به گزارش گروه سیاسی ، همکاری های نظامی ایران و روسیه برای حل بحران غرب آسیا که هر دو کشور را تهدید می کند، باعث ناخرسندی کشورهای غربی به ویژه آمریکا شده است.

برای این که مخالفین خارجی و حتی برخی در داخل به تخریب و تضعیف این همکاری نزدیک بپردازند، مسائلی همچون زیر سوال رفتن استقلال، زیر پا گذاشتن قانون اساسی، ایران در خدمت روسیه، منافع ملی در خطر و از اینگونه تعابیر به کار بردند.
اما آیا ایران در خدمت روسیه بوده است یا روسیه در خدمت ایران؟

اگر به موضوع استفاده موقت روسیه از پایگاه هوایی نوژه همدان واقع بینانه تر بنگریم به این نتیجه می رسیم که هر دو کشور از ظرفیت های هم بهره بردند تا بتوانند سایه خطر را از سر خود بردارند.

اکنون شرایط و تحولات منطقه ای به سمتی پیش می رود که گریزی از چنین همکاری هایی میان ایران و روسیه وجود ندارد. بلکه ایجاب می کند تا چنین همکاری هایی هر چه بیشتر گسترش یابد.

در بحران سوریه هر کدام از کشورهای ایران و روسیه دارای ظرفیت ها و قابلیت های متفاوتی هستند که با قرار گرفتن آنها کنار هم یک قدرت شکست ناپذیر را شکل می دهند.

ایران و روسیه به هم نیاز دارند. این دو کشور اکنون تحت فشار بلوک غرب قرار دارند. رسیدن به این واقعیت که یک نبرد خاکستری میان آمریکا و همپیمانانش با ایران، کشورهای مسلمان انقلابی از جمله سوریه، عراق، یمن و بحرین شکل گرفته، ما را به این نتیجه می رساند که پس از آن نوبت به روسیه هم خواهد رسید.

هدف آمریکا نابودی قدرت هایی است که می توانند مقابل خواسته های او ایستادگی کنند و از رسیدن به اهداف بازدارند.

ظرفیت های بازدارنگی در منطقه اکنون در اختیار ایران و روسیه است. این دو کشور تاکنون توانسته اند آمریکا را در منطقه ناکام بگذارند.

معادلات در تحولات منطقه به نفع جبهه مقاومت پیش می رود و این اتفاق خوبی است. محور مقاومت با اتفاقاتی که در منطقه افتاده جای پای خود را محکمتر کرده است. اینگونه نیست که تنها طرف مقابل است که یکه تازی می کند.

بحران غرب آسیا برتری نظامی آمریکا را مقابل جمهوری اسلامی ایران، جبهه مقاومت و روسیه به چالش کشیده است.
این چالش برای آمریکایی ها ایجاد انفعال کرده و قدرت تصمیم گیری او را سلب کرده است و هنوز در شرایط گیجی به سر می رد به خصوص زمانی که رسماً اعلام شد بمب افکن های روسیه از پایگاه هوایی نوژه در همدان استفاده کرده اند.

روسیه دارای بمب افکن های دوربردی است که می تواند به راحتی مواضع تروریست های تکفیری در سوریه را بمباران کند. اما برای این که هم از زمان بهتر بهره ببرد و هم هزینه های پرواز کمتر شود نیازمند یک فرودگاه نظامی نزدیکتر به منطقه بحران بود.

فرودگاه نظامی ایران و بمب افکن های روسیه، یک معادله ساده را حل کرد و باعث شد تا با انجام عملیات هوایی علیه مواضع تروریست ها در سوریه عمق همکاری دو کشور افزایش یافت و به دشمنان مشترک هم پیام داد در صورت تهدید منافع و امنیت ملی دو کشور، تهران و مسکو در کنار هم می توانند هم برتری نظامی آمریکا را به چالش بکشند و هم ابتکار عمل را در منطقه در دست بگیرند.

باید توجه داشت که ایران پایگاه نظامی در اختیار روسیه قرار نداده است، بلکه یک همکاری نظامی موقت و کوتاه مدت است که البته احتمال تکرار آن می رود. بستگی به شرایط و نیاز منطقه دارد.

البته این که روسیه در صدد آن است تا قدرت نمایی کند و با انجام چنین اقدامات نظامی مقابل آمریکا و برخی کشورهای منطقه خودنمایی کند شکی نیست، روسیه پیش از این یکی از دو قطب حاکم در دنیا بود.

شاید تحولات و بحران هایی که در دنیا به ویژه در غرب آسیا شکل گرفته دوباره باعث ایجاد یک فضای دو قطبی در دنیا میان آمریکا و روسیه شود. اما این اتفاق جایگاه ایران را تضعیف نمی کند.

ایران اکنون یک کشور قدرتمند و تأثیرگذار در تحولات و معادلات منطقه و جهان است، به همین خاطر سعی بر این است تا کشورهای قدرتمند خود را به ایران نزدیک کنند.

استفاده روسیه از پایگاه نظامی ایران باید هم به مذاق آمریکایی ها خوش نیاید. چرا که سیاست های خود را در قبال ایران شکست خورده می بینند.

همین که روسیه باعث شده است دنیا به سمت تک قطبی به نفع آمریکا پیش نرود، یک موفقیت برای کشورهای مستقل است.

اگر بخواهیم به نتیجه مطلوب در موضوع همکاری های نظامی ایران و روسیه برسیم کافی است منافع مشترک دو کشور را بشماریم و در کنار تضادها قرار دهیم. چه نتیجه ای حاصل خواهد شد؟

انتهای پیام/