به گزارش خبرنگار گروه جامعه ، با وجود اینکه کمتر از 15 روز به پایان آخرین ماه تابستان مانده است و هنوز به ترافیک و حجم بالای تردد در اوایل ماه مهر و فصل بازگشایی مدارس در پایتخت نرسیده ایم، کم کم طعم آلودگی هوای تهران در ذائقه ها ته نشین شده و  هوای پایتخت چند روزی برچسب"ناسالم برای گروه های حساس" را بر خود داشت؛ گرچه سخنگوی شرکت کنترل کیفیت هوای تهران کیفیت هوای 4 ماه نخست سال جاری را بهتر از سال گذشته می‌داند.

وارونگی هوا نیامده، آلودگی آمد! همایش و سخنرانی آلاینده‌ها را با خود می‌برد؟
بی تردید آگاهی بخشی عمومی به اقشار و آحاد مردم در زمینه عزم ملی برای جلوگیری از ایجاد عوامل آلودگی موجود، ضروری به نظر می رسد، اما این نکته هم بارها و بارها در سال های گذشته به چشم خورده است که برگزاری همایش، ایراد سخنرانی و یا حتی رونمایی از طرح های مقطعی و کتب تالیفی که تنها در گنجه همان ادارات جا خوش می کند، چندان کمکی به وضعیت بهبود آلودگی هوا نکرده و اصرار مسئولان در این زمینه جای تامل دارد.

به گفته حسينی،مدير عامل شركت كنترل كيفيت هوای تهران،‌ آخرين شواهد بررسی‌های پزشكی نشان مي‌دهد اثرات گازهای آلاينده يكی از تهديدات اصلی سلامت انسان در همه سنين است و امروزه آلودگي هوا علاوه بر گروه‌های حساس نظير كودكان افراد مسن، زنان باردار و بيماران قلبی ريوی، بر روي ساير شهروندان نيز اثرگذار است.
تنها نمودار شاخص کیفیت هوا در سال گذشته خود گواه این مدعا است که برنامه ای مدون و هماهنگ بین دستگاهی برای بهبود شاخص کیفیت هوا برای کلانشهری با بیش از 12 میلیون نفر جمعیت ضروری به نظر می‌رسد.

اسفندماه سال گذشته و در فصل داغ بحث آلودگی بود که وزیر بهداشت در روایتی از جلسه هیئت دولت، درباره هجوم گرد و غبار در استان های کشور نظر  کارشناسی ابتکار در این باره را توضیح داد: "رئیس سازمان محیط زیست گزارشاتی را ارائه کردند که عمده مشکل آلودگی هوا از عراق است."

به گفته قاضی زاده هاشمی قرار بر این شد تا سازمان مدیریت روند قبلی همچون جایگزینی خودوهای فرسوده و ساماندهی موتور سیکلت‌ها را با سرعت بیشتری انجام دهند. همچنین سازمان محیط زیست کار ارزیابی و پایش آلودگی را در شهرهای بالای 300 هزار نفر انجام دهد و به وزارت بهداشت گزارش کند.

در این میان این سوال به ذهن می‌رسد که آیا راهکارهای کاهش پدیده گرد و غبار و آلودگی به جز توزیع ماسک! تاکنون به طور مداوم در مرزها و استان های مورد نظر پیگیری شد و یا با آمدن فصل بهار و دلخوشی به عدم وارونگی، موضوع رنگ باخت؟ آیا عنوان کردن عوامل خارجی مبنی بر علت ماجرا و ارزیابی های کاغذی که در عرصه عمل، رختی نمی پوشند، مساله را حل می کند؟ و آیا حقوق افراد و کودکانی که نسل آینده کشور را تشکیل می‌دهند با حرف و حدیث، احقاق می‌شود؟