به گزارش به نقل از ایسنا، آن‌ها بر این باورند که این امر احتمالا با رژیم غذایی حیوان و شیوه اجتناب آن از شکارچی‌ها و انگل‌های زمینی مرتبط است.

محققان طی تحقیقی که در مجله Current Biology منتشر شده، دستگاههای ضبط داده را به 19 بادخورک معمولی (Apus apus) در سال 2013 و 2014 وصل کردند تا اطلاعات پرواز این پرندگان را ثبت کنند. آن سپس پس از چند ماه این حیوانات را مجددا جمع‌آوری کردند.

دستگاهی که محققان به پای این پرندگان بسته بودند،‌ سرعت و فعالیت آن‌ها را در زمان پرواز نشان می‌دهد. این دستگاهها همچنین حامل ردیاب‌هایی بودند که بر منطقه جغرافیایی پرنده نظارت می‌کردند.

محققان دریافتند که این بادخورک‌ها هر سال می‌توانند کل زمان پرواز 10 ماهه را به جز زمان تولیدمثل در پرواز گذرانده و نیازی به فرود نداشته باشند.

آن‌ها همچنین متوجه شدند آن دسته از پرندگان این گونه که گاهی برای استراحت فرود می‌آیند، زمان بسیار کمی را نسبت به زمان پرواز خود در زمین می‌مانند.

به گفته مجله نشنال جئوگرافی، بادخورک‌های معمولی از اروپا به به بخش جنوب صحرای آفریقا مهاجرت می‌کنند و طی این دوران به هیچ وجه جایی فرود نمی‌آیند. محققان معتقدند این پرنده تنها برای اجتناب از آب‌وهوای نامناسب ممکن است دست از پرواز بکشد. همچنین این شکل پرواز بدون توقف نشان می‌دهد که این پرندگان برای خواب نیز احتیاجی به فرود ندارند. ساختار بدنی این پرندگان نیز ممکن است در نتیجه شکل زندگی آن‌ها باشد.

بادخورک‌های معمولی دارای بال‌های بسیار بلند و پاهای کوتاه هستند که راه رفتن روی زمین را برای آن‌ها مشکل می‌کند.