به گزارش گروه فرهنگی ، رسول صدر عاملی در این یادداشت نوشته است:

در شبی که ماه کامل بود، بعد از مدت‌ها به تماشای یک کنسرت موسیقی نشستم؛ از گروهی که شنیده بودم جوان‌ها و نوجوان‌ها بسیار دوستشان دارند. گروهی که به هیچ‌وجه تلاش نکردند به شکل کاذبی دیده شوند و با تلاش و آرام‌آرام، خودشان را در دل بچه‌های دهه ۷۰ و ۸۰ باز کردند.

من تا به حال کمتر مراسمی به این باشکوهی دیده بودم؛ مراسمی که در حیاط کاخ قدیمی نیاوران و لابه‌لای درخت‌هایی کهنسال برگزار می‌شد. گروهی که جسورانه بسیاری از آهنگ‌ها و موسیقی‌های آشنا  برای ما را با سلیقه و حس و حال و دریافت خودشان اجرا کردند و اجرایی مدرن و نو را تحویل مخاطبان خود دادند. این میزان شادمانی برای من بسیار لذت‌بخش بود و حسرت خوردم که چرا در بعضی شهرستان‌ها، جوانان ما نمی‌توانند شاهد چنین کنسرت‌هایی باشند.

صدای خواننده گروه (امید نعمتی) بسیار گوش‌نواز بود و به همراه اجرای چشم‌نواز گروه «پالت»، لحظات بسیار خوبی را فراهم کرده بود. این بچه‌ها معنای صحنه را به خوبی فرا گرفته بودند و معنی ارتباط گرفتن با مخاطب را به خوبی بلد بودند.