اما هنگامی که به بخش حمایتی دولت یازدهم از مطبوعات می رسیم به وضعیت اسفناک و حتی مضحکانه ای از نوع عملکرد دولت در قبال رسانه های منتقد می رسیم. چنان که بدون توجه به مفهوم عدالت، تخصیص بودجه و حمایت دولتی به میزان فاصله رسانه ها با دولت یازدهم خواهد بود. این مساله نه تنها در بخش بودجه ای بلکه در نوع حمایت های معنوی دولت نیز خود را نشان می دهد. چنان که شاهد رویه نامناسبی برای فعالیت رسانه های منتقد در برابر حاشیه امنیت رسانه هایی هستیم که حتی در میان مطالب خود به بسیاری از ارزش های اسلامی و انقلاب و مفاهیم گرانقدر مانند مقاومت و دفاع، موضعی وارونه می گیرند. این شکل برخورد دولت یازدهم به شکلی روشن در میان سخنان رئیس جمهور خود را نشان داده و شخص اول اجرایی کشور حق مسلم انتقاد را از رسانه های منتقد به دلیل استفاده از بودجه دولت نادیده گرفته است. رویه ای که توسط دیگر دولتمردان نیز بارها به تکرار درآمد و برای نمونه مشاور فرهنگی دولت، عنوان کرد که هرچه انتقاد یک رسانه از دولت بیشتر شود، یارانه اش کاهش خواهد یافت! این نوع مواجهه با رسانه های جناح مخالف در حالی است که برخی از رسانه های گمنام، ناکارآمد و خنثی اما وابسته به افراد خاص دولت از یارانه های میلیاردی برخوردار می شوند.

درباره برنامه توسعه دولت الکترونیک نیز علیرغم انواع اخبار و سخنرانی های صورت یافته توسط دولتی ها و طراحی نقشه راه توسعه دولت الکترونیکی، هیچ اتفاق خاصی در راه اندازی این شبکه مهم به دلیل عدم راه اندازی زیرساخت ها انجام نشده است. همچنین در بخش فناوریهای صنعت سینمای کشور به غیر از حرکت هایی که برخی موسسات خصوصی در رابطه با تجهیز و ارتقای فن آوری ها صورت می دهند، تلاش هایی از سوی دولت رخ نداده است. اما در زمینه توسعه و الگوسازی مد و لباس اسلامی و ایرانی حکایتی وارونه در این دولت به وجود آمده و نه تنها از وجود کارگروه ها و انواع نمایشگاه های رنگارنگ دولتی نتیجه ای مساعد از سامان دهی لباس ها صورت نیافته بلکه به دلیل بی تفاوتی و اهمال کاری دولت در برخورد با ناهنجاری ها، شاهد وضعیتی کاملا نامناسب از نحوه پوشش در جامعه هستیم، چنان که در برابر اعتراض بسیاری از دلسوزان انقلاب اسلامی، نه از حیث برخوردهای فرهنگی و نه در ایجاد برنامه هایی موثر و کارآمد، در برابر پدیده بی حجابی عملی انجام نیافته و راهبردهای گسترش فرهنگ عفاف و حجاب که در 47 بند تصویب شده شکل اجرایی به خود نگرفته است.

از طرفی منشاء بسیاری از ناهنجاری های امروز جامعه را می توان به دلیل فقدان خوراک مناسب فکری و فرهنگی برای جوانان دانست. چنان که در این 3 سال اخیر حجم بسیاری از آثار عرضه شده در حوزه نشر و اندیشه و تصویر معطوف به الگوهایی بیگانه و مغایر با رفتاری الگوساز بوده است؛ شرایطی ناگوار که بخش اعظمی از جامعه دیندار را از حضور در سالن های سینما و دیگر برنامه های هنری منصرف ساخته است. از سویی در حوزه آموزش و نشر نیز فضایی ناگوار با جولان انواع ناشران و نویسندگان غرب گرا در این دولت فراهم شده است. چنان که عدم توجه مسئولان فرهنگی دولت یازدهم به محتوای آثار و عدم تمایل به مقابله با فرهنگ منحط غرب، شرایطی نابسامان را در حوزه کتاب پدید آورده است. وضعیتی که موجب عدم حضور مقام معظم رهبری در نمایشگاه کتاب به دلیل نارضایتی از وضعیت موجود شده است.

شرایط امروز فرهنگی کشور تداعی گر اوج بی سامانی فرهنگ در دولت اصلاحات و زمان وزارت عطاالله مهاجرانی است که هر نوع تفکر بیگانه با ارزش ها جولان حضور می یافت و برنامه ریزی های برخی از افراد دست اندرکار در جهت جا انداختن تفکرات غربی در جامعه از طریق تولید محصولات فرهنگی بود. حال با این نگاه و در آخرین سال از حیات دولت یازدهم نه تنها امیدی جهت بازیابی اندیشه های انقلابی باقی نمانده است، بلکه باید منتظر اتفاقات ناگوار دیگری در عرصه فرهنگ و هنر بود.