به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد ، محمدرضا نعمت‌زاده سال ۱۳۲۴ درتبریز به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی خود را در این شهر به انجام رساند و در ۱۹۶۸ کارشناسی خود در مهندسی محیط زیست را از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در سن لوئی ابیسپو دریافت کرد.

وی سپس تحصیل مدیریت در دانشگاه کالیفرنیا را نیمه کاره رها کرد و به ایران برگشت.

سوابق اجرایی

پس از انقلاب او ۱۰ ماه در سال ۱۳۵۸ وزیر کار، و بین سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ و سپس از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶ به‌ترتیب در دولت‌های محمدعلی رجایی و دولت ششم، وزیر صنایع ایران بوده است.

نعمت‌زاده معاونت وزارت نفت در امور پتروشیمی در دولت اول و دوم اصلاحات بود. او سمت‌هایی چون معاونت سازمان صنایع دفاع، رییس هیأت مدیره و مدیرعامل توانیر را نیز برعهده داشته است.

بر اساس این گزارش او معاونت وزارت نفت و مدیرعامل پتروشیمی در دوران دولت اصلاحات بود و به‌دلیل اقدامات توسعه‌ای در این دوره، پدر پتروشیمی ایران لقب گرفت.

او علی‌رغم خدمات فراوانش در پتروشیمی توسط وزیر نفت کابینه دولت نهم به‌عنوان معاون وزیر در امور پخش و پالایش و مدیریت عامل شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ایران منصوب شد و مسؤول اجرای برنامهٔ سهمیه‌بندی بنزین در ایران (بزرگ‌ترین پروژه IT کشور)در تابستان ۱۳۸۶ بود. البته ناگفته نماند بعد از یک مصاحبه جنجالی علیه دولت وقت از سمت مشاور وزیر برکنار و بازنشسته شد.

راهیابی به کابینه یازدهم

نعمت زاده در سال 1392 ریاست ستاد انتخاباتی حسن روحانی رییس جمهور فعلی کشورمان را را به عهده گرفت. پس از مراسم تحلیف وی  به‌ عنوان وزیر پیشنهادی صنعت، معدن و تجارت به مجلس معرفی و سرانجام موفق به کسب رأی اعتماد مجلس برای تصدی این وزارتخانه شد.

وی عملکردش در ماه‌های آغازین دوره تصدی‌گریش را مثبت ارزیابی کرد و تسهیل قوانین و دستورالعمل‌های دست و پاگیری که در گذشته برای صنعت‌گران و صادرکنندگان فراهم شده بود را از اقدامات خوب خود می داند.

تصدی وزیر صنعت در 19 شرکت خصوصی

نعمت‌زاده پیش از انتخاب‌شدن به عنوان وزیر صنعت دولت یازدهم ایران، به دلیل سوابق مدیریتی اش در حوزه نفت و گاز با دعوت سرمایه گذاران بخش خصوصی جهت مدیریت پروژه های آنها دعوت و با دریافت سهام مدیریتی در ۱9 شرکت خصوصی به عنوان عضو هیئت مدیره مشغول خدمت شد و به گفته خودش تا قبل از انتخاب به عنوان وزیر از کلیه شرکتها استعفا داد.


دریافت 3 کارت زرد از مجلس

در ۲۴ تیر ۱۳۹۳، نعمت‌زاده به دلیل عدم پرداخت مستمری بازنشستگان صنعت فولاد از مجلس شورای اسلامی کارت زرد گرفت. پیش از وی علی طیب‌نیا، رضا فرجی دانا، علی جنتی، علی‌اصغر فانی و عبدالرضا رحمانی فضلی از مجلس کارت زرد گرفته‌بودند.

لازم به ذکر است در ۹ دی ۱۳۹۳، نعمت زاده برای دومین بار برای پاسخ به سؤالات نمایندگان در مجلس حضور یافت که این بار نیز با کسب ۱۰۲ رأی موافق، ۸۹ رأی مخالف و ۱۵ رأی ممتنع از مجموع ۲۱۸ رأی مأخوذه نتوانست نمایندگان را قانع کند.

وی همچنین در ۱۶ آذر ۱۳۹۴ برای سومین بار برای پاسخ به سوال حمید رسایی مبنی بر دلیل عضویت نعمت زاده در هیئت مدیره ده ها شرکت خصوصی، در مجلس حضور یافت اما این بار نیز نمایندگان از پاسخ وی قانع نشدند و با ۷۳ رأی موافق، ۱۰۶ رأی مخالف و ۱۰ رأی ممتنع از مجموع ۱۸۹ رأی مأخوذه، سومین کارت زرد را به وزیر صنعت دادند.

البته پیش از نعمت زاده، علی طیب نیا، وزیر اقتصاد دولت یازدهم نیز سه کارت زرد از مجلس دریافت کرده بود.

آنچه مسلم است این روزها وزیر کهنه کار صنعت معدن و تجارت چالشهای زیادی از جمله رکود در واحدهای صنعتی، تعطیلی برخی از صنایع کوچک، واردات کالاهای غیر ضرور و همچنین خلف وعده های شرکتهای خارجی در اجرای قراردادهای مختلف صنعتی و بازرگانی را پیش رو دارد.

وزیر کار کشته صنعت اگر کمی خوش اخلاق تر باشد قطعا معاونان کاربلد خود را از دست نمی دهد و اگر کمی هم در کنار تمام دانش های خود به گفته و تخصص کارشناسان احترام بگذارد و عمل کند قطعا هم موفق تر خواهد بود و هم صنعت کشور روزهای بهتری را تجربه خواهد کرد.