سعید شمس کارشناس ارشد علوم قرآنی در گفت و گو با خبرنگار گروه فرهنگی گفت: بزرگداشت مراسم اربعین حسینی به تاریخی کهن باز می گردد.

وی ادامه داد: در تاریخ و براساس مستنداتی که بر جای مانده، می توان گفت زیارت روز اربعین در یک مورد در خصوص زیارت یکی از یاران پیامبر اکرم(ص) و دیگری درباره زیارت اهل بیت امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) وارد شده است.

این کارشناس علوم قرآنی تصریح کرد: براساس آنچه در روایت ها آمده، جابرین عبدالله انصاری که در زمان امام حسین(ع) سن زیادی داشته و نابینا شده است، در اربعین سال 61 هجری به کربلا آمده و در آب فرات غسل کرده و سپس به زیارت حضرت سیدالشهدا(ع) رفته است.

وی افزود: البته درباره اهل بیت امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) به این نکته اشاره شده که پس از اینکه آن ها به شام رفته اند و با رفتارهای خود، به عنوان اهل بیت امام سوم(ع) معرفی شدند، توانستند در دل های مردم نفوذ کنند به نحوی که حتی یزید هم تحت تاثیر قرار گرفت و آن ها را بازگرداند.

شمس در ادامه صحبت های خود اظهار کرد: زیارت قبر امام حسین(ع) از اولین چهلم حضرت سیدالشهدا(ع) توسط اهل بیت ایشان بوده است به نحوی که آن ها در این روز قبر امام حسین (ع) را زیارت کردند.

وی همچنین توضیح داد: در روایتی از امام حسن عسگری(ع) آمده است که مومن چند نشانه دارد که یکی از آن ها خواندن 51 رکعت نماز در شبانه روز است که از نمازهای واجب و نافله تشکیل شده است.

این کارشناس علوم قرآنی ادامه داد: همچنین انگشتر دست کردن در دست راست، به خاک ساییدن پیشانی، بلند گفتن "بسم الله الرحمن الرحیم" در نماز و خواندن زیارت اربعین از جمله این نشانه ها محسوب می شود.

وی یادآور شد: در رابطه با نقل متن زیارت اربعین نسبت هایی به امام صادق(ع) داده می شود البته شاید بخشی از شکوه و بزرگی این روز به این مربوط شود که اربعین خود، یک عدد کمال است و در روایت ها داریم که به دلیل اینکه امام حسین(ع) خون خود را در طبق اخلاص گذاشتند و به خدا تقدیم کردند و خونشان را بر زمین کربلا ریختند، چنین بزرگی پیدا کرده اند و به همین دلیل سجده کردن بر خاک کربلا که نهایت عبودیت و بندگی بر آن اتفاق افتاده، بسیار سزاوارتر از خاک های دیگر است.

شمس در بخش دیگری از صحبت های خود با تاکید بر اینکه زیارت اربعین به عنوان یک رویه از گذشته بین شیعیان ادامه داشته، گفت: روش عزاداری اربعین در گذشته تا کنون بین شیعیان وجود داشته است البته این اتفاق در دوره ای مانند دوره صدام کم رنگ تر شد.

وی همچنین تصریح کرد: اگر خدا بخواهد در روزهای آینده راهی کربلا می شوم چرا که وقتی انسان یک مرتبه بر این خاک مقدس قدم می گذارد، یک نوع وابستگی عجیب به آن پیدا می کند که نمی تواند از آن رها شود.

این کارشناس علوم قرآنی اظهار کرد: تصور می کنم فضای حاکم بر کربلا و عزاداری سید و سالارشهیدان(ع) به گونه است که بیشتر جنبه تربیتی برجای می گذارد.

وی همچنین خاطرنشان کرد: قدم برداشتن برای زیارت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) ارزش و ثواب بسیاری دارد البته این قدم برداشتن به گونه ای نیست که الزاما در تمام مسیر فرد به شکل پیاده گام بردارد.