وی از مهمترین دستاوردهای این فصل از کاوش را معماری از پیش طراحی شده، ابزار سنگی و گونه‌های سفال اعلام کرد که با توجه به آثار به دست آمده سفال‌های کشف شده، تولیدِ محل بوده‌اند .

این باستان‌شناس بیان کرد: بر اساس مطالعات صورت گرفته می‌توان تپه گاوکشی دشت اسفندقه را با توجه به مواد فرهنگی به دست آمده با حوزه زاگرس جنوبی و استان فارس مقایسه کرد .

وی با اشاره به اینکه تا کنون محوطه‌های مشابه همزمانی در جنوب شرق ایران مورد شناسایی قرار نگرفته‌اند، افزود: سومین فصل کاوش‌های علمی باستان‌شناسی پیش از تاریخ دشت «اسفندقه» جیرفت از نیمه مرداد ماه سال جاری شروع شده و اکنون در حال انجام است .

سلیمانی با اشاره به پیشینه دوفصل کاوش در این محوطه گفت: به دنبال بررسی‌های جامع باستان‌شناسیِ دشت «اسفندقه» که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفت چند استقرار بر پایه مواد فرهنگی حاصل از بررسی‌ها از دوره نو سنگی مورد شناسایی قرار گرفت.

وی توضیح داد: هیأت باستان‌شناسی پیش از تاریخِ دشت اسفندقه در جیرفت، با هدف آگاهی از شکل‌گیری نخستین استقرارها در حوزه جنوب شرق ایران اقدام به ارایه طرح و پیشنهاد کاوش در تپه «گاوکشی» اسفندقه را به پژوهشکده باستان‌شناسی ارسال و با گرفتن مجوز اقدام به کاوش‌های علمی کرد .

به گفته این باستان‌شناس، در دو فصل گذشته و با تمرکز روی تپه «گاوکشی» و تپه‌های حوزه‌ی «دولت آباد» که در انتهای جنوب تا جنوب غربی دشت اسفندقه قرار گرفته‌اند، نتایج ارزشمندی از استقرارهای دائم انسانی در جنوب شرق ایران به دست آمد که پیش از این در منطقه مورد شناسایی قرار نگرفته بود .

سلیمانی از مهمترین دستاوردهای این کاوش‌ها را شناسایی آثار معماری از جمله معماری مسکونی – کارگاهی و آیینی اعلام کرد که با خشت خام بنا شده است .

وی گفت: بخش مرکزی فضایی به نام معبد نیز در کاوش‌های اسفندقه جیرفت کشف شد که این بنا با هندسه زیبایی سکوسازی و سپس با گل اخرای قرمز تزئین شده است .

این باستان‌شناس از جمله مواد فرهنگی که در این کاوش‌ها به دست آمده را شامل گونه‌های ظریف و زیبایی از سفال صیقل یافته، براق و منقوش دانست و تیغه، ریز تیغه و ابزار سنگی را جزو اشیای تولید محل دانست که در جریان مطالعه و کاوش به دست آمده‌اند و افزود: کاوش‌های صورت گرفته در اسفندقه همچنین به کشف پیکرهای گلی و سفالی انسانی از درون فضای آیینی انجامید .