به گزارش گروه فضای مجازی ، جمشید پژویان رئیس سابق شورای رقابت و استاد اقتصاد در گفتگویی با آرمان به نقد و بررسی سیاسیت های اقتصادی دولت روحانی پرداخته است که در ادامه بخش های از آن را می خوانید.
*به نظر من تغییر در تیم اقتصادی دولت با توجه به مطالبات مردم در زمینه اقتصادی ضروریتر بود.
*دولت در سیاستگذاریهای اقتصادی ناموفق عمل كرده است. البته عدم سیاستگذاری صحیح اقتصادی مختص به دولت آقای روحانی نیست و دولتهای قبلی نیز به شكلهای مختلف در این زمینه مشكل داشتهاند. به همین دلیل نیز ما به این شرایط عادت كردهایم.
*آقای روحانی به صورت خاص شعارهای اقتصادی خود را مطرح كردند به شكلی كه احساس میشد قرار است اتفاقات بزرگی در اقتصاد كشور رخ بدهد. با این وجود در طول سه سال گذشته ما هیچ گونه سیاستگذاری خاص از ایشان مشاهده نكردیم.
*سیاستهایی كه دولت تدبیروامید برای عبور از ركود در پیش گرفته بود به شكلهای دیگر ركود اقتصادی را عمیقتر كرد. از سوی دیگر هیچ گونه سیاستی كه نشان بدهد دولت آقای روحانی سیاست ضد تورمی به كار برده است وجود ندارد. به عبارت دیگر دولت دچار سیاست بیسیاستی شده است.
*هر دولتی به جای آقای روحانی بر سر كار آمده بود می توانست تورم را کنترل کند. در ۳۷ سال گذشته كشور به صورت میانگین با تورم۱۶ یا ۱۷ درصدی مواجه بوده است. در سال۱۳۹۱ یعنی یك سال قبل از اینكه آقای روحانی به ریاستجمهوری برسد، تورم در ایران در حدود ۱۴ درصد بوده است. با این وجود در چنین شرایطی اقتصاد ایران با شوك تحریمهای بینالمللی مواجه شد و به یكباره فروش نفت ایران به یك سوم یا حتی كمتر كاهش پیدا كرد. در نتیجه با برداشته شدن تحریمها تورم در ایران به صورت طبیعی رو به كاهش حركت كرد و نیاز به هیچ گونه سیاستگذاری نداشت.
*دولت آقای روحانی این نكته را فراموش كرده كه مشكلات اقتصادی ما ساختاری است و اقتصاد ما مدتهاست دچار عدم كارایی شده است. اقتصاد ما در سطح كلان مشكل ندارد، بلكه در چهارچوب اقتصادخرد، تخصیص منابع، بهره وری وقیمتهای نسبی دارای اشكالات جدی است.
*خطر اقتصادی پایگاه رای آقای روحانی را بهشدت تهدید میكند و عدم تحقق مطالبات اقتصادی مردم در پایگاه رای آقای روحانی تاثیر منفی خواهد گذاشت.
*مسالهای كه خیال آقای روحانی را تاحدود زیادی درباره انتخابات۹۶ راحت كرده، این است كه رقیب جدی برای ایشان در انتخابات وجود ندارد.
*در طول سه سال گذشته مردم از دولت آقای روحانی سرخورده شدهاند. این مساله را به خوبی میتوان در بین مردم كوچه و بازار مشاهده كرد. دلیل اصلی این مساله نیز این است كه آقای روحانی به وعدههایی كه به مردم داده بودند کامل عمل نكردند. آقای روحانی به جای اینكه در زمینه اصلاح مشكلات ساختاری اقتصاد ایران برنامهریزی كند روی برخی سیاستهای مقطعی سرمایهگذاری كردند كه این سیاستها نیز تاكنون به نتیجه مطلوب نرسیده است.
*كسانی كه در طول سه سال گذشته به عنوان سرمایهگذار اقتصادی به ایران سفر كردهاند برای سرمایهگذاری وارد ایران نشدهاند، بلكه برای فروش كالاهای خود به ایران سفر كردهاند.
*در انتخابات ریاستجمهوری آینده اگر كاندیدایی پیدا شود كه مشكلات واقعی اقتصاد ایران را برای مردم تشریح و تبیین كند و فارغ از هر گرایش سیاسی راهحلهای منطقی و علمی برای آن ارائه كند موفقیت بزرگی به دست خواهد آورد و آقای روحانی را با چالش جدی مواجه خواهد كرد.
*دولت بیش از اندازه سیاسی بود و غلبه بخش سیاسی بر بخشهای دیگر دولت در كاركرد سایر نهادها و از جمله بخش اقتصادی دولت تاثیر منفی گذاشته بود. شرایط به گونهای بود كه توافقنامه هستهای نیز با هدف سیاسی صورت گرفت و در نهایت نیز بهرهبرداری سیاسی از آن شد. دولت آقای روحانی به اندازهای كه به دنبال بهرهبرداری سیاسی از مساله برجام بود به دنبال بهرهبرداری اقتصادی از این توافق نبود. به همین دلیل نیز تضمینهای لازم را برای اجرای برجام از طرفهای مقابل نگرفت. در نتیجه هنوز مراودات بینالمللی بانكی ما به سختی صورت میگیرد و به حالت سابق بازنگشته است.
*در رفتار و منش آقای روحانی مشورت گرفتن از كارشناسان اقتصادی كشور مشاهده نمیشود و ایشان در طول سه سال گذشته گوش شنوایی برای شنیدن نقطه نظرات همه اقتصاددانان كشور نداشتهاند و معمولا راهی را رفتهاند كه خود انتخاب كردهاند.
*مردم تا زمانی كه تغییرات اقتصادی را در زندگی لمس نكنند از آقای روحانی حمایت نخواهند كرد. به همین دلیل آقای روحانی باید از سیاستهایی استفاده كند كه مردم تغییرات و آن برنامهریزیها را در زندگی و وضعیت معیشتی خود درك كنند.