به گزارش گروه فضای مجازی به نقل از آستان، روان شناسان و کارشناسان حوزه کودک بر این باورند زمانی که کودکان در نقاشی خود خانه ترسیم می کنند برای آنها نماد پناهگاه است و خانه را یک هسته مرکزی می دانند. این خانه نشان می دهد که کودک به خانواده اش علاقه مند است یا خیر. در نقاشی برخی کودکان باغچه، گل و پنجره های بزرگ دیده می شود و این نمادها نشان دهنده یک زندگی سعادتمند است که کودکان در آن محیط احساس آرامش دارند.

کودکانی که در سن بین 5 تا 8 سال خانه هایی با دیوارهای بلند و دور افتاده ترسیم می کنند بیانگر این است که این گروه از کودکان وابستگی شدیدی به مادر خود دارند و در آینده افرادی خجالتی می شوند.

چنانچه کودکان بعد از ورود به سن 9 سالگی همچنان خانه را با همین توصیف در نقاشی های شان ترسیم کنند نشان دهنده تنهایی کودکان است و با ورود به سن نوجوانی این احتمال زیاد است که این افراد دارای احساسات زیاد باشند.

زمانی که کودکان در نقاشی خود درخت ترسیم می کنند نیاز است تا این نقاشی تجزیه و تحلیل شود. ریشه درخت در نقاشی نماد ناخودآگاه و فشار است. همچنین اگر در نقاشی کودک تنه درخت وجود داشت این نماد بیانگر یک شخصیت دائمی و عمق شخصیت کودک است. همچنین شاخ و برگهای درخت نشانگر راه های ارتباطی کودکان با دنیای پیرامون شان است.

خورشید نماد دیگری است که اغلب کودکان در نقاشی خود ترسیم می کنند. این نماد نشانگر امنیت، قدرت و شادی است. همچنین پژوهشگران خورشید را نماد پدر نیز معرفی می کنند. کودکانی که رابطه خوبی با پدرشان دارند خورشید به طور واضح و در حال درخشیدن نقاشی می کنند و اگر ارتباط پدر با کودک خوب نباشد خورشید را در پشت کوه نقاشی می کنند و این نشان دهنده ترس و اضطراب از ارتباط با پدر است.

/انتهای پیام/
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.