به گزارش گروه فرهنگی ، گسترش هنر فیلم‌سازی و افزایش جاذبه آن، در دهه ۴۰ و ۵۰ بسیاری از آهنگسازان وابسته به رادیو و تلویزیون و نیز وزارت فرهنگ و هنر را به کار در این زمینه برانگیخت. 

گام نخست را «مرتضی حنانه» برداشت و با اندکی تاخیر یکی از آهنگسازان جوان اما به نام آن دوران نیز وارد این مقوله شد. «احمد پژمان» کار جدی خود در زمینه موسیقی فیلم را با «بهمن فرمان آرا» و فیلم «شازده احتجاب» آغاز کرد و خیلی سریع به یکی از بزگترین آهنگسازان فیلم ایران بدل شد.

در میان آهنگسازان موسیقی فیلم در حال حاضر، «احمد پژمان» را در صدر همه و در کنار «حسین علیزاده» و «محمدرضا علیقلی» می توان دید. او که تا به حال دو بار برنده سیمرغ بلورین جشنواره فجر شده سبک کاری شبیه به «محمدرضا علیقلی» دارد. موسیقی «احمد پژمان» در ذات خود ساده است. ساده نه به معنای ناپرورده، بلکه به معنای یکپارچه بودن. آمیزش ریتم و ملودی در آثار او در یک بستر رمانتیسم صورت می پذیرد، به شکلی که تفکیک آنها از هم ناممکن است.

آلبوم «دیوِرتیمِنتو» جدیدترین اثر کلاسیک «احمد پژمان» است که خصوصیات سبکی آن به مانند سایر آثار او می باشد. دیورتیمنتو یک کلمه ایتالیایی به معنای تفریح و سرگرمی است. از قرن بیستم این اصطلاح توسط آهنگسازان کلاسیک برای کارهای نه چندان جدی به کار می رود. نام این آلبوم خود نوعی شوخی است، زیرا که موسیقی در این آلبوم نه ساده، بلکه در حد خود پیچیدگی دارد و مخاطب خاص خود را می‌طلبد.

«احمد پژمان» با اینکه بیشتر با نام آهنگساز فیلم شناخته می شود، در حقیقت آهنگسازی کلاسیک است. در موسیقی او فضای غالب موسیقی رمانتیک است با سازبندی غربی، اما ملودی های ایرانی و بعضا سازهای شرقی در جای جای آثار او یافت می شوند.

آلبوم «دیورتیمنتو» شامل چندین قطعه برای کوینتت زهی است که ملودی غالب قطعات آن بر اساس موسیقی ایرانی است.

«احمد پژمان» تا به حال برای بیش از بیست فیلم موسیقی ساخته و نزدیک به ۱۰ آلبوم در سبک کلاسیک از او وجود دارد. سمفونی «ناگهان رستاخیز» او را باید یکی از عظیم ترین آثار کلاسیک نوشته شده به دست یک آهنگساز ایرانی دانست.