: شاهد احمدلو کارگردان سینما و تلویزیون پیرامون همکاری با مرحوم منوچهر نوذری در "چند میگیری گریه کنی" گفت: «من از دوستان شنیده بودم که منوچهر نوذری فردی بداخلاق است و به سختی می توان با او ارتباط برقرار کرد، اما من روز اول در چشمان ایشان نگاه کردم و گفتم می خواهم این نقش را بازی کنید.»

احمدلو در گفتگو با /نازنین شادپی: به بهانه سالگرد درگذشت منوچهر نوذری افزود: «نوذری هم برخلاف آن چیزی که شنیده بودم به شدت انسانی مهربان و دوست داشتنی بود و دعوت من را پذیرفت. من آن روز یاد گرفتم که براساس صحبت های دیگران و حواشی کسی را مورد قضاوت قرار ندهم چرا که یاد گرفتم انسان ها با رفتار و منش خود جایگاهشان را تعیین می کنند.»

وی بیان داشت: «نوذری زمانی که فیلم نامه را خواند به شدت تمایل داشتم که نقش اصلی را ایفا کند و از این بابت خداوند را شاکر هستم که توانستم با تیمی که دوست داشتم کار کنم.»

در همان روز اول قرارداد را امضاء کرد
کارگردان سریال «سه دونگ، سه دونگ» بیان داشت: «زنده یاد نوذری خلاصه داستان "چند می گیری گریه کنی؟" را از من پرسید و آن قدر از فیلم نامه خوش اش آمد که در همان روز قرارداد بازی را امضاء کرد و این برای من خیلی تعجب برانگیز بود چرا که تاکنون سابقه نداشتم با بازیگری پیرامون نقشی صحبت کنم و همان روز به مرحله بستن قرارداد برسم.»

وی اظهار داشت: «هرچند آشنایی من و زنده یاد منوچهر نوذری به پیش تولید فیلمم «چند می گیری گریه کنی؟» برمی گردد اما پیش از آن ارادت خاصی به ایشان و برنامه هایشان داشتم. من برای ایفای نقش "شایسته" از ایشان دعوت به همکاری کردم و زمانی که نوذری به دفتر من آمدم فیلم نامه به صورت کامل نوشته نشده بود و من پیش تولید را براساس خلاصه ای از داستان شروع کرده بودم.»

دوست داشتم باز هم با نوذری کار کنم اما...
این کارگردان بیان داشت: «رابطه من و منوچهر نوذری در آن فیلم به شدت عمیق شد و دوست داشتم باز هم با ایشان کار کنم که متاسفانه روزگار این فرصت را از من گرفت، واقعا جای خالی منوچهر نوذری در سینما و تلویزیون به شدت احساس می شود. خیلی تمایل دارم از منش و شخصیت منوچهر نوذری صحبت کنم اما متاسفانه فضای رسانه ای به گونه ای است که باید در آن کوتاه صحبت کرد.»