سكونت ۱۹ ميليون شهروند در بیش از ۳۰ درصد محلات نیازمند نوسازی
معاون وزیر راه و شهرسازی بیش از ۳۰ درصد محلات کشور را نیازمند نوسازی اعلام کرد و گفت: محلات هدف در حال حاضر به عنوان تهدید در شهر محسوب میشوند چرا که ساکنان آنها از ناامنی، عدم هویت، وجود انواع بزههای اجتماعی و فقر شهری رنج میبرند.
کد خبر: ۱۹۸۰۱۹
تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۵ - ۲۳:۱۵
خبرگزاری میزان - 
به گزارش گروه اقتصاد ، محمد سعید ایزدی با اشاره به زوایه دید جدید نسبت به مسکن در کشور گفت: در حال حاضر در تلاش هستیم تا بحث مسکن را هرچه بیشتر به مقوله شهر پیوند دهیم، از این رو ابتدا به ایراد چند نقد اساسی به پروژه مسکن مهر خواهیم پرداخت. به تصور من این پروژه به لحاظ فنی پنج نقیصه جدی دارد که مکانگزینی اشتباه، عدم شناخت صحیح مخاطب، تمرکز در یک نقطه، دولتمحور بودن پروژه و وجود بحران هویت و کیفیت ساخت و ساز ازجمله آن به شمار میرود.
معاون وزیر راه و شهرسازی در ادامه با تأکید بر این نکته که پیوند دادن برنامههای تأمین مسکن با برنامههای بهسازی و نوسازی شهری میتواند این پنج آسیب را به حداقل برساند گفت: امروزه شهرهای ما از لحاظ کیفیت در شرایط بحرانی هستند و از آن رنج میبرند. براساس شناساییهای انجام شده در بیش از ۱۶۱ شهر تاریخی کشور بیش از ۲۵ هزارهکتار، محدوده نیازمند بهسازی وجود دارد که این رقم برای سکونتگاههای غیررسمی در ۹۱ شهر کشور نیز برابر با ۴۸ هزار هکتار است.
مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران نیز در ادامه از نیازمند بهسازی بودن بیش از ۳۰ درصد محلات کشور خبر داد و افزود: قابل توجه است که درحال حاضر در این محلات بالغ بر ۱۹ میلیون نفر سکونت داشته و مسائل و مشکلات مخصوص به خود را دارند.
ایزدی در این خصوص اضافه کرد: محلات هدف در حال حاضر به عنوان تهدید در شهر محسوب میشوند چرا که ساکنان آنها از ناامنی، عدم هویت، وجود انواع بزههای اجتماعی و فقر شهری رنج میبرند.
معاون وزیر راه و شهرسازی همچنین در بخش دیگری از سخنانش اعلام کرد: هماکنون بیش از ۵۰ درصد شهر چابهار و یک سوم از شهر مشهد در وضعیت حاشیهنشینی به سر میبرند.
وی در ادامه با تأکید بر ضرورت گونهشناسی در بافت شهری بیان کرد: در گذشته به تمامی بافتهای ناکارآمد شهری بافت فرسوده گفته میشد، ولی امروز با انجام گونهشناسی مناسب این مناطق به نواحی مختلف از جمله بافت تاریخی، بافت میانی و سکونتگاه غیررسمی تقسیم شدهاند.
این مقام مسئول با بیان اینکه ما در این راه میتوانیم به این مناطق به عنوان فرصت نیز نگاه کنیم گفت: در حال حاضر مناطقی را در کشور داریم که جابهجایی و تغییر مکان زندگی برای ساکنانشان (حدود ۷۰ هزار نفر) ضروری است. ما باید در این حوزه به گونهای برنامهریزی کنیم که علاوه بر رفع مشکلات آنها از این نواحی به عنوان فرصت نیز استفاده کنیم. به تصور من این مناطق ظرفیت پذیرش بسیار بالایی را دارا بوده و میتوانند در تعداد زیادی از مسائل نیازمندیهای موجود را پاسخ دهند.
مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران همچنین از وجود بیش از ۸۰ درصد از متقاضیان مسکن در کشور در محدودههای هدف و نیازمند احیا خبر داد و افزود: ما در این مسیر تلاش داریم بتوانیم حداقل مداخله دولت را در این نواحی داشته و بیشتر، نقش تسهیلگری را بر عهده آن بگذاریم، ما باید در برنامه خود برای بهسازی این نواحی، گروههای کمدرآمد و متقاضی مسکن را هدف اصلی خود قرار داده و در فرصتهایی که در این مناطق برایمان به وجود میآید برنامهریزی مناسب را برای ارتقای کیفیت زندگی داشته باشیم.
ایزدی درخصوص سیاستهای اصلی سند ملی تصویب شده در سال ۹۳ در این حوزه خاطرنشان کرد: براساس این سند، مشارکتپذیری، حرکت به سمت توانمندسازی و محلهگرایی سه رویکرد اصلی ما در این حوزه به شمار میرود.
این مقام مسئول توانمندسازی ساکنین، ارتقای زیرساختها و خدمات روبنایی و نوسازی مسکن را سه عامل جداناپذیر برای محقق شدن اهداف بهسازی و نوسازی در یک منطقه اعلام کرد و گفت: اگر این مدل سهگانه را در محدودههای هدف خود توأم با یکدیگر پیش ببریم، قطعا به اهداف خود در بخش نوسازی و بهسازی دست خواهیم یافت.
معاون وزیر راه و شهرسازی اعطای تسهیلات، بستههای تشویقی و حمایتی و همکاری بالا با شهرداری را نمونهای از شیوههای بکارگرفته شده از سوی دولت در بخش بهسازی و نوسازی بیان کرد و گفت: تلاش کردیم در این مدت با اخذ مصوبهای از دولت شرایط را برای اعطای ۳۰۰ هزار وام نوسازی فراهم کنیم که برای نخستینبار موفق به ارتقای آن از مبلغ ۳۰ میلیون به ۵۰ میلیون تومان نیز شدهایم.
مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران همچنین اظهار کرد: ۱۳۰ هزار هکتار بافت فرسوده موجود در کشور دارای ۲۷۰۰ محله بوده که براساس برنامهریزیهای انجام شده قرار شد به طور متوسط ۲۷۰ محله در دورههایی مشخص نوسازی شده و سطح متوسط آن به سطح متوسط شهر نزدیک شود.
ایزدی با بیان اینکه میتوانیم ۳۵ درصد از برنامه مسکن را به شیوه خودمالکی (اعطای تسهیلات و مشارکت مردم) پیش ببریم گفت: حمایت از انبوهسازان و توسعهگران، فعال کردن بخش خصوصی در عرصه نوسازی، تعاونیهای خودیار محلی، حمایت از تشکلهای خیرین نمونهای از مدلهای نوسازی در این بخش به شمار میروند.
به گزارش گروه اقتصاد ، محمد سعید ایزدی با اشاره به زوایه دید جدید نسبت به مسکن در کشور گفت: در حال حاضر در تلاش هستیم تا بحث مسکن را هرچه بیشتر به مقوله شهر پیوند دهیم، از این رو ابتدا به ایراد چند نقد اساسی به پروژه مسکن مهر خواهیم پرداخت. به تصور من این پروژه به لحاظ فنی پنج نقیصه جدی دارد که مکانگزینی اشتباه، عدم شناخت صحیح مخاطب، تمرکز در یک نقطه، دولتمحور بودن پروژه و وجود بحران هویت و کیفیت ساخت و ساز ازجمله آن به شمار میرود. معاون وزیر راه و شهرسازی در ادامه با تأکید بر این نکته که پیوند دادن برنامههای تأمین مسکن با برنامههای بهسازی و نوسازی شهری میتواند این پنج آسیب را به حداقل برساند گفت: امروزه شهرهای ما از لحاظ کیفیت در شرایط بحرانی هستند و از آن رنج میبرند. براساس شناساییهای انجام شده در بیش از ۱۶۱ شهر تاریخی کشور بیش از ۲۵ هزارهکتار، محدوده نیازمند بهسازی وجود دارد که این رقم برای سکونتگاههای غیررسمی در ۹۱ شهر کشور نیز برابر با ۴۸ هزار هکتار است.
مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران نیز در ادامه از نیازمند بهسازی بودن بیش از ۳۰ درصد محلات کشور خبر داد و افزود: قابل توجه است که درحال حاضر در این محلات بالغ بر ۱۹ میلیون نفر سکونت داشته و مسائل و مشکلات مخصوص به خود را دارند.
ایزدی در این خصوص اضافه کرد: محلات هدف در حال حاضر به عنوان تهدید در شهر محسوب میشوند چرا که ساکنان آنها از ناامنی، عدم هویت، وجود انواع بزههای اجتماعی و فقر شهری رنج میبرند.
معاون وزیر راه و شهرسازی همچنین در بخش دیگری از سخنانش اعلام کرد: هماکنون بیش از ۵۰ درصد شهر چابهار و یک سوم از شهر مشهد در وضعیت حاشیهنشینی به سر میبرند.
وی در ادامه با تأکید بر ضرورت گونهشناسی در بافت شهری بیان کرد: در گذشته به تمامی بافتهای ناکارآمد شهری بافت فرسوده گفته میشد، ولی امروز با انجام گونهشناسی مناسب این مناطق به نواحی مختلف از جمله بافت تاریخی، بافت میانی و سکونتگاه غیررسمی تقسیم شدهاند.
این مقام مسئول با بیان اینکه ما در این راه میتوانیم به این مناطق به عنوان فرصت نیز نگاه کنیم گفت: در حال حاضر مناطقی را در کشور داریم که جابهجایی و تغییر مکان زندگی برای ساکنانشان (حدود ۷۰ هزار نفر) ضروری است. ما باید در این حوزه به گونهای برنامهریزی کنیم که علاوه بر رفع مشکلات آنها از این نواحی به عنوان فرصت نیز استفاده کنیم. به تصور من این مناطق ظرفیت پذیرش بسیار بالایی را دارا بوده و میتوانند در تعداد زیادی از مسائل نیازمندیهای موجود را پاسخ دهند.
مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران همچنین از وجود بیش از ۸۰ درصد از متقاضیان مسکن در کشور در محدودههای هدف و نیازمند احیا خبر داد و افزود: ما در این مسیر تلاش داریم بتوانیم حداقل مداخله دولت را در این نواحی داشته و بیشتر، نقش تسهیلگری را بر عهده آن بگذاریم، ما باید در برنامه خود برای بهسازی این نواحی، گروههای کمدرآمد و متقاضی مسکن را هدف اصلی خود قرار داده و در فرصتهایی که در این مناطق برایمان به وجود میآید برنامهریزی مناسب را برای ارتقای کیفیت زندگی داشته باشیم.
ایزدی درخصوص سیاستهای اصلی سند ملی تصویب شده در سال ۹۳ در این حوزه خاطرنشان کرد: براساس این سند، مشارکتپذیری، حرکت به سمت توانمندسازی و محلهگرایی سه رویکرد اصلی ما در این حوزه به شمار میرود.
این مقام مسئول توانمندسازی ساکنین، ارتقای زیرساختها و خدمات روبنایی و نوسازی مسکن را سه عامل جداناپذیر برای محقق شدن اهداف بهسازی و نوسازی در یک منطقه اعلام کرد و گفت: اگر این مدل سهگانه را در محدودههای هدف خود توأم با یکدیگر پیش ببریم، قطعا به اهداف خود در بخش نوسازی و بهسازی دست خواهیم یافت.
معاون وزیر راه و شهرسازی اعطای تسهیلات، بستههای تشویقی و حمایتی و همکاری بالا با شهرداری را نمونهای از شیوههای بکارگرفته شده از سوی دولت در بخش بهسازی و نوسازی بیان کرد و گفت: تلاش کردیم در این مدت با اخذ مصوبهای از دولت شرایط را برای اعطای ۳۰۰ هزار وام نوسازی فراهم کنیم که برای نخستینبار موفق به ارتقای آن از مبلغ ۳۰ میلیون به ۵۰ میلیون تومان نیز شدهایم.
مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران همچنین اظهار کرد: ۱۳۰ هزار هکتار بافت فرسوده موجود در کشور دارای ۲۷۰۰ محله بوده که براساس برنامهریزیهای انجام شده قرار شد به طور متوسط ۲۷۰ محله در دورههایی مشخص نوسازی شده و سطح متوسط آن به سطح متوسط شهر نزدیک شود.
ایزدی با بیان اینکه میتوانیم ۳۵ درصد از برنامه مسکن را به شیوه خودمالکی (اعطای تسهیلات و مشارکت مردم) پیش ببریم گفت: حمایت از انبوهسازان و توسعهگران، فعال کردن بخش خصوصی در عرصه نوسازی، تعاونیهای خودیار محلی، حمایت از تشکلهای خیرین نمونهای از مدلهای نوسازی در این بخش به شمار میروند.