به گزارش گروه جامعه ، عمران گاراژیان، سرپرست هیأت کاوش در محوطه دامغانی شهر سبزوار گفت: کاوش در محوطه «تپه دامغانی» به کشف آثار، اشیاء و سازههای معماری اصیلی از دوران پیش از تاریخ منجر شد که نشان دهنده استقراری بجای مانده از دوره مس - سنگ، مفرغ و اوایل عصرآهن در این محوطه باستانی است.
وی با بیان اینکه «محوطه دامغانی استقراری پیش از تاریخ در حاشیه جنوب شرقی شهر سبزوار است» ادامه داد: بخشی از «تپه دامغانی» که در سال ۱۳۸۰ با شماره ۳۷۴۹ به عنوان اثر ملی به ثبت رسیده، بر اثر خیابانکشی (خیابان جهاد کشاورزی مشهور به جاده دلقند) قطع شده است.
گاراژیان با بیان اینکه «محوطه دامغانی واقع در فلات مرکزی ایران از نظر گاهنگاری و وسعت با چند تفاوت شبیه تپه حصار دامغان است»، افزود: سنتهای آسیای مرکزی در «تپه دامغانی» بیش از حصار مشاهده میشود و فرآیند شکلگیری در آن نسبت به حصار پراکندهتر است. همچنین تخریب در «تپه دامغانی» درحال حاضر بیشتر از حصار صورت گرفته و کاوشهای باستانشناسی در آن بسیار کمتر انجام شده است.
سرپرست هیأت کاوش در محوطه دامغانی شهر سبزوار، حفاظت از آثار پیش از تاریخی در محوطهای که در حاشیه شهر معاصر قرار گرفته، ارزیابی کم و کیف آثار سرجا و سازماندهی و طراحی موزه فضای باز در بافت حاشیه شهر سبزوار، گردآوری اطلاعات پایه، برای پیگیری فرآیند گذار از مس - سنگی به مفرغ و توسعه فرهنگ عصر مفرغ در حاشیه غربی خراسان را از اهداف اصلی کاوش در این تپه اعلام کرد.
بنابر این گزارش، کاوش هیأت مشترک با هدف لایهنگاری بوسیله هنری پل فرانکفورت و علی اکبر وحدتی در سال ۱۳۸۷، گمانهزنی به منظور تعیین حریم که گستره محوطه دامغانی را حدود ۱۱۰ هکتار ارزیابی کرده در سال ۱۳۸۸ بوسیله حسن نامی، گمانه زنی به منظور ارزیابی طراحی موزه فضای باز بوسیله گاراژیان در سال ۱۳۹۱از سوابق کاوش در تپه دامغانی است.
انتهای پیام/