به همین دلیل مرگ مغزی ضمن اینکه واقعه‌ای بسیار تأسف بار محسوب می‌شود، فرصتی است برای ادامه‌ی زندگی تعدادی از بیماران نیازمند پیوند. به عبارت دقیق‌تر خانواده‌ی هر فرد دچار مرگ مغزی با اهدای اعضای حیاتی عزیزشان (شامل: قلب، کبد، ۲ ریه، ۲ کلیه، لوزالمعده و روده) می‌توانند ۸ نفر را از مرگ حتمی نجات دهند و با اهدای ۱ تا ۵۳ بافت (مانند: قرنیه، استخوان، پوست، تاندون و...)، ۱ تا ۵۳ نفر را از معلولیت برهانند.

متاسفانه آمار نشان می‌دهد که سالانه ۵ تا ۸ هزار نفر در ایران به دلیل مرگ مغزی جان خود را از دست می‌دهند که بین ۲۵۰۰ تا ۴۰۰۰ نفر از ایشان دارای شرایط اهدای عضو هستند ولی فقط حدود ۸۰۰ خانواده این چنین عمل می‌کنند.

مهم‌ترین علت این موضوع، عدم رضایت خانواده‌ها به اهدای عضو عزیزان‌شان است و دلیل این دیدگاه، ضعف آگاهی عمومی از چند و چون مرگ مغزی و اهدای عضو می‌باشد. البته با تلاش همکارانم و همراهی رسانه‌ها، آمار موافقت با اهدای عضو فرد مرگ مغزی از سوی خانواده‌ها طی ۱۰ سال گذشته افزایش چشمگیری یافته است و امیدوارم در کنار تقویت شبکه‌ی فراهم آوری و پیوند اعضا در کشور، بتوانیم با بهره‌گیری بیشتر از ظرفیت رسانه‌ای کشور، گروه‌های مرجع و سایر امکانات موجود، در این مسیر گام‌های بلندتری برداریم.  

نکته مهم دیگری که هموطنان باید بدانند این که اساس تشخیص مرگ مغزی، معاینات بالینی است و تشخیص نهایی فقط با اجماع نظر پزشکان آموزش دیده و معتمد وزارت بهداشت در تخصص‌های جراحی مغز و اعصاب، داخلی مغز و اعصاب، داخلی و بیهوشی امکان‌پذیر می‌باشد.

بنابراین با خیالی آسوده می‌توانید به نشانی www.ehda.center مراجعه و کارت اهدای عضو دریافت کنید؛ اقدامی که تا کنون حدود سه میلیون نفر از راه‌های گوناگون انجامش داده‌اند.