به گزارش گروه فضای مجازی به نقل از نشنال جئوگرافی، چهل و هشت میلیون سال پیش یک ایگوانای بالغ برای وعده غذایی خود حشره ای سوسک مانند که پوسته بیرونی سختی داشت را میخورد اما قبل از آن که فرصت کافی برای هضم آن پیدا کند، توسط یک مار نوجوان بلعیده میشود.

علت اطلاع کامل از این رخداد این است که آن مار عاقبت خوبی نداشت و اندکی بعد درون دریاچه‌ای مرگبار در نزدیکی منطقه اکتشافی Messel Pit آلمان سقوط کرد. دریاچه ای آتشفشانی با آبهای سمی که گاز دی اکسید کربن از آن متساعد می‌شد.

دقیقا مشخص نیست که دریاچه مار را غرق کرده یا مسموم، اما هر چه رخ داد، نتیجه اش آن بود که دو روز بعد جنازه مار در کف دریاچه افتاده و در میان رسوبات آنجا کم کم دفن شد. رسوباتی که هم مار را، هم غذای مار را و هم غذای غذای آن را حفظ کردند.

البته این اتفاق نادر برای دانشمندان بسیار خوشایند است زیرا که قرار گرفن سه سطح از زنجیره غذایی باستان در درون یکدیگر همچون عروسکهای روسی ماتروشکا موجب آگاهی یافتن از ریز و بم آن می‌شود.

کریستر اسمیت دیرینه شناس موسسه آلمانی Senckenberg با بیان این که فسیل مذکور یک شگفتی خالص است، اظهار داشت: احتمالا من در بقیه عمرم هرگز فسیل مشابهی را نخواهم دید که خود این مساله مؤید میزان نادر بودن آن است.

برای اسمیت و همکارانش این فسیل فراتر از یک پدیده عجیب و غریب است. در واقع اسکنی کامل از یک وعده غذایی مارهای Boids و حاوی نشانه‌هایی از رژیم غذایی این شاخه از مارهاست، شاخه ای که شامل بوآی استوایی، بوآی ماداگاسکار و چند نوع دیگر بوآست.

آگوستین اسکنفرلا مؤلف و کارشتاس مارهای باستانی در شورای ملی تحقیقات علمی و فنی آرژانتین ضمن تاکید بر متحول شدن سلیقه غذایی مارهای Boids از تولد تا بلوغ، تشریح کرد: این گونه از مارها در جوانی و سن‌های پایین تر بیشتر به دوزیست‌ها و مارمولک‌های کوچک علاقه دارند اما با افزایش سن و رسیدن به بلوغ سراغ طعمه‌های بزرگتر و سالم‌تر، از جمله پستانداران، پرندگان، خزندگان بزرگی مثل تمساع می‌روند