نگرانی آل سعود از ایران
آیا می توان سخن عادل الجبیر وزیر خارجه آل سعود را که گفته، عربستان اقدام ستیزه جویانه ای علیه ایران نداشته است، باور کرد؟
کد خبر: ۱۹۹۹۷۸
تاریخ: ۳۰ تير ۱۳۹۵ - ۱۴:۱۶
خبرگزاری میزان -
به گزارش گروه سیاسی ، مدت هاست که روابط ایران و عربستان تیره شده است.تیرگی این روابط به نوع سیاست ها و برخورد آل سعود با ایران بستگی دارد.
سیاست های خصمانه و ستیزه جویانه رژیم سعودی از زمان پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شد و روز به روز هم افزایش یافت.
دشمنی های سعودی از سوی ایران با سعه صدر پاسخ داده شد تا در جریان وحدت میان مسلمانان و جهان اسلام خدشه ای وارد نشود.
اما نه تنها سیاست مدارای ایران باعث نشد که سعودی ها دست از دشمنی خود علیه کشورمان بردارند، بلکه با شیوه های گوناگون افزایش هم یافت.
آل سعود برای این که از تأثیر انقلاب اسلامی در کشورهای مسلمان منطقه جلوگیری کند، جنگ راه می اندازد و سوریه، عراق و یمن را درگیر جنگ می کند.
درسوریه و عراق غیر مستقیم ورود می کند و در یمن و بحرین نیروهای نظامی خود را مستقیم وارد می کند.این اقدامات تنها در مقابل تأثیر معنوی انقلاب اسلامی بر مردم مسلمان جهان است.
عربستان می خواهد خود را نه تنها رهبر جهان عرب، بلکه رهبر جهان اسلام معرفی کند و برای این که به چنین هدفی دست یابد، از ایجاد جنگ و ریختن خون مردم بیگناه مسلمان هم دریغ نمی کند.
سعودی ها هنگامی که عبدالناصر رئیس جمهوری مصر توانست با اینجاد یک چهره محبوب از خود در میان مردم عرب کسب جایگاه کند، سران سعودی را وادار به تحرکاتی کرد که شاید حتی مرگ مشکوک جمال عبدالناصر هم بخشی از اقدامات آل سعود بود.
کشتار صدها تن از زائران خانه خدا در فاجعه مکه و منا که صدها نفر از آنها ایرانی بودند، سپس کارشکنی آل سعود در رسیدگی به وضعیت شهدا و مجروحین ایرانی، این فجایع و دشمنی ها را چه می توان نام گذاشت؟
آیا غیر از اقدام ستیزه جویانه و خصمانه است؟ اگر نبود هشدار جدی رهبر معظم انقلاب اسلامی، پیکر حجاج ایرانی به کشور بازگردانده نمی شد.
از این دست رفتارهای دشمنانه و ستیزه جویانه از سوی آل سعود علیه ایران بسیار دیده می شود.
نمونه دیگر آن، جلوگیری از سفر زائران ایران برای به جا آوردن اعمال حج تمتع است. حضور افرادی از خاندان سعودی در نشست منافقین در پاریس و مواضع تند آنها علیه ایران از عهمان دست دشمنی های غیر عقلانی است.
سران سعودی بر سر راه اعزام زائران ایرانی به عربستان در زمان حج واجب، کارشکنی کردند و با بهانه تراشی مانع شدند.آنگاه الجبیر ایران را متهم به انجام اعمال خصمانه علیه عربستان معرفی می کند.
اگر اصرار عربستان بر سر رفتن بشار اسد همچنان ادامه دارد، کینه ای است از سر روابط نزدیک و استراتژیک ایران و سوریه، در غیر این صورت هیچ کشوری حق ندارد برای دولت و کشوری تصمیم بگیرد و خواهان کناره گیری دولت از قدرت شود.
الجبیر گفته است؛این بشار اسد است که روند مذاکرات صلح را مختل کرده و با رد راهحلهای مسالمتآمیز، راهحل نظامی را بر سوریها تحمیل میکند.
او ادعا کرد که از زمان انقلاب اسلامی ایران، پادشاهی سعودی هیچ کنش ستیزهجویانه علیه ایران نداشته است و این در حالی است که ایران به اعمال خصمانه علیه سعودی و دیگر کشورهای خلیج فارس روی آورد.
جنگی که صدام در سال 1359 علیه ایران آغاز کرد، و بر اساس اسناد و مدارک سازمان ملل و قطعنامه 598 صدام آعازگر جنگ بود، سعودی ها مهمترین کشور حامی عراق در جنگ علیه ایران بودند.
در واقع این عربستان است که در 38 سال گذشته تاکنون فرصت های لازم را برای ضربه زدن به ایران فراهم کرده و هیچ فرصتی را هم از دست نداده است.
اگر هم اندکی در سیاست های خصمانه سعودی علیه ایران تعدیل صورت گرفته، از سر ناچاری و ضعفی است که در وجود این رژیم ایجاد شده است.
ایران روز به روز بر اقتدار و قدرتش افزوده می شود و در عوض سعودی ها که برای دخالت های مستقیم و غیر مستقیم خود هزینه های زیادی کرده اند، هر چه بیشتر در ضعف و زبونی قرار می گیرند.
شرایط آل سعود آنقدر بغرنج است که حتی نمی توان به آن به دیده یک رژیم که بتواند یک تهدید برای ایران باشد نگریست. ایران مسائل مهمتری دارد تا به آنها رسیدگی کند.
البته واکنش و پاسخ قاطع و کوبنده، گزینه مهمی است که بر روی میز فرماندهان نظامی کشورمان در مقابل هر تهدیدی وجود دارد. حال این تهدید از سوی رژیم اسرائیل باشد یا آل سعود.
اما ایران همچنان با بردباری خود باعث شده است تا عربستان از خطر نابودی دور باشد، هم اکنون غرب آسیا و کشورهای اسلامی منطقه با مشکلات فراوانی روبرو هستند و اضافه شدن یک بحران دیگر به آنها باعث تضعیف تر شدن مسلمانان می شود که این اتفاق هیچگاه خواسته جمهوری اسلامی ایران نبوده و نخواهد بود.
انتهای پیام/
سیاست های خصمانه و ستیزه جویانه رژیم سعودی از زمان پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شد و روز به روز هم افزایش یافت.
دشمنی های سعودی از سوی ایران با سعه صدر پاسخ داده شد تا در جریان وحدت میان مسلمانان و جهان اسلام خدشه ای وارد نشود.
اما نه تنها سیاست مدارای ایران باعث نشد که سعودی ها دست از دشمنی خود علیه کشورمان بردارند، بلکه با شیوه های گوناگون افزایش هم یافت.
آل سعود برای این که از تأثیر انقلاب اسلامی در کشورهای مسلمان منطقه جلوگیری کند، جنگ راه می اندازد و سوریه، عراق و یمن را درگیر جنگ می کند.
درسوریه و عراق غیر مستقیم ورود می کند و در یمن و بحرین نیروهای نظامی خود را مستقیم وارد می کند.این اقدامات تنها در مقابل تأثیر معنوی انقلاب اسلامی بر مردم مسلمان جهان است.
عربستان می خواهد خود را نه تنها رهبر جهان عرب، بلکه رهبر جهان اسلام معرفی کند و برای این که به چنین هدفی دست یابد، از ایجاد جنگ و ریختن خون مردم بیگناه مسلمان هم دریغ نمی کند.
سعودی ها هنگامی که عبدالناصر رئیس جمهوری مصر توانست با اینجاد یک چهره محبوب از خود در میان مردم عرب کسب جایگاه کند، سران سعودی را وادار به تحرکاتی کرد که شاید حتی مرگ مشکوک جمال عبدالناصر هم بخشی از اقدامات آل سعود بود.
کشتار صدها تن از زائران خانه خدا در فاجعه مکه و منا که صدها نفر از آنها ایرانی بودند، سپس کارشکنی آل سعود در رسیدگی به وضعیت شهدا و مجروحین ایرانی، این فجایع و دشمنی ها را چه می توان نام گذاشت؟
آیا غیر از اقدام ستیزه جویانه و خصمانه است؟ اگر نبود هشدار جدی رهبر معظم انقلاب اسلامی، پیکر حجاج ایرانی به کشور بازگردانده نمی شد.
از این دست رفتارهای دشمنانه و ستیزه جویانه از سوی آل سعود علیه ایران بسیار دیده می شود.
نمونه دیگر آن، جلوگیری از سفر زائران ایران برای به جا آوردن اعمال حج تمتع است. حضور افرادی از خاندان سعودی در نشست منافقین در پاریس و مواضع تند آنها علیه ایران از عهمان دست دشمنی های غیر عقلانی است.
سران سعودی بر سر راه اعزام زائران ایرانی به عربستان در زمان حج واجب، کارشکنی کردند و با بهانه تراشی مانع شدند.آنگاه الجبیر ایران را متهم به انجام اعمال خصمانه علیه عربستان معرفی می کند.
اگر اصرار عربستان بر سر رفتن بشار اسد همچنان ادامه دارد، کینه ای است از سر روابط نزدیک و استراتژیک ایران و سوریه، در غیر این صورت هیچ کشوری حق ندارد برای دولت و کشوری تصمیم بگیرد و خواهان کناره گیری دولت از قدرت شود.
الجبیر گفته است؛این بشار اسد است که روند مذاکرات صلح را مختل کرده و با رد راهحلهای مسالمتآمیز، راهحل نظامی را بر سوریها تحمیل میکند.
او ادعا کرد که از زمان انقلاب اسلامی ایران، پادشاهی سعودی هیچ کنش ستیزهجویانه علیه ایران نداشته است و این در حالی است که ایران به اعمال خصمانه علیه سعودی و دیگر کشورهای خلیج فارس روی آورد.
جنگی که صدام در سال 1359 علیه ایران آغاز کرد، و بر اساس اسناد و مدارک سازمان ملل و قطعنامه 598 صدام آعازگر جنگ بود، سعودی ها مهمترین کشور حامی عراق در جنگ علیه ایران بودند.
در واقع این عربستان است که در 38 سال گذشته تاکنون فرصت های لازم را برای ضربه زدن به ایران فراهم کرده و هیچ فرصتی را هم از دست نداده است.
اگر هم اندکی در سیاست های خصمانه سعودی علیه ایران تعدیل صورت گرفته، از سر ناچاری و ضعفی است که در وجود این رژیم ایجاد شده است.
ایران روز به روز بر اقتدار و قدرتش افزوده می شود و در عوض سعودی ها که برای دخالت های مستقیم و غیر مستقیم خود هزینه های زیادی کرده اند، هر چه بیشتر در ضعف و زبونی قرار می گیرند.
شرایط آل سعود آنقدر بغرنج است که حتی نمی توان به آن به دیده یک رژیم که بتواند یک تهدید برای ایران باشد نگریست. ایران مسائل مهمتری دارد تا به آنها رسیدگی کند.
البته واکنش و پاسخ قاطع و کوبنده، گزینه مهمی است که بر روی میز فرماندهان نظامی کشورمان در مقابل هر تهدیدی وجود دارد. حال این تهدید از سوی رژیم اسرائیل باشد یا آل سعود.
اما ایران همچنان با بردباری خود باعث شده است تا عربستان از خطر نابودی دور باشد، هم اکنون غرب آسیا و کشورهای اسلامی منطقه با مشکلات فراوانی روبرو هستند و اضافه شدن یک بحران دیگر به آنها باعث تضعیف تر شدن مسلمانان می شود که این اتفاق هیچگاه خواسته جمهوری اسلامی ایران نبوده و نخواهد بود.
انتهای پیام/