وی افزود: گروه کانی شناسی هیأت موفق شد تا منبع ماده خام مورد استفاده ساکنین محوطه در ادوار پارینه سنگی را در حوالی ۲ کیلومتری جنوب شرق محوطه شناسایی کند .

به گفته این باستان شناس، شواهد زمین شناختی به روشنی حاکی از اینست که منابع ماده خام مورد استفاده برای ابزارسازی در شکل قلوه های چرت و فلینت از سازندهای شمال دست کوه های مشرف به شهر سمنان شسته و در مسیر رودخانه گِی نو به مجاورت محوطه رسیده و توسط انسان عصر پارینه سنگی مورد استفاده قرار گرفته است .

وحدتی نسب ردیابی نهشته های فرهنگی مرتبط با فعالیت های انسانی در دورتادور تپه شماره ۸ را از دیگر دستاوردهای گروه در روزهای گذشته اعلام کرد و اظهار داشت: به این ترتیب مشخص شد مکانی که امروزه به شکل تپه شماره ۸ میرک مورد کاوش باستان شناسان قرار گرفته در ادوار پارینه سنگی به صورت پشته ای کم ارتفاع در میان تالابی کم عمق و گسترده بوده است.

وی مهمترین دستاورد فصل دوم کاوش را تا به امروز، دریافت نتایج جدید گاهنگاری مطلق محوطه در خلال چند روز گذشته خواند که حاکی از سنی حدود ۶۳۰۰۰ سال برای قدیم ترین لایه های استقراری است.

این باستان شناس پیش تر و بر اساس گاهنگاری فصل نخست کاوش میرک که نخستین محوطه روباز پارینه سنگی ایران بشمار می رود قدمت لایه های زیرین آن را ۴۰ هزار سال اعلام کرده بود .

کاوش در محوطه پارینه سنگی میرک با مجوز پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری و حمایت مالی و همکاری همه جانبه اداره کل میراث فرهنگی استان سمنان تا ۲۰ روز دیگر ادامه خواهد یافت.

انتهای پیام/