طبق اعلام این موسسه، در مجموع این ویروس ها با بیش از ۲۰ نوع متفاوت سرطان مرتبط هستند. به عنوان مثال HIV-۱ که ویروس عامل ایدز است، موجب تضعیف سیستم ایمنی بدن شده و ریسک عفونت ناشی از سایر ویروس های عامل سرطان را در فرد افزایش می دهد.

طبق اعلام این سازمان، اسناد و شواهد کافی وجود دارد که HIV-۱ می تواند منجر به بروز سرطان دهانه رحم، سرطان چشم ملتحمه و سرطان پوست غیرملانوما شود.

لیندا برنبوم عضو تیم مطالعه در این باره می گوید: «در حدود ۱۲ درصد سرطان های انسانی در جهان ناشی از ویروس ها هستند. اما در حال حاضر هیچ واکسنی برای این ۵ ویروس اضافه شده به فهرست وجود ندارد. به همین دلیل شیوه های پیشگیری از این ویروس ها بسیار حائز اهمیت هستند.»

یک ماده شیمیایی موسوم به «تری کلرواتیلن» هم به این فهرست اضافه شده است. تری کلرواتیلن، یک حلال صنعتی است که برای ساخت هیدروفلوروکربن استفاده می شود. همچنین در صنعت نظامی هم برای پاک کردن روغن فلزات مورد استفاده قرار می گیرد. مطالعات رابطه علّی و معلولی بین مواد شیمیایی و سرطان کلیه را نشان داده اند.

دیگر ماده اضافه شده به این فهرست، عنصر کبالت است. کبالت به طور طبیعی یک فلز است و در باتری های قابل شارژ و شیشه های رنگی آبی، کاشی و سرامیک یافت می شوند. همچنین ممکن است در برخی وسایل پزشکی و پنل های خورشیدی هم استفاده شود.

در آزمایشات انجام شده بر روی حیوانات ابتلا به سرطان به دلیل کبالت مشخص شده است اما هنوز در انسان این رابطه به اثبات نرسیده است.

از آنجائیکه کبالت می تواند ذرات باردار موسوم به یون ها را در بدن آزاد کند از اینرو مسبب سرطان تلقی می شود. این ذرات به DNA انسان آسیب رسانده و منجر به سرطان می شوند.

کبالت در ویتامین B۱۲ هم یافت می شود. اگرچه این نوع کبالت، یون آزاد نمی کند و از اینرو عامل سرطان زا تلقی نمی شود.

طبق گزارش این سازمان، ویروس ها و مواد اعلام شده به خودی خود سرطان زا نیستند، بلکه فاکتورهای دیگری نظیر میزان قرارگیری در معرض آنها، مدت زمان قرارگیری و همچنین میزان آسیب پذیری فرد نیز نقش دارند.