به گزارش گروه فضای مجازی ، حسن عشایری در گفت و گو با ایرنا اظهار داشت: هرچند کتاب بطورکامل بیماری ها را درمان نمی کند اما می تواند استرس را کاهش داده و امید را زیاد کند.

عشایری خاطرنشان کرد: افراد به ویژه بیماران با خواندن کتاب ها، یاد می گیرند که تمامی زندگی، حل مساله است و یادگیری حل مساله می تواند، کیفیت زندگی را افزایش دهد.

وی که بنیانگذار کتاب درمانی در ایران نیز هست، گفت: کتاب درمانی در کشور ، طرح موفقی نبود چراکه فرهنگسازی در زمینه کتاب خواندن ایجاد نشده است.

این نورولوژیست افزود: ایرانیان، انگیزه ای برای کتاب خواندن ندارند و کتاب خواندن را فقط برای گرفتن مدرک انجام می دهند و کتاب ها را نمی خوانند بلکه با روخوانی ، آن را حفظ می کنند.

عشایری ادامه داد: آمار کتابخوانی در ایران به چند دقیقه در روز محدود می شود در حالیکه در برخی کشورها ، سه تا چهار ساعت در روز کتاب می خوانند و آخرهفته های خود را به این امر اختصاص می دهند اما اغلب ایرانی ها آخر هفته خود را به خوردن فست فودها و دیدن فیلم می گذرانند.

وی اظهار داشت: از نظر عصب شناسی ، هنگامی که فیلم می بینیم فقط نیمکره راست مغز فعال می شود و فکری در کار نیست اما هنگام کتاب خواندن، زبان ، انتزاع (نوعی عمل خاص ذهنی ) و تفکر فعال می شود تا تصویری در ذهن ساخته شود؛ اطلاعات کتاب باید در ذهن ، تطابق یابد و بنابراین نیمکره چپ مغز نیر فعال می شود.

عشایری تاکید کرد: کتاب خواندن روی شناخت، ادراک ، آگاهی و سازمان بندی رفتار انسان تاثیر دارد.

این نورولوژیست ادامه داد: متاسفانه طبق آمارها، اولین کتاب پرتیراژ در کشور به یک کتاب آشپزی اختصاص دارد اما آمار تیراژ کتاب های دیگر بسیار کم است؛ بطورمثال کتابی تا یکهزار جلد چاپ می شود اما بعد از سه سال هم فروش نمی رود اما در ژاپن برای خرید کتاب، صف می کشند.

عشایری افزود: برای کتاب جایگاهی در زندگی مان قائل نیستیم؛ متاسفانه عده ای نوکیسه به ویژه در شمال تهران در خانه های خود کتابخانه های خود را با کارتن های خالی مزین به نام کتاب ها ، تزئین می کنند در حالیکه این کارتن ها خالی بوده و در آن کتابی نیست ، این فرهنگ کارتن های خالی کتاب را از خارجی ها یادگرفته اند اما کتاب خواندن را از آنان یاد نگرفته اند.

وی تصریح کرد: متاسفانه حتی عده ای از بزرگان و مسئولان نیز کتاب نمی خوانند ؛ بطورمثال در اتاق رئیس یک بیمارستان کتابی یافت نمی شود و شاید فقط بتوان دو مجله تخصصی روی میز او پیدا کرد .

این نورولوژیست اضافه کرد: عده ای دیگر ادعا می کنند که تمام اطلاعات خود را از فضای مجازی به دست می آورند و نیازی به کتاب خواندن ندارند درحالیکه اطلاعات فضای مجازی ، جامع نیست و نمی توان به آن واژه دانش را نسبت داد. ایرانی ها ، قوه کتاب خوانی خود را از دست داده اند و تفکر به تاریکی رفته و با کسوف خرد مواجه هستیم.

این استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: این درحالی است که کتاب مانند دارو عمل می کند ؛ با این وجود هر کتابی باید نسبت به سن، سواد، مشکل و نیاز فرد خوانده شود بطورمثال کتاب برای کودکانی که پدر و مادر خود را از دست داده اند ، زبان خاصی دارد یا کتاب برای سالمندان یا بیماران صعب العلاج، متفاوت است.

عشایری تاکید کرد: کتاب نخوانی منجر به پوکی زندگی می شود؛ پوکی استخوان بد است اما پوکی زندگی از آن بدتر است.