حجت الاسلام و المسلمین محمد علی رضایی در گفت و گو با خبرنگار گروه فرهنگی در خصوص بیست و یکمین روز از ماه مبارک رمضان که برابر با روز شهادت حضرت علی(ع) است گفت: امروز روزی است که جهان به عزا نشسته چرا که امام علی (ع) در عالم هستی وجودی بود که همانندش تا امروز نیامده است.

وی ادامه داد: حضرت علی (ع) پس از پیامبر اکرم (ص) فردی بود که برای زنده نگه داشتن، ترویج و تثبیت اسلام ازهیچ فعالیتی دریغ نکرد و ایشان برای گسترش اسلام مانند یک مجسمه سرشار از مفاهیم اسلامی بود.

حجت الاسلام والمسلمین رضایی تصریح کرد: امام اول ما شیعیان در عبادت، رسیدگی به محرومان و همچنین برقراری عدالت اسلامی همتا نداشت و به جرأت می توان گفت که تمامی مدت زمان عمر امام علی (ع) دوره ای بود که اسلام به بهترین شکل برای هر شنونده و بیننده ای به تصویر کشیده شد.

این کارشناس علوم قرآنی در بخش دیگری ازصحبت های خود گفت: حضرت علی (ع) شهر بزرگی از علم و موضوعات علمی بودند و به سطحی از درک وتواضع رسیده بودند که به تمامی افراد کمک می کردند و اعمال عبادیشان را خالصانه انجام می دادند.

وی با تأکید بر اینکه حضرت علی(ع) همواره خود را برای آخرت آماده می کردند، اظهار کرد: ایشان در دنیا و با قرار گرفتن در موقعیت های مختلف همواره خود را درمعرض آتش جهنم قرار می دادند تا ضمن اینکه حواسشان به انجام اعمال عبادی و همچنین رفتار درست با مردم جمع باشد، خود را برای ورود به آخرت هم آماده کنند.

حجت الاسلام و المسلمین رضایی بااشاره به دستگیری حضرت علی(ع) از محرومان و یتیمان یادآور شد: پس از ضربت خوردن مولا علی (ع) و زمانی که زهر در وجود ایشان فراگیر می شود، به اتفاق بر این نکته تأکید می شود که برای درمان باید به ایشان شیر داده شود و به همین دلیل و با توجه به سابقه ای که از حضرت علی(ع) در زمینه دستگیری از محرومان و یتیمان وجود داشت، درآن لحظه ها بچه های یتیم که حضرت علی (ع) همواره دست آنها را می گرفته اند، همگی با کاسه‌هایی از شیر به دیدار ایشان می آیند.

وی خاطر نشان کرد: زمانی که حضرت علی (ع) متوجه می شوند که ا حتمال چندان زیادی برای زنده ماندنشان وجود ندارد اعضای خانواده و فرزندانشان را جمع می کنند و ضمن اشاره به انجام کارهایی مانند غسل دادن ایشان پس از شهادت، به موارد دیگری هم اشاره می کنند که درمتن کامل وصیت نامه آن حضرت آمده است.

این کارشناس مذهبی افزود: در روایات آمده پس از اینکه امام حسن(ع) و امام حسین (ع) حضرت علی را به خاک می سپارند، در مسیر بازگشت و در یک خرابه صدای ناله پیرمردی را می شنوند که وقتی دلیل را از او جویا می شوند او می گوید: همیشه درا ین محل آقایی مهربان به من کمک می کرد اما چند شبی است که ازاو خبری نیست. در این لحظه فرزندان امام علی (ع) به آن فرد می گویند که آن آقا پدر ما و امیرالمومنین (ع) است. 

وی خاطر نشان کرد: امیدواریم با در نظر داشتن ابعاد مختلف زندگی امام  علی (ع) بتوانیم در راستای کمک به محرومان و ستمدیدگان جامعه و همچنین انجام اعمال عبادی به شکل صحیح گام برداریم.