پس از مدتی، با وام یک میلیون و 500 هزار تومانی که در سال 83 از کمیته امداد امام خمینی (ره) می گیرد، کارش را با یک چرخ خیاطی صنعتی آغاز می کند. این وام باعث می شود در مدت زمانی محدود، کارش توسعه پیدا کند به طوری که در سال 84 به عنوان کار آفرین نمونه انتخاب می شود.
زنی با 2 فرزند کوچک اما افکار بزرگ موفق می شود کارگاهی را برای خود دست و پا کند. کارگاهی که در ابتدا با قرض و وام اجاره شده بود، امروز توسط صاحب خوش فکر خریداری شده است.
اکنون در کارگاه این زن 43 ساله، بیش از 40
نفر به صورت مستقیم و غیر مستقیم مشغول به فعالیت هستند.
فاطمه محمود آبادی که از جمله مددجویان کمیته امداد امام خمینی در شهر مشهد است در رابطه با مسیر دشواری که طی کرده و موفقیت های امروزش گفت و گویی را با خبرنگار گروه جامعه داشته است.
وی با اشاره به آغاز فعالیت های رسمی اش به عنوان یک خیاط صنعتی می گوید: سال 83 موفق شدم یک میلیون و 500 هزار تومان از کمیته امداد وام بگیرم و همان زمان این پول را صرف خرید چرخ خیاطی صنعتی کردم. پس از آن، سال 94 به مبلغ 10 میلیون تومان و سال 95 نیز 15 میلیون تومان دیگر برای توسعه کارگاهم از امداد وام گرفتم.
این کارآفرین نمونه با اشاره به اقداماتی که برای ثبت برند خود داشته است، می گوید: برای اینکه بتوانم برند خود را به ثبت برسانم باید هزینه زیادی را متحمل شوم اما طی این سال ها به گونه ای کار کرده ام که لباس های تولیدی من، مشتری زیادی داشته باشند و اکنون نیز چنین است.
محمود آبادی در خصوص وضعیت نیروهایی که در حال حاضر در کارگاه خیاطی اش مشغول به فعالیت هستند، می گوید: زکات مالم را آموزش به زنان سرپرست خانوار قرار داده ام و به همین خاطر نیز تعدادی از زنانی که اکنون در کارگاه من مشغول به فعالیت هستند، افرادی بوده اند که حتی آموزش های اولیه خیاطی را نیز ندیده بوده اند.
وی می افزاید: افراد پس از دریافت آموزش
های رایگان، در این کارگاه مشغول به فعالیت شده و اگر زنانی باشند که همسرانشان
اجازه فعالیت آنها در خارج از خانه را نیز ندهند، چرخ خیاطی را به خانه آنها برده
تا بتوانند از این طریق به کار در منزل مشغول شوند.
این کارآفرین نمونه با بیان داستان زندگی خود پس از جدایی از همسرش می گوید: زمانی که از همسرم جدا شدم، 100 هزار تومان قرض داشتم و 2 فرزندی که آن زمان یکی 6 ساله بود و دیگری کمتر از 5 سال داشت. باید برای خود کاری دست و پا می کردم و تنها هنرم، فن خیاطی بود که آموخته بودم. با تکیه بر آن، وارد کمیته امداد شدم و به عنوان مربی خیاطی زنان سرپرست خانوار با این نهاد مشغول به فعالیت شدم تا اینکه توانستم برای خودم یک کارگاه کوچک دست و پا کنم.
محمودآبادی از خرید یک کارگاه به همراه یک خانه در پی موفقیت هایش در امر خیاطی خبر می دهد و می گوید: اکنون موفق شده ام کارگاهی که در آن مشغول به فعالیت هستم را خریداری کنم و در طبقه بالای آن نیز خانه ای برای خود و فرزندانم ساخته ام.
وی با اشاره به نگرانی هایی که برای 2 فرزندش دارد می گوید: 2 پسر 19 و 18 ساله دارم که یکی از آنها در سودای خواننده شدن است و دائم تلاش می کند که آهنگی جدید بخواند و یک پسر که ترک تصحیل کرده و اکنون در کارگاه خیاطی، مشغول به فعالیت است.
این کارآفرین نمونه با اشاره به تمرکز خود به روی دوخت لباس های کودکان می گوید: در کارگاه ما تنها لباس کودک تولید می شود و ماهیانه به طور میانگین 14 تا 20 هزار دست لباس تولید می کنیم.
محمودآبادی با بیان اینکه " فروش لباس های تولیدی خود را به شهر مشهد محدود نکرده ام" می گوید: در تمام نمایشگاه هایی که در استان های سراسر کشور برگزار می شوند حضور پیدا کرده و از این طریق توانسته ام برند به ثبت نرسیده خود را به مردم بشناسانم. خوشبختانه مردم نیز استقبال خوبی از لباس های تولیدی ما داشته و اکنون بازار فروش خوبی داریم.
انتهای پیام/