به نقل از مهر، استان اردبیل از ایل ها و عشایر متعددی برخوردار است که مهم ترین و منسجم ترین آن ها ایل های شاهسون و ارسباران هستندکه درمناطق گوناگون استان پراکنده شده اند.اعضای این ایل دامدار هستند و از مراتع سرسبز کوه های خطه اردبیل استفاده می کنند. شاهسون‌ها از سجایای اخلاقی خوبی برخوردار هستند و در تیراندازی و شکار و میهن پرستی شهرت دارند. آن‌ها به زبان آذری صحبت می‌کنند و شیعه مذهب هستند.

برپایی جشن‌ها و آیین‌های اسلامی و ایرانی از مهم‌ترین آداب و رسوم آن‌ها به شمار می‌آید که به شکل‌های خاصی و با رعایت اصول ایل انجام می‌شود مسکن اصلی ایل شاهسون آلاچیق می‌باشد که دارای سازه ای چوبی متشکل از 32 یا 28 یا 24 چوب صیقل یافته به نام چو بوغ، با مرکزیت اتصال قسمت فوقانی این چوبوغها به نیم کره گنبدی شکل چوبی به نام چنبره می‌باشد.

پوشش خارجی آن توسط نمد سفید تهیه شده از پشم حلاجی شده گوسفندان. آلاچیق محل اصلی زندگی و پذیرایی از مهمانان در جشنها و مراسم می‌باشد . نوع دیگر مسکن ایل شاهسون کومه است ، مسکنی طوسی و به شکل دالان. کومه اغلب به عنوان مطبخ و محل استحصال لبنیات و انجام کارهای زنان عشایراست . دربرخی موارد افراد کم بضاعت از آن به عنوان محل زندگی ، استراحت و انجام کارهای خود نیز استفاده می‌کنند.

مهم‌ترین بافته شاهسون‌ها گلیم‌های سوزن دوزی و ظریف معروف به سوماک است که درزبان محلی آن را ورنی بافی می‌گویند. ورنی بافی مهم‌ترین و زیباترین صنایع دستی این ایل است که طرح‌های پیچیده آن را با دستگاه‌های عمودی یا افقی به صورت تکه‌های دراز و باریک به طول 3 متر می‌بافند و سطح آن‌ها را با نقش‌های پیچیده، سوزن دوزی می‌کنند.  معمول‌ترین و معروف‌ترین طرح این گلیم‌ها کشتی نوح نام دارد.از مهمترین صنایع دستی رایج در مناطق عشایر می‌توان به ورنی، جاجیم ، گلیم ، فرش ، جوال ، خورجین ، قالی ، قالیچه ، دستکش ، شال گردن ، کلاه ، توبره است.شغل اصلی و درآمد عمده عشایر در استان اردبیل دامداری است و زراعت ، باغداری ، صنایع دستی در درجه‌های بعدی اهمیت قرار دارند.

عشایر استان  اردبیل ر حال حاضر با داشتن 40 درصد دام استان و حدود 10درصد دام عشایری کشور سالیانه با تولید 80هزارتن شیر ، 10هزارتن گوشت ، 1600 تن پشم یکی از تولید کنندگان عمده محصولات پروتئنی کشور و منطقه هستند و حدود 25 الی 30 درصد مواد پروتئینی مورد نیاز استان اردبیل و استانهای همجوار را تامین می‌نمایند که ارزش تقریبی تولیدات آنها 640 میلیارد در سال برآورد شده است که سهم هر خانوار عشایری حدود 60 میلیون ریال می‌باشد.در حال حاضر پوشاک مردان شاهسون نیز همانند لباس مردان روستایی و شهری بوده و اگرچه بنا به مقتضیات شغلی ، شیوه معیشت و عادات و سلیقه ، پوشاک آنها رنگ و جلای لباس مردان شهری را ندارند ، ولی ترکیب لباس در تابستان یا زمستان یا انواع کلاه و کفش مورد استفاده با اندک تفاوتی در نوع جنس آنها ، با هم یکی هستند.

با این وجود زنان شاهسون تا حدودی بافت سنتی پوشاک خود را حفظ کرده اند و حتی در مواردی نیز هیچ الگو یا ترکیب جدیدی را در بافت سنتی لباس خود راه نداده اند . پوشاک بانوان شاهسون 9 تکه است که عبارتند از : 1 – کوینک  2 – تومان 3 – یایلیق(روسری) 4 – آلین یایلیق 5 – آرخچن   ( عرقچین) 6 – یل ( نیم تنه ساده ای است که زمستانها روی جلیقه پوشیده می‌شود ) 7 – جلقا ( جلیقه بی آستین ) 8 – جوراب   9 – باشماق ( کفش ). موسیقی متداول در میان ایل شاهسون موسیقی عاشیقی است . عاشیقیها راوی فرهنگ شفاهی ، تاریخ و بیانگر حماسه‌ها ، رزمها و رویدادهای مهم تاریخی ایل در منطقه آذربایجان می‌باشند.



















































/انتهای پیام/

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.