به منظور پاسخ به این سوال، دکتر نرگس باقری لنکرانی، فائزه زارعی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، مطالعه‌ای کیفی را در خصوص تجربیات زنانی که با این روش صاحب فرزند شده‌اند انجام داده‌اند.

نتایج این پژوهش که در فصلنامه «مراقبت مبتنی بر شواهد» به چاپ رسید نشان داد، زنانی که با این روش صاحب فرزند شده‌اند در شرایط سخت و تنش‌زا قرار داشته و درگیر مسائلی مانند موانع مذهبی، مشقت‌های درمان، عوارض جسمی، خستگی، ناامیدی، تجربه شکست‌های مکرر در طول درمان، نارضایتی از ارائه خدمات و سردرگمی در طول درمان هستند.

این یافته لزوم وجود مشاوره در مراکز درمان ناباروری را نشان می‌دهد تا با کاهش عوارض روانی، در طول درمان به زوجین و به خصوص زنان کمک شود.