وی افزود: علاوه بر این، به منظور بررسی دقیق وضعیت توپوگرافی منطقه پیرامون «هفت تپه» از روش مطالعه عکس‌های هوایی کرونا و مقایسه آن‌ها با عکس‌های ماهواره‌ای جدید استفاده شد؛ که به منظور درک بهتر از وضعیت گسترش این شهر، بررسی‌های پیمایشی نیز انجام گرفت تا از این طریق بتوان اطلاعات جمع‌آوری شده را با وضعیت کنونی مقایسه و ارزیابی کرد و همچنین برای اطمینان از وجود یا فقدان آثار در بعضی از محدوده ها تعداد ۱۶ گمانه حفر شد.

زلقی با اشاره به عوامل تخریب این اثر باستانی گفت: با شکل گیری کشت و صنعت و کاغذپارس هفت تپه، در عرصه محوطه باستانی «هفت تپه» و تپه «ابوفندوا» شاید بتوان یکی از آسیب‌رسان‌ترین مداخلات صورت گرفته بر روی محوطه باستانی «هفت تپه» را ساخت منازل سازمانی کوی ایلام و هاوایی توسط کشت و صنعت «هفت تپه» دانست.

وی در ادامه اظهار کرد: در واقع کوی ایلام و هاوایی در قلب محوطه باستانی «هفت تپه» ساخته شده‌اند، کوی ایلام با وسعت حدود ۳۰ هکتار و کوی هاوایی حدود ۱۳ هکتار است که در مجموع، مساحتی حدود ۴۵ هکتار از محوطه باستانی «هفت تپه» را تصرف کرده‌اند. همچنین در مرکز کوی مسکونی ایلام، دقیقا یکی از تپه‌های محوطه‌های باستانی «هفت تپه» قرار دارد که امروز بخشی از آن درختکاری و منبع آبی هم بر روی آن ایجاد شده است؛ در گوشه جنوب شرقی کوی ایلام یکی دیگر از تپه‌های باستانی «هفت تپه» قرار دارد و علاوه بر این، گسترش و تغییر کاربری منازل مسکونی، گسترش تسطیح اراضی، تغییر چشم‌انداز منطقه بواسطه ایجاد کارخانه‌ها و شهرک‌های صنعتی از تهدیدات اصلی این محوطه باستانی به شمار می‌رود.

این باستان‌شناس ادامه داد: نکته مهم این است که این دو شهرک کاملا به اشتباه بر روی محوطه باستانی هفت تپه ساخته شده‌اند و از آنجایی که ساخت آن‌ها به بیش از ۵۰ سال پیش بر می‌گردد، نه‌تنها باید از هرگونه ساخت و ساز جدید یا گسترش ساخت و سازهای موجود جلوگیری کرد، بلکه ضروری است با تعامل با کشت و صنعت «هفت تپه» نسبت به آزادسازی و واگذاری این دو شهرک به پایگاه چغازنبیل و هفت تپه اقدام شود.

وی در بخش دیگری از صحبت‌هایش، توضیح داد: حفاری‌های محوطه باستانی «هفت تپه» به آغاز دهه ۱۳۴۰ بر می‌گردد که درواقع با شکل‌گیری و توسعه کشت و صنعت‌های بزرگ همچون کشت و صنعت «هفت تپه» بخش وسیعی از اراضی این منطقه تسطیح شد.

انتهای پیام/