: یک استاد دانشگاه با انتقاد از روند مذاکرات هسته ای، گفت: دومینوی کاهش قابلیت های هسته ای ایران از نوامبر 2013 شروع و تاکنون ادامه یافته است.

به گزارش خبرنگار سیاسی میزان، ابراهیم متقی در همایش دیپلماسی هسته ای که ظهر امروز در دانشگاه علامه طباطبایی و به همت انجمن سیاسی ایران برگزار شد، گفت: موضوع روابط بین الملل بحث قدرت است و بحث مذاکره بازتعریف این قدرت است.

وی با اشاره به مذاکرات ایران و گروه 5+1 اظهار داشت: ما در شرایطی مذاکرات را آغاز کردیم که تعجیل 100 روزه داشتیم و مقامات عالی به دنبال این بودند که در 100 روز وضعیت ثبات اقتصادی را ایجاد کنند و مبنای تفکرشان این بود که این ثبات اقتصادی صرفا از طریق مسئله هسته ای حاصل می شود.

استاد روابط بین الملل دانشگاه تهران با بیان اینکه مبنای اصلی سیاست خارجی دولت دیپلماسی هسته ای است تصریح کرد: مبنای دیپلماسی هسته ای مذاکره و رفع تحریم ها است و معتقد است اگر مشکلات اقتصادی در آن شرایط با مذاکرات قابل ترمیم است. چنین ذهنیتی ناشی از فرسایش اقتصادی است که در سال 90 و 91 ایجاد شد.

وی ادامه داد: مشکلات اقتصادی سال 91 و 92 وضع را به گونه ای کرد که حتی رییس جمهور قبل که مخالف انعطاف پذیری در مسئله هسته ای بود و قطعنامه ها را کاغذ پاره می دانست وارد دیپلماسی پنهان شد که در اردیبهشت 92 در مسقط صورت گرفت و تیمی از سوی رییس جمهور و تیمی از جانب آمریکا و اشتون مذاکراتی را انجام دادند. اما آمریکایی ها مذاکرات را ادامه ندادند چرا که تحلیلشان این بود که شرایط تغییر در ایران وجود دارد و می دانستند دولت آینده هرکه باشد مذاکره در فضای متفاوتی صورت می گیرد.

متقی با بیان اینکه انتخاب رویکرد و فرد جدید حتی با دیدگاه انتقادی طبیعی جلوه می کرد، خاطرنشان کرد: با روی کار آمدن دولت جدید دیدارهایی در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل با مقامات جهان به ویژه آمریکا و اروپا صورت گرفت و در آن دیدارها اشاره شد که دیدگاه ما عوض شده و گفتند در تلاش برای باز تعریف از روابط هستیم و دیگر بحث کاغذ پاره ها و قطعنامه ها مطرح نبود و مسئله اصلی رفع تحریم ها بود.

این کارشناس مسائل بین الملل با یادآوری این که ذهنیت تیم دیپلماتیک و رییس جمهور پایان دادن به تحریم ها است ولی این مسئله بستگی به روش اجرای آن دارد، ابراز داشت مذاکراتی که در دولت قبل انجام می شد سیاست اعلانی بود یعنی ما می رفتیم حرف های کلی در خصوص مسائل مختلف می زدیم و آنها نیز حرف های خودشان را می زدند.

استاد دانشگاه تهران با طرح این سوال که چرا مذاکرات 24 نوامبر 2014 و آگوست 2014 به نتیجه نرسید، در پاسخ گفت: ریشه عدم دستیابی به نتیجه در آگوست و نوامبر 2014 را باید در طرح اقدام مشترک دانست. طرحی که شتاب زده تهیه شد و عده ای دیپلمات که در حاشیه بودند بدون توجه به فضای بین المللی و رژیم ها و قالب های حقوق بین الملل و قابلیت های هسته ای ما تهیه شد که نتیجه اش تهی شدن ظرفیت راهبردی ما است.

متقی در تشریح تهی شدن ظرفیت راهبردی بیان داشت: این مسئله در سه مرحله صورت گرفته در مرحله اول موافقت کردیم هگزا فلوراید را به سوخت تبدیل کنیم و امروز که آقای کری از امن تر شدن جهان صحبت می کند دلیلش این است که ظرفیت راهبردی ایران تهی شده است. عدم بکارگیری سانتریفیوژهای جدید در ادامه آن ظرفیت ها است و باید بدانیم که نه تحریمی برداشته شده و نه تحریمی برداشته خواهد شد.

متقی با بیان اینکه دیپلماسی اجبار آمریکا سه مرحله ای است تاکید داشت: مرحله اول تهی کردن ذخایر بود. پیشنهاد من در رفع تحریم ها و باز شد پول های بلوکه شده و اکسید کردن این بود که توازنی میان آنها وجود داشته باشد. اما آمریکا این گام را با موفقیت همه جانبه برداشت و توازنی نیز میان عناصر سه گانه وجود نداشت. گام دوم مربوط به ابزارهای صنعتی و سانتریفیوژها است و ما در موافقت نامه 24 نوامبر 2014 قرار گذاشتیم که گاز به سانتریفیوژهای نسل پنجم تزریق نکنیم. مرحله سوم نیز خدشه دار کردن حقوق هسته ای است.

متقی در پایان تاکید کرد اگر کشوری در فرآیند دیپلماسی ابزارهای قدرت را از دست دهد در شرایط دومینو قرار می گیرد و دومینوی کاهش قابلیت های هسته ای از نوامبر 2013 شروع و ادامه یافته است.