همانگونه که رهبر فرزانه انقلاب اسلامی درباره این نوع تعریف حقوق بشری توسط غرب فرمودند: «من تعجب می کنم آمریکایی ها خجالت نمی کشند اسم حقوق بشر را می آورند. هر کس دیگری در دنیا ادعا بکند طرفدار حقوق بشر است دولت مردان آمریکا نباید این ادعا را بکنند.» انواع جنایت های تاریخی غربی ها در لباس های فریبنده و تحت عناوینی دروغین چون کشف سلاح های کشتار جمعی و حضور نظامی ایالات متحده آمریکا در عراق و افغانستان به بهانه ایجاد امنیت در منطقه ادامه ای بر یاوه گویی های سران غرب از به کار بردن عنوان حقوق بشر است. حقوق بشری که حقوق غربی از آن استخراج شده و از نسل کشی سالیان دراز صهیونیست ها تا متواری ساختن مردمان مظلوم کشورهای مختلف، نتایجی تاسف برانگیز را رقم زده است.
اما حقوق بشر چه مرزی با فرهنگ و سینما دارد؟ در واقع بهتر است بگوییم که چگونه نمایش های فریبنده از وجود حقوق بشر به تفکر غربی ها در فضای فرهنگ و هنر نمایان می شود؟ برای پاسخ این سوال باید سراغ ساخته های سالیان مختلف کارخانه هالیوود درباره حقوق بشر آمریکایی رفت که مطابق با انواع دسیسه پردازی سران سیاسی خود به سراغ داستان هایی با ماهیت پردازش تصویری مطابق اهداف شوم آمریکایی ها از مقاصد سیاسی خود می روند. در واقع سینما با همه جذابیت ها و زرق و برق های تصویری امکان مناسبی برای بروز اندیشه های مزورانه غربی ها برای نمایش حقوق بشر آن گونه که غربی ها بدان توسل دارند، بوده است و صرف هزینه های بالا برای ساخت فیلم ها توسط کمپانی های مطرح غربی که دست تاجران غارتگر سیاسی برای سرمایه گذاری در آن ها ملموس می باشد، راهی برای تصرف اذهان جهانی از وجود حقوق بشر تقلبی است.
وقتی انواع محصولات جذاب هالیوودی با داستان هایی مماس با نگره های حقوق بشری غرب و یا در درون داستان هایی به ظاهر اجتماعی و یا عاشقانه اما با درون مایه سیاسی حقوق بشر ساخته و به جهانیان ارسال شدند، فرصت مناسبی برای بروز اندیشه حقوق بشری آمریکا به مردمان جهان است و راهی برای درزگرفتن انواع حفره هایی که توسط غربی ها در زندگی مردمان جهان رخ داده است. از طرفی برگزاری جشنواره های مختلف فیلم و دیگر رشته های هنری در کشورهای مختلف با پسوند «حقوق بشر» و نمایش آثاری دروغین از اقدامات غربی ها راهی برای همراه شدن سیاسیون آمریکایی با موج سینمای رباینده نگاه مردم بود.
جشنواره های حقوق بشری نیویورک و لندن که متمرکز به فیلم هایی با موضوعات س ک س، اعتیاد، فقر و اخیرا اسیدپاشی شده است و برگزاری جشنواره حقوق بشری در کشورهای مختلف مانند اسپانیا، افغانستان با آثاری سیاست پیشه و به دور از مفهوم واقعی حقوق بشر راهی برای تبلیغات نگاه حقوق بشری آمریکایی ها است.
در ایران اما بعد از فرمایشات مهم رهبری درباره مساله حقوق بشر و وارونه نمایی غربی ها از این عنوان قرار است جشنواره ای با عنوان «مقابله با حقوق بشر آمریکایی» با هدف ارتقای آگاهی و فرهنگ عموم مردم در زمینه حقوق بشر و از طرفی معرفی چهره واقعی مدعیان جهانی حقوق بشر برگزار شود که در جهت مقابله با انواع بزک کردن های سینمایی غرب از مساله حقوق بشری لازم است مورد حمایت قرار گیرد تا چهره منفور آمریکایی ها و دسیسه هایی بسیاری که با ژست های انسانی به اجرا درمی آورند، از طریق آثار پژوهشی مورد نظر قرار گیرد.
البته این مساله 2 سالی است که از طریق جشنواره فیلمهای حقوق بشری غزه در خرابه های باقی مانده از جنگ اخیر در منطقه شجاعیه نوار غزه برپا است و فرش قرمز برپا شده در کنار ویرانه های جنگ همزمان با برپایی جشنواره پر هیاهوی فیلم کن، پاسخی است به فعالیت های تقلبی حاکمیت غربی ها در سینما.
توجه مقام معظم رهبری از نامگذاری یک هفته در طول سال به عنوان هفته «حقوق بشر آمریکایی» تاثیر قابل توجهی در یادآوری حجم انبوهی از سوابق ضد بشری دولت آمریکا در ایران و جهان خواهد داشت، هر چند چهره تاریک و انواع قتل عام رخ داده توسط غربی ها نه هفته ها بلکه سال ها و قرن ها زمان نیاز دارد تا مورد پرداخت قرار گیرد! اما این هفته بهانه ای است برای توجه و تامل به انواع درنده خویی های غرب و سوء استفاده ای که از عنوان حقوق بشر دارند و از این رو به معرفی آثاری مرتبط با این نوع تفکر مسموم بر پرده سینما خواهیم پرداخت و به کشتارهایی دردآور از سوی مدعیان حقوق بشری در جهان از دریچه تصویر می پردازیم. بی رحمی هایی به شمایل زندان گوانتانامو و کشتارهایی به جنس گورهای دسته جمعی در مناطق الصقلاویه، العامریه و نزدیک گورستان فلوجه عراق که کشف بخشی از حکایت ننگین دموکراسی نمایی به شیوه غربی در روز روشن است! همانگونه که رهبری اشاره داشتند: « پرونده ی آمریکا، پرونده ی رژیم صهیونیستی، پرونده ی همین چند قدرت که در مقابل جمهوری اسلامی قرار دارند، از لحاظ مساله ی حقوق بشر و طرفداری از حقوق ملت ها و حقوق انسانها، پرونده ی بسیار سیاهی است.»
/انتهای پیام/