به گزارش خبرنگار گروه ورزشی ، استقلال این روز‌ها نه فقط از نظر نتیجه‌گیری در لیگ برتر بلکه از لحاظ مدیرتی هم وضعیت آشفته‌ای دارد. انتخاب رضا حسنی‌خو، مدیر کل حراست وزارت ورزش و جوانان به عنوان مدیرعامل باشگاه توسط وزیر ورزش و اعضای هیئت مدیره، تبدیل شدن سمت مدیرعاملی به سرپرست موقت درحالی که برخی از اعضای هیئت مدیره از آن بی اطلاع بودند و با جدیت اعلام کردند که خودشان صورتجلسه انتخاب حسنی‌خو را به عنوان مدیرعامل امضا کرده‌اند و در نهایت استعفای او که رکورد مدیرعاملی را به مدت سه روز در دنیای فوتبال زد.

در همین راستا روز گذشته رضا افتخاری به عنوان سرپرست باشگاه استقلال انتخاب شد. اتفاقی که پس از کناره‌گیری رضا حسنی‌خو این شائبه را بوجود آورد که ملاک انتخاب فردی که در کمیته فوتسال گرفتاری‌های زیادی مانند لیگ فوتسال، حضور تیم ملی در جام جهانی و ... دارد بر چه اساسی بوده و اعضای هیئت مدیره در این بین چه نقشی داشته‌اند که گفته می‌شود برخی از آنها حتی در لحظه اعلام خبر از این موضوع بی‌خبر بودند.

افتخاری در حالی روز گذشته به این عنوان انتخاب شد که به نظر می‌رسید خودش از این مسئله خبر ندارد و حتی در گفت‌و‌گویی با خبرنگار گروه ورزشی اعلام کرد که تمرکزش روی فوتسال است و هنوز درباره این موضوع تصمیمی نگرفته است اما پس از جلسه معارفه خود در گفت‌وگو با خبرنگاران به یکباره تغییر موضع داد و اعلام کرد «اگر من در استقلال موفق نشوم هیچ‌کس نمی‌تواند این کار را انجام دهد!»

شنیده‌ها حکایت از آن دارد که شهاب جهانیان، رئیس هیئت مدیره باشگاه استقلال و حمیدرضا گرشاسبی، عضو هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس، نقش زیادی در معرفی افتخاری به وزیر ورزش و در نهایت انتخاب او داشته‌اند و اگر این موضوع صحت داشته باشد سرپرست جدید باشگاه استقلال کار سختی را در مواجهه با حاشیه‌های احتمالی که از سوی پیشکسوتان و حتی شاید هواداران برای او به‌جود می‌آید خواهد داشت.

باید دید آیا افتخاری در باشگاه استقلال مستقر خواهد شد و خواهد توانست بخش عمده‌ای از توان و زمانش را برای اداره این باشگاه که حتی برخی مشغله‌های آن را به یک وزارتخانه تشبیه می‌کنند، بگذارد؟ در این بین تکلیف فوتسال و تیم ملی که مشغله‌های زیادی همچون کمبود بازی‌های تدارکاتی در آستانه رقابت‌های جام‌جهانی، نداشتن کفپوش مناسب برای تمرین و ... دارد، چه خواهد شد؟

استقلال با تاریخ 70 ساله خود چهره‌های بزرگ و سرشناسی را پرورش داده که حتی برخی از آنها از پتانسیل و توان مدیریتی هم برخوردارند. افرادی که با تغییر دولت‌ها هم هیچ‌گاه نتوانستد مدیرعامل باشگاهی شوند که در آن پرورش یافتند و به محبوبیت رسیدند و حتی برخی از این چهره‌ها بدون تحقق آرزویشان ناکام از دنیا رفتند.

متأسفانه شاهدیم با روی کار آمدن دولت یازدهم بازهم در این سیاست تغییر خاصی ایجاد نشده و باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس را کسانی اداره می‌کنند که اصطلاحاً «خودی» باشند و بتوان بر روی عملکرد آنها تسلط کامل داشت.

مهم این نیست که مدیرعامل استقلال آیا سابقه‌ای در فوتبال داشته یا مورد مقبولیت هواداران و پیشکسوتان باشد و از همه مهمتر تمام وقت و توان خود را برای این دو باشگاه بزرگ بگذارد و مسئولیت‌های دیگری نداشته باشد. باید دید با چنین انتصاباتی و هیئت مدیره‌ای که به نظر می‌رسد بیشتر فرمایشی باشد چه بلایی بر سرباشگاه استقلال خواهد آمد و در فرایند چنین تصمیم‌گیری‌هایی هواداران چه جایگاهی دارند؟