البته خیلی از این خودرو ها با درب های معمولی و با لولا های نصب شده در جلوی در باز می شود. مثل خیلی از ماشین های دیگر از جمله فراری، پورشه و یا حتی بوگاتی در های متفاوتی ندارند و کاملاً مشابه یک فیات یا فولکس واگن است. اما بر عکس این ماشین ها، سوپر کار ها روش متفاوتی را برای باز شدن در های خود انتخاب کرده اند. در ادامه مطلب انواع در های سوپر لوکس ها معرفی می شود.
درب های قیچی لامبورگینی
بی شک شناخته شده ترین شیوه باز شدن در ها در تمامی انواع سوپر کارها، در های قیچی لامبورگینی است. سالیان سال است که لامبورگینی از این گونه در ها در سوپر اسپرت های پرچم دار خود استفاده می کند و به همین دلیل این نوع در ها به درِ لامبورگینی معروف شده اند. تعداد انگشت شماری از سوپر کار های دیگر از طرح مشابه در های لامبورگینی استفاده کرده اند. اما هیچ کدام به اندازه در های قیچی لامبورگینی محبوب نیستند. البته همه محصولات لامبورگینی از در های قیچی استفاده نمی کنند چرا که این در ها فقط مخصوص محصولات تولیدی پرچم دار ۱۲ سیلندر مانند آونتادور و پیشینیان آن هستند و محصولات ۱۰ سیلندر یعنی هوراکان و قبل از آن گالاردو از در های معمولی استفاده می کنند.
درب های عمودی کوئنیگ زگ
گوئنیگ زگ از در های عمودی در سوپر
اسپرت های میلیون دلاری خود استفاده می کند. سازنده سوئدی از یک مکانیسم
دو سطحی انطباقی در این نوع در ها استفاده می کند که ابتدا در ها به صورت
افقی از جای خود بیرون می آیند و سپس حول یک محور به صورت ۹۰ درجه تغییر
جهت می دهد و به صورت عمودی قرار می گیرند. کوئنیگ زگ پیشگام استفاده
از در های عمودی است و ابتدا از آن ها در مدل CC8S استفاده کرد. این شرکت
همچنان از در های عمودی در جانشین مدرن CC8S یعنی آگرا و سوپر اسپرت برقی
رگرا استفاده می کند.
درب های پروانه ای مکلارن
بسیاری از سوپر کارها و همین طور خودرو
های مسابقه ای از در های پروانه ای استفاده کرده اند. اما تعداد کمی از
آن ها طرحی کاملاً مشابه مک لارن داشته اند. در واقع هر خودروی شهری و
جاده ای که مک لارن تا به امروز تولید کرده است، از F1 افسانه ای و SLR
که برای مرسدس ساخته شد گرفته تا اسپرت های امروزی و هایپر اسپرت های
تولید محدود این شرکت، همه از این طرح درها استفاده کرده اند. در این روش،
در ها مثل بال های پروانه در اطراف خودرو باز می شوند که زیبایی فوق
العاده ای دارند.
درب های گالوینگ مرسدس بنز
مرسدس بنز برای اولین بار در اوایل دهه ۱۹۵۰ و در مدل ۳۰۰ SL از این نوع در استفاده کرد. در هایی که هنگام باز بودن شبیه بال های مرغ دریایی هستند و با نام گالوینگ شناخته می شوند. چند دهه بعد مجدداً مرسدس بنز از این طرح در ها در مدل SLS AMG استفاده کرد. با این حال هر چند بسیاری از خودرو های دیگر مثل دلورین و پاگانی هم از در های گالوینگ استفاده کرده اند اما مسلماً همواره هر وقت کلمه گالوینگ آورده شود همه به یاد مرسدس بنز می افتند.
درب های قو آستون مارتین
آستون مارتین علاقه چندانی به استفاده از در های عجیب و غریب در محصولات خود ندارد. این شرکت تمایلی به استفاده از در های معمولی هم نداردو از در هایی استفاده می کند که بین در های معمولی و در های عجیب قرار می گیرد. این نوع در ها که با نام در های قو شناخته می شوند تقریباً مانند در های معمولی هستند اما فقط کمی به بالا باز می شوند. در های قو هنگام باز بودن نمایی زیبایی به خودرو می بخشند و همچنین از آنجاییکه نیاری به موتور های سنگین جهت بالا بردن ندارند، وزن سبک تری هم دارند. این نوع در ها برای اولین بار در مدل های ونتیج و DB9 استفاده شدند اما در حال حاضر در تمامی محصولات تولیدی آستون مارتین مانند BD11 و لاگوندا بکار گرفته می شوند.
درب های خودکشی رولز رویس
در های موسوم به خودکشی در گذشته در مدتی
طولانی بسیار مورد استفاده قرار می گرفتند اما با رایج شدن در های معمولی
امروزی، در های خودکشی تقریباً به طور کامل از صنعت خودرو سازی کنار
گذاشته شدند تا اینکه رولز رویس دوباره آن ها را زنده کرد. البته این
خودرو ساز بریتانیایی نام خودکشی را دوست ندارد و به همین دلیل از نام
Coach برای این در های استفاده می کند. در های Coach مشابه در های معمولی
به صورت افقی باز می شوند اما لولای آن ها در عقب نصب شده یعنی بر عکس
در های معمولی. در سدان های گوست و فانتوم، درِ جلویی به صورت معمولی باز
می شوند اما درِ عقبی از نوع Coach است در حالیکه در مدل های دو در
مانند رایث، داون و فانتوم کوپه صرفاً از در های Coach استفاده میشود. در
این نوع در ها، سوار و پیاده شدن به خودرو راحت تر صورت می گیرد و حتی
رولز رویس برای سهولت در باز و بسته کردن آن ها از موتور های برقی جهت این
کار استفاده کرده است.
درب های عجیب دیگر
مواردی که در بالا گفته شد مسلماً رایج
ترین نوع در های عجیب هستند اما انواع دیگری هم وجود داشته که در هر دو
نمونه ماشین های تولیدی و کانسپت بکار رفته اند. به عنوان مثال در سال
۲۰۱۰ آلفارومئو کانسپتی را با نام Pandion معرفی کرد که در های قیچی مانندی
داشت اما لولا های آن در قسمت عقب قرار داشتند. یا در سال ۱۹۸۹ بامو
خودروی تولیدی Z1 را به بازار عرضه کرد که دارای در های کشویی بود. البته
در های کشویی Z1 با در های کشویی ون ها متفاوت بود و به داخل بدنه می
رفت. نوع دیگری از در ها نیز در های کاناپی هستند. این در ها مانند کاناپی
جنگنده ها است و کل سقف و در ها به هم چسبیده و با هم به سمت بالا باز
می شوند. نمونه در های کاناپی را می توان در کانسپت لامبورگینی آگوئیستا و
خودروی استرلینگ نوا مشاهده کرد.
