی سیاست های ترامپ در دوران ریاست جمهوری خود باشد تا شاید اندکی دست از دشمنی و تهدیدات علیه ایران بردارد.

صاحبنظران و کارشناسان اعتقاد دارند که اگر پوتین همچنان زمام امور روسیه را در دست داشته باشد با عادی سازی روابط با آمریکا، می تواند ترامپ را تا اندازه ای مهار کند و وادار سازد تا دست از دشمنی با جمهوری اسلامی ایران بردارد.

البته همه اینها گمانه زنی و تحلیل هایی است که در فرایند بهبود روابط روسیه و آمریکا ارائه می شود، چنین اتفاقاتی بستگی به رفتارهای سیاسی و واکنش هایی دارد که ترامپ در زمان ریاست جمهوری از خود بروز خواهد داد، اگر او سیاست های دوران اوباما و حتی شدیدتر از او را در پیش بگیرد امیدی به بهبود روابط روسیه و آمریکا نخواهیم بود و حتی باید شاهد تشدید اختلافات میان این دو بود.

شواهد نشان می دهد که ترامپ از برخی مواضع پیشین خود کوتاه آمده است از جمله مبارزه با داعش، پاره کردن برجام و تلاش در بهبود بخشیدن به روابط با روسیه.

حال باید منتظر بود تا او به کاخ سفید برود و سکان اداره کشور را در دست بگیرد، آنگاه می توان مواضع واقعی رئیس جمهور منتخب آمریکا را در مقام ریاست جمهوری سنجید، که آیا عقب نشینی های او تاکتیکی است یا استراتژی به حساب می آید.