به نقل از بسیج مداحان، اجتماع عمومی کانون بسیج مداحان یاس کبود با سخنرانی محمد حاج‌ابوالقاسمی رئیس کانون بسیج مداحان سپاه سیدالشهدا (ع) در حسینیه شهدای بسیج برگزار شد که مشروح سخنان وی را در ادامه خبر می‌خوانید.

پیام‌های زیادی در این محرم و صفر است که هر کس به اندازه ذوق و شوق خودش می‌تواند معارف را درک کند. این پیام‌ها هم در زمینه سیاسی و بصیرتی و هم در زمینه اخلاقی و معنوی موجود است.

وجود مقدس سیدالشهدا (ع) وقتی می‌خواستند از مدینه خروج کنند، علت این کار خود را امر به معروف و نهی از منکر و احیای دین رسول الله عنوان کردند.

ما نباید خودمان را دست کم بگیریم. نه اینکه خودخواه یا خودپسند باشیم اما اگر بدانیم چه سرمایه عظیمی قسمت ما شده است، قدر آن را بیشتر می‌دانیم. ما باید جایگاه ذاکر و نوکر اهل بیت (ع) را درک کنیم و بدانیم که مقام بالایی داریم. آن وقت است که سعی می‌کنیم ابزار پرورش این استعداد را به دست بیاوریم تا بتوانیم استفاده لازم را انجام دهیم.

«مقام محمود» در وصف چه کسانی است؟

حجت الاسلام سیدمهدی میرباقری سال گذشته می‌فرمود: «مقام محمود» که در زیارت عاشورا آمده است را در شان مداحان اهل بیت می‌دانم. اتفاقا همین سخن را در همایش مداحان در  حضور آیت الله ری‌شهری هم عرض کردم.

حالا ما باید این «مقام محمود» را چگونه خرج کنیم تا بتوانیم به مقام بالاتری برسیم؟ امام خمینی (ره) همیشه به مداحان می‌فرمودند «شما باید با اشعارتان معروف را در سراسر جهان منتشر کنید».

واقعیت این است که قبل از انقلاب، هیچ کشوری ایران را عددی حساب نمی‌کرد. یکی از دوستان بنده که به بیشتر کشورهای منطقه سفر می‌کرد، گفت: در کشور اردن هاشمی شخص من را دید و پرسید که اهل کجا هستی؟ من هم گفتم ایرانی‌ام. آن شخص قبول نکرد و عکس امام خمینی (ره) را از کیفش درآورد و گفت که ایرانی همانند ایشان شجاع و نترس است. شما اسرائیلی هستید چرا که نفت و گازتان برای اسرائیل می‌رود و هیچ اعتراضی نمی‌کنید. اما شما امروزه مشاهده می‌کنید که همه کشورهای دنیا از ایران هراس دارند و به خواست خداوند به قدرت رسیده‌ایم.

اما این قدرت جمهوری اسلامی از کجا شروع شد؟ چه چیزی باعث قدرتمند شدن جمهوری اسلامی ایران شد؟ دانستن این نکته جالب است که امام، انقلاب را از عاشورا شروع کردند و رهبری مقدر و اتحاد و همدلی باعث پیروزی این امر مهم شد.

برخورد ویژه امام خمینی (ره) با جامعه مداحان

در زمان انقلاب، گروه‌های مختلفی از مردم نزد امام (ره) می‌رفتند و با ایشان ملاقات می‌کردند. ایشان هم به‌طور عادی آن‌ها را تحویل می‌گرفت. تنها گروهی که به ملاقات رفتند و امام خیلی ویژه از آن‌ها استقبال کرد، گروه مداحان و ذاکرین بود. این حرف، حرف من نیست بلکه از زبان شخصی بیان شده که یار و همراه امام بود. امام خمینی (ره) برای مداحان به‌طور مفصل صحبت می‌کردند و در پایان هم نفری پنج تومان که معادل حقوق سه روز یک کارگر بود به آن‌ها می‌داد. رهبر انقلاب در آن روز از مداحان خواستند که با اشعارشان انقلاب را یاری کنند.

در ماجرای 15 خرداد، حاجی خوشدل اشعار زیبایی در این رابطه سرود و وقتی اوایل انقلاب بیمار و در بیمارستان بستری شد، سید احمد به نمایندگی از امام به ملاقات ایشان رفت.

ما همین قدر که مهم هستیم، به همین اندازه هم خطر تهدیدمان می‌کند. انسان وقتی بزرگ می‌شود، حتی خطای کوچکش هم بزرگ جلوه می‌کند. هر که بامش بیش، ضعف و خطرش بیشتر.

چهار خصلتی که علی (ع) به فرزندش آموخت

حضرت علی (ع) به فرزندشان فرمودند آیا چهار خصلت به تو می‌آموزم که اگر آن‌ها را رعایت کنی به نجات دست یابی و اگر آن‌ها را ضایع کنی، دنیا و آخرتت را از دست می‌دهی. نخستین سفارش این است «فرزندم! هیچ چیزی همانند عقل، انسان را بی‌نیاز نمی‌کند». انسان اگر عقل نداشته باشد تباه می‌شود و دو سرا را از دست می‌دهد. نشانه عاقل بودن هم به کت و شلوار پوشیدن و مرتب بودن نیست.

رسول الله (ص) راه تبدیل به عاقل‌ترین مردم شدن را در «شناخت خدا و اطاعت از او» می‌دانند. مشکل ما این است که خداشناسی‌مان ضعیف است و هیچ مطالعه‌ای در این رابطه نداریم. خیلی‌ها هستند که تا فقری بر آن‌ها فرود می‌آید از همه چیز روی برمی‌گردانند و تسلیم شیطان می‌شوند. در روز عاشورا، انواع و اقسام مشکلات بر امام حسین (ع) فرود آمد اما ایشان در پایان اظهار رضا بودن به رضایت خداوند کردند و گفتند «برایم همین بس که تو من را می‌بینی». ما باید تمام کارهایمان را در راه خدا و برای او انجام دهیم.

تعبیر تعجب برانگیز یک مداح نامی از روضه امام حسین (ع)

بنده به دلیل مسئولیتی که دارم، باید سه شب مسلمیه را در حرم سیدالکریم (ع) حضور داشته باشم. مداح نامی کشور می‌گفت: اگر نماز قضا شود می‌شود قضای آن را به جا آورد امام اگر روضه قضا بشود، نمی‌شود قضای آن را خواند! این واقعا حرف بدی است و آسیب بزرگی است. ما مداح اهل بیت (ع) هستیم یا مداح جیب، بنرهای تبلیغاتی و معروف شدن؟ ما باید گاهی به خودمان سوزن بزنیم و بدانیم که از کجا شروع کرده‌ایم و مراقب نفوذ شیطان باشیم.

یکی از علمای نامی سابق می‌گفت: من و یک روحانی دیگر که نامی نبود را همزمان برای سخنرانی به هیئتی دعوت کردند. من با خودم گفتم اگر این بخواهد بعد از من سخنرانی کند، هیچ‌کسی برای او نمی‌نشیند و ناراحت می‌شود. بانی را صدا کردم و گفتم که مرا دعوت کردید؟ گفت بله. گفتم مشکلی برایم پیش آمده و نمی‌توانم سخنرانی کنم. به این جا آمدم که به شما اطلاع بدهم. آن روحانی معروف از دنیا رفت و شخص متدینی او را در عالم رویا و در قصری بزرگ دید و ابراز خوشحالی کرد. آن روحانی معروف در پاسخ به شخص متدین گفته بود که هنوز حساب و کتابم مشخص نیست، این قصر را به‌خاطر منبری که نرفته‌ام به من داده‌اند.

پیامبر گرامی اسلام (ص) در شرح مورد دوم فرمودند «کسی که دشمنش را بشناسد و با او مخالفت کند، عقلش زیاد می‌شود». ما مداحان گاهی اوقات خیلی گُل می‌کنیم و معروف می‌شویم. آیا می‌توانیم برای جلوگیری از ورود شیطان به نفسمان، خودمان را بشکنیم؟ شیخ رجبعلی خیاط در ارتباط با رسیدن به این مقام بالا گفت: من و یکی از اقواممان در خانه‌ای تنها بودیم که او پیشنهاد داد و من رد کردم. از آن روز به بعد چشم من بر روی همه چیز باز شد.

حضرت علی (ع) در شرح مورد دوم به فرزندشان فرمودند «هیچ فقری مانند نادانی نیست». مورد سوم این بود که هیچ تنهایی و اندوهی شدیدتر از خودپسندی نیست. مولای متقیان در شرح مورد چهارم و پایانی فرمودند «هیچ خوشی لذت بخشت‌ر از خوش اخلاقی نیست».

/انتهای پیام/

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.