اگر شما قاضی این پرونده بودید چگونه رأی میدادید؟
اگر شما قاضی رسیدگی به پروندهای با این عنوان اتهامی که در آن سرباز وظیفهای با تبانی و کمک یکی دیگر از سربازان حدود بیست نفر سرباز فراری را شناسایی کرده و از هر یک از آنها مبلغ یک صد هزار ریال وجه دریافت و از جلب آنان به اداره وظیفه عمومی خودداری کرده است، بودید، این افراد را مستحق چه مجازاتی میدانستید؟
کد خبر: ۱۹۸۴۶۴
تاریخ: ۲۸ تير ۱۳۹۵ - ۰۵:۰۰
خبرگزاری میزان - 
به گزارش خبرنگار گروه حقوقی و قضایی ، در صد و دوازدهمین ماهنامه حقوقی، فرهنگی و اجتماعی دادرسی که صاحب امتیاز آن سازمان قضایی نیروهای مسلح است، بخشی تحت این عنوان که اگر شما قاضی این پرونده بودید چگونه رای میدادید آورده شده که در نوع خود جالب و خواندنی است.
طبق گزارش اداره وظیفه عمومی در تاریخ 2/5/73 سرباز وظیفه به نام (الف) در آن اداره به عنوان راننده مشغول خدمت بوده است. او با تبانی و کمک یکی دیگر از سربازان وظیفه به نام (ب) شکه در قسمت بایگانی خدمت می کرده یک برگه ی ماموریت به نام (ب) تحت عنوان جمع آوری سربازان فراری تهیه می کنند. پس از منقوش کردن آن به مهر اداره وظیفه عمومی به کمک (الف) و سوء استفاده از وسیله نقلیه نظامی با در دست داشتن برگه مأموریت مذکور به یکی از روستاهای اطراف قزوین می روند.
در آنجا نیز به کمک یکی دیگر از آشنایان خود به نام (ج) که در نهضت سوادآموزی سرگرم خدمت بود به جمع آوری سربازان فراری در آن محل می پردازند. پس از اینکه حدود بیست نفر سرباز فراری را شناسایی می کنند با وساطت ( ج) از هر یک از آنها مبلغ یک صد هزار ریال وجه دریافت کرده و از جلب آنان به اداره وظیف عمومی خودداری کرده و سپس روستا را ترک می کنند.
چند روز بعد یکی از اهالی روستا که نسبت به حضور آنان مشکوک شده بود به اداره وظیفه عمومی مراجعه و مراتب را به رئیس آن اداره گزارش داده و (الف) و (ب) را نیز معرفی می کند. نامبردگان نیز به جرم خود اعتراف و با پرونده به دادگاه عمومی اعزام می شوند.
با توجه به صورت مسأله اگر شما رئیس دادگاه رسیدگی کننده به این پرونده باشید: اولاً: اتهام انتسابی به آنان را از مصادیق چه جرمی می دانید؟
ثانیاً: آن را با کدام یک از قوانین جزایی منطبق دانسته و مستحق چه مجازاتی می دانید؟
پاسخ : در آیین نامه موسوم به آیین نامه امور خلافی مصوب سال 1324 آمده بود افرادی که رمالی، جفر، تعبیر خواب، کف بینی، افسونگری، جادوگری، جن گیری، فال گیری، پیشگویی، چله نشینی، بخت گشایی و امثال آنها را وسیله معرکه یا دوره گردی قرار داده یا با بازکردن دکان و خانه اعمال مزبور را پیشه و وسیله کسب و استفاده خود قرار دهند به هفت تا ده روز حبس تعزیری و از 100 تا 200 ریال غرامت محکوم می شوند.
این آیین نامه سال 1352 اصلاح شد و مجازات حبس، صرفا برای رمالی به عنوان یک عنوان مجرمانه جرم انگاری نشده است، برای مجازات مرتکبان این جرم که از راه فریب و حیله مالی از مردم اخذ می کنند بایستی به عمومات قانون مراجعه کرد.
طبق تعریف مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری تشدید سال 1367 ، «... هر کس از راه حیله و تقلب مردم را ... یا به امر غیر واقع امیدوار نماید و ازاین راه مال دیگری را ببرد کلاهبردار محسوب است...» ، بنابر این چون رمال ، مراجعین را به امور غیر واقع امیدوار می کند و پول می گیرد این عمل از مصادیق کلاهبرداری است و باید به مجازات کلاهبردار محکوم گردد.
به گزارش خبرنگار گروه حقوقی و قضایی ، در صد و دوازدهمین ماهنامه حقوقی، فرهنگی و اجتماعی دادرسی که صاحب امتیاز آن سازمان قضایی نیروهای مسلح است، بخشی تحت این عنوان که اگر شما قاضی این پرونده بودید چگونه رای میدادید آورده شده که در نوع خود جالب و خواندنی است.طبق گزارش اداره وظیفه عمومی در تاریخ 2/5/73 سرباز وظیفه به نام (الف) در آن اداره به عنوان راننده مشغول خدمت بوده است. او با تبانی و کمک یکی دیگر از سربازان وظیفه به نام (ب) شکه در قسمت بایگانی خدمت می کرده یک برگه ی ماموریت به نام (ب) تحت عنوان جمع آوری سربازان فراری تهیه می کنند. پس از منقوش کردن آن به مهر اداره وظیفه عمومی به کمک (الف) و سوء استفاده از وسیله نقلیه نظامی با در دست داشتن برگه مأموریت مذکور به یکی از روستاهای اطراف قزوین می روند.
در آنجا نیز به کمک یکی دیگر از آشنایان خود به نام (ج) که در نهضت سوادآموزی سرگرم خدمت بود به جمع آوری سربازان فراری در آن محل می پردازند. پس از اینکه حدود بیست نفر سرباز فراری را شناسایی می کنند با وساطت ( ج) از هر یک از آنها مبلغ یک صد هزار ریال وجه دریافت کرده و از جلب آنان به اداره وظیف عمومی خودداری کرده و سپس روستا را ترک می کنند.
چند روز بعد یکی از اهالی روستا که نسبت به حضور آنان مشکوک شده بود به اداره وظیفه عمومی مراجعه و مراتب را به رئیس آن اداره گزارش داده و (الف) و (ب) را نیز معرفی می کند. نامبردگان نیز به جرم خود اعتراف و با پرونده به دادگاه عمومی اعزام می شوند.
با توجه به صورت مسأله اگر شما رئیس دادگاه رسیدگی کننده به این پرونده باشید: اولاً: اتهام انتسابی به آنان را از مصادیق چه جرمی می دانید؟
ثانیاً: آن را با کدام یک از قوانین جزایی منطبق دانسته و مستحق چه مجازاتی می دانید؟
پاسخ : در آیین نامه موسوم به آیین نامه امور خلافی مصوب سال 1324 آمده بود افرادی که رمالی، جفر، تعبیر خواب، کف بینی، افسونگری، جادوگری، جن گیری، فال گیری، پیشگویی، چله نشینی، بخت گشایی و امثال آنها را وسیله معرکه یا دوره گردی قرار داده یا با بازکردن دکان و خانه اعمال مزبور را پیشه و وسیله کسب و استفاده خود قرار دهند به هفت تا ده روز حبس تعزیری و از 100 تا 200 ریال غرامت محکوم می شوند.
این آیین نامه سال 1352 اصلاح شد و مجازات حبس، صرفا برای رمالی به عنوان یک عنوان مجرمانه جرم انگاری نشده است، برای مجازات مرتکبان این جرم که از راه فریب و حیله مالی از مردم اخذ می کنند بایستی به عمومات قانون مراجعه کرد.
طبق تعریف مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری تشدید سال 1367 ، «... هر کس از راه حیله و تقلب مردم را ... یا به امر غیر واقع امیدوار نماید و ازاین راه مال دیگری را ببرد کلاهبردار محسوب است...» ، بنابر این چون رمال ، مراجعین را به امور غیر واقع امیدوار می کند و پول می گیرد این عمل از مصادیق کلاهبرداری است و باید به مجازات کلاهبردار محکوم گردد.