این طبیعت انسان است که باور کند بدترین صدمه‌ای که شخصی یا چیزی می‌تواند به ما وارد کند، صدمه فیزیکی است. در زمان کودکی، ما از داستان‌های هیولایی که زیر تخت پنهان شده است و مجرم‌های چنگک به دست در طول جاده‌های بیابانی هراسان بودیم. پس تعجبی ندارد که بسیاری از مردم نگران این باشند که هکرها بخواهند با کنترل ترمزها و فرمان خودرو در بزرگراه‌ها، به آن‌ها صدمه بزنند. پیش‌تر این نوع وضعیت را در دنیای واقعی در  جیپ و دیگر خودروها شاهد بوده‌ایم.

اما این نوع تهدیدها از جمله‌ی سخت‌ترین کارها برای هکرها به‌حساب می‌آیند، چون آن‌ها به کنترل کامل خودرو از جمله کنترل ترمزها، فرمان و سیستم‌های دیگر نیاز دارند. همچنین، حملاتی از این قبیل از احتمال اندکی برخوردار هستند.

اما نفوذ به شبکه‌ی کامپیوتری یک خودرو و دستیابی به اطلاعات مالی و شخصی چی پیامدی دارد؟ این داستان کاملا متفاوت است. از آنجایی که نتیجه‌ی چنین حملاتی ممکن است سریعا قابل مشاهده و تشخیص نباشد، هکرها می‌توانند به صورت مخفی به سیستم یک خودرو یا گروهی از خودروها هجوم ببرند و اطلاعات زیادی سرقت کنند.

با این اطلاعات چه کارهایی می‌توانند انجام دهند؟

خالی کردن حساب یا حساب‌های بانکی شما: آیا روی گوشی هوشمند خود از Apple Pay یا سیستم پرداختی دیگری استفاده می‌کنید؟ آیا از طریق گوشی خود به وب‌سایت‌های بانکداری نیز وارد می‌شوید؟ هکرها شاید قادر باشند از طریق سیستم اطلاعاتی سرگرمی خودرو وارد گوشی همراه شما شوند و اطلاعات مهم را به دست آورند. حتی اگر خودشان هم از آن‌ها استفاده نکنند، افرادی در دنیای وب تاریک (Dark web) هستند که تمایل دارند پول خوبی برای چنین اطلاعاتی پرداخت کنند.

نفوذ به داخل خودرو: امروزه، قفل بیشتر خودروها توسط کلیدهای راه دور باز می‌شوند که این سیستم‌ها در کنار مزایا، نقاط ضعف مخصوص به خود را نیز دارند. در آینده، قفل‌ها شاید از طریق گوشی‌های هوشمند باز شوند و هک کردن و نفوذ به داخل این گوشی‌ها از طریق سیستم اطلاعاتی سرگرمی خودرو، روش مناسبی برای سوءاستفادهٰ‌گران فراهم کند تا به خودروی شما نفو‌ذ کنند و هر کاری دوست دارند انجام دهند.

گرو نگه‌داشتن خودرو برای اخاذی: تعداد زیادی از مردم قربانی هکرهایی می‌شوند که کنترل کامپیوترهای آن‌ها را به دست می‌گیرند و از آن‌ها اخاذی می‌کنند. مردم پیام‌ها یا ایمیل‌های به‌ظاهر بی‌خطر را باز می‌کنند و ناگهان لپ‌تاپ‌های آن‌ها قفل می‌شوند. تنها راه رهایی‌ ‌آن‌ها پرداخت باج به هکرها است تا کدهای باز کردن قفل را در اختیار قربانی قرار دهند. این نوع سناریوها همچنین به‌راحتی در خودروها هم قابل پیاده‌سازی هستند.

IIHTS تخمین زده است تا سال ۲۰۲۰ میلادی، حدود ۵۵ درصد از خودروهای جدید به شبکه‌هایی مثل OnStar و Uconnect متصل خواهند شد. با وجود راه‌ حل‌های ارتقا دهنده، این سازمان معتقد است که ۵۰ درصد از کل خودروهای موجود در دنیا چنین سطح اتصال و برقراری ارتباطی خواهند داشت.

این یک مشکل است؛ چون وقتی خودروها قادر به برقراری ارتباط (از طریق شبکه یا با یکدیگر) باشند، آنگاه در مقابل هکرها آسیب‌پذیر خواهند شد.

متاسفانه، مالکان خودرو کار زیادی نمی‌توانند انجام دهند تا از حمله‌ی هکرها در امان باشند. مجبوریم به افرادی که خودروها را تولید می‌کنند و نرم‌افزارهایی که برای امن نگه داشتن خودروها در آنها قرار می‌گیرند، اعتماد کنیم. ولی با این حال، تنها حدود ۴۰ درصد از کمپانی‌های خودروسازی در حال حاضر واحدهایی مخصوص امنیت سایبری دارند.