در سلسله گزارش های تهران شناسی سعی در نشان دادن آن روی سکه شهر تهران دارد و هر روز یک جاذبه شهر تهران اعم از تاریخی ، فرهنگی ، هنری و .. را با هم می بینیم و می خوانیم.
مسجد قندی تهران
مسجد قندی مربوط به دوره قاجار است و در محله خانی آباد تهران واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۶۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این بنا در سال ۱۳۲۷ هجری قمری به وسیله حاج سیدهاشم قندی از تجار بزرگ قندفروشی تهران بنا گردیده است.
ساختمان مسجد شامل سردر ورودی، هشتی، صحن، ایوان و شبستان
ستوندار است.
مسجد و مدرسه قندی
مسجد قندی دارای یک ورودی اصلی از خیابان تختی و ورودی فرعی ورودی زنانه از کوچه مجاور است. سردر ورودی اصلی مسجد دارای طاق جناغی و تزیینات کاشیکاری و مقرنسکاری و کتیبهای مورخ ۱۳۲۶ هجری قمری است. بعد از سردر ورودی، هشتی کوچک شش ضلعی با پوشش گنبدی و تزیینات کاشیکاری معرق دوره قاجاریه قرار دارد. در دو ضلع این هشتی، کتیبهای به خط ثلث سفید در زمینه لاجوردی مورخ ۱۴۱۰ هجری قمری دیده میشود که مربوط به تعمیرات دوره اخیر است. سمت چپ این هشتی، وضوخانه قرار گرفته است.
صحن مسجد، کوچک و مربع است. در سوی جنوب صحن، ایوان و به قرینه آن در جانب شمالی، ایوان مانند کم عمقی ساخته شده است. اضلاع دیگر صحن، مزین به طاقنماهای تزیینی و کاشیکاری معرق است. در سراسر ضلع جنوبی، شبستان ستونداری با نه ستون در میانه و پوشش طاق و گنبد قرار گرفته است. این شبستان شامل دو محراب کوچک کاشیکاری است. در پشت بام و در راستای یکی از محرابها، دو بادگیر بنا گردیده است. بخشی از پشت بام مسجد به صورت مهتابی درآمده که در تابستانها و مراسم ویژه مورد استفاده قرار میگیرد. سردر فرعی و زنانه مسجد، سادهتر و مورخ ۱۳۲۷ هجری قمری است و در پشت آن، هشتی دیگری با تزیین کاشیکاری معقلی واقع گردیده است. این هشتی نیز در سالهای اخیر بازسازی شده است. در جبهه شرقی و غربی صحن، راهپلهای جهت دسترسی به پشت بام تعبیه شده است. در تعمیرات دوره اخیر، سطح آجرفرش صحن را موزاییک کرده، حوض هشت ضلعی سنگی میانه صحن را کنده و در دیوار شمالی حیاط، یک ردیف وضوخانه سرپایی احداث کردهاند. این بنا در سال ۱۳۷۵ خورشیدی به شماره ۱۷۶۰به ثبت تاریخی رسیده است.
یادواره شهدای مسجد قندی
سیاه پوش شدن مسجد قندی در ایام محرم
مسجد قندي، عبادتگاه 122ساله
يكي از مساجد قديمي در خيابان فروزش مسجد «قندی» است كه حداقل 122سال سن دارد.
یکی از کسبه داران درباره مسجد قندی می گوید: «مرحوم حاج سيد هاشم قندی 3مسجد در تهران ساخت و وقف كرد؛ يكي در خيابان خانيآباد، مسجد خندقآبادی در خيابان مولوي و يكي هم اين مسجد در خيابان فروزش. البته مرحوم لرزاده هم تغييراتی در كار ساخت مسجد قندی انجام داده است اما در ساخت آن دخالت مستقيم نداشته است. معمولاً برای رفتوآمد راحت خانمها، در بخش زنانه ورودی مسجد را هشتی می گرفتند. يكی از بخشهای زيبای اين مسجد شبستان آن است. سر ستون سنگی آن درست قرينه سر ستون مسجد فخريه است. داشتن فضای دلنشين از ديگر زيبايی های اين مسجد است.»