به نقل از راه دانا، یکم آبان سالگرد شهادت حاج سید مصطفی خمینی است، «مرگ مشکوکی» که انقلابیون آن را شهادت نامیدند و مراسم چهلم آن زنجیره‌ای از اعتراضات را رقم زد که به انقلاب بهمن 1357 انجامید.

شهید مصطفی خمینی‌ در 21 آذر 1309 ه‍ ش برابر با 21 رجب 1349 ه‍ ق در محله الوندیه شهرستان قم در منزل اجاره‌ای متولد شد. به مناسبت نام پدر بزرگ پدری‌اش «شهید سیدمصطفی موسوی‌» او را نیز مصطفی نامیدند.



مادر گرامی‌اش خانم خدیجه ثقفی در زمان قید حیات تعریف کردند:

سید مصطفی دیرتر از کودکان دیگر زبان باز کرد، به‌گونه‌ای که تا چهار سالگی فقط چند کلمه را می‌توانست بگوید؛ اما دیری نپایید، او را به مکتب‌خانه‌ای در نزدیکی منزلشان گذاشتند. این اقدام تأثیر فراوانی در حرف زدن وی بر جای گذاشت و نگرانی اطرافیانش برطرف شد.

او در دامن مادری با تقوا و پدری دانشمند و در محیطی آکنده از معنویت و عرفان رشد کرد. گرچه در بسیاری از رفتارهای فردی و اجتماعی مانند سایر کودکان بود، ولی گه‌گاه با رفتار و کردارش که از نبوغ و استعدادی سرشار حکایت می‌کرد، دیگران را به شگفتی وا می‌داشت‌.

پس از طی دوران کودکی راهی دبستان شد. تا پنجم ابتدایی در دبستان «باقریه‌» و «سنایی‌» قم به تحصیل پرداخت‌.4 در چهارده سالگی به تحصیل مقدمات علوم و معارف دینی پرداخت‌. او دارای نبوغ و هوش سرشاری بود و بدین جهت به سرعت از همردیفان خود پیشی گرفت‌. (موسسات مطالعات و پژوهش های سیاسی)

سید مصطفی ، در هفده سالگی‌ پس از پایان دوره مقدمات حوزه معمم شد و در بیست و یک سالگی در درس خارج آیات عظام سیدحسین طباطبایی بروجردی‌، و سیدمحمد حجت کوه‌کمری حضور یافت‌. نزدیک به سیزده سال فقه و اصول را نزد والد گرامی‌اش فرا گرفت‌.

حاج مصطفی در بیست و چهار سالگی با معصومه حائری، دختر آیت اللّه شیخ مرتضی حائری ازدواج کرد. اولین فرزند سید مصطفی، محبوبه بود که بیماری مننژیت گرفت و فوت کرد. دومین فرزندشان حسین نام دارد که معمم شد. سومین فرزندشان دختری است به نام مریم که مدتی در دوبی و بعدها در سوئیس به شغل پزشکی مشغول شد.(سراچ)



ویژگی های اخلاقی، منش دینی و عرفانی حاج آقا مصطفی

آیت الله سید مصطفی خمینی مبارزه با شیطان درونی را لازم می دید و تقوا و پرهیز از تبعیّت هوای نفس را بزرگ ترین جهاد می شمرد. او علاوه بر تحصیل دانش، رسیدن به قرب الهی را در توسل به اهل بیت علیهم السلام، می دید و حل همه مشکلات را در توسل به ائمه می دانست و در این راه همه مشکلات را به جان می خرید.

فعالیت های سیاسی سید مصطفی خمینی

از همان روزهای نخستین فعالیت‌های سیاسی امام خمینی بر ضد حکومت پهلوی، در کنار او به فعالیت سیاسی پرداخت و در پیشبرد حرکت اسلامی نقش بسزایی داشت. آیت‌الله خمینی در روز 4 آبان 1343 علیه لایحه کاپیتولاسیون و انقلاب سفید سخنرانی کرد و چند روز بعد در 13 آبان شبانه دستگیر و به ترکیه تبعید شد.

پس از این ماجراها، نیروهای امنیتی ایران، مصطفی خمینی را دستگیر و به ترکیه و سپس عراق تبعید کردند. او در نجف به مبارزه بر ضد حکومت پهلوی پرداخت.(فارس)

رهبرمقام معظم رهبری در خصوص حوزة تدریس حاج آقا مصطفی می‌فرمایند:



«او یک مدرس معروف بود. فلسفه درس می‌داد، فقه درس می‌داد و به‌عنوان یک چهره برجسته در میان طلاب حوزه و فضلا و مدرسین معروف بود.»

شهادت سید مصطفی خمینی

وقتی حکومت های ایران و عراق نتوانستند فعالیت های سیاسی حاج آقا مصطفی را متوقف کنند و وجودش را خطری جدی برای حکومت هایشان تشخیص دادند، به فکر عملی کردن تهدیدهای خود افتادند و سرانجام در روز یکشنبه اول آبان 1356 ش، در حالی که امام خمینی در کشور عراق بودند حاج سید مصطفی رادر سن 47 سالگی و به طرز مشکوکی مسموم کرده و به شهادت رساندند.

حاج سید احمد خمینی در این باره گفته بود: «آنچه می توانم بگویم و شکی در آن ندارم این که ایشان را شهید کردند؛ زیرا علامتی که در زیر پوست بدن ایشان روی سینه، روی سر و دست و پا و صورت ایشان بود، حکایت از مسمومیت شدید می کرد و من شکی ندارم که او را مسموم کردند. اما چگونه این کار صورت گرفته، نمی دانم، ولی همین قدر بگویم که ایشان چند ساعت قبل از شهادت در مجلس فاتحه ای [ختمی] شرکت کردند که در آن جا بعضی از ایادی رژیم پهلوی دست اندرکار دادن چای و قهوه بوده اند. «

امام (ره) پس از شهادت فرزندش، در پیامی خطاب به ملت ایران، گفت: این طور قضایا مهم نیست، خیلی پیش می آید، برای همهٔ مردم پیش می آید و خداوند تبارک و تعالی الطافی دارد به ظاهر و الطافی خفیه است، یک الطاف خفیه ای خدای تبارک و تعالی دارد که ما علم به آن نداریم اطلاعی بر او نداریم و چون ناقص هستیم از حیث علم، از حیث عمل از هر جهتی ناقص هستیم، از این جهت در این طور اموری که پیش می آید جزع و فزع می کنیم، صبر نمی کنیم، این برای نقصان معرفت ماست به مقام باری تعالی، اگر اطلاع داشتیم از آن الطاف خفیه ای که خدای تبارک و تعالی نسبت به عبادش دارد و «انه لطیف علی العباد» و اطلاع بر آن مسایل داشتیم، در این طور چیزهایی که جزیی است و مهم نیست، آن قدر بی طاقت نبودیم، می فهمیدیم که مصالحی در کار است، یک الطافی در کار است، یک تربیت هایی در کار است.



شهادت حاج آقا مصطفى آتش انقلاب را فروزان کرد. تظاهرات ، راهپیمایى ها و افشاگری هایى که در پى شهادت ایشان آغاز شد باعث آگاهى و از خودگذشتگى مردم شد بطورى که به فـاصـله کـوتـاهـى سـراسـر ایـران یـکـپـارچـه بـه صـحـنـه مـبـارزه و خـروش ‍مبدل گردید.



/انتهای پیام/

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.