به گزارش گروه فرهنگی ، قدرت‌الله معماریان، مجسمه‌ساز و هنرمند پیشكسوت كشور،  با بیان اینكه در ابتدای انقلاب اسلامی برای شرایط خاص و ویژگی‌های خاصی تولید مجسمه‌های پرتره وجود داشت، اظهار كرد: ما در همان دوران مجسمه‌های پرتره را تولید كردیم و از شهدای انقلاب و دفاع مقدس و همچنین از مشاهیر كشورمان مجسمه ساختیم و این آثار به معنای آن نبود كه می‌خواهیم این شخصیت‌ها را خدایی ناكرده پرستش كنیم، بلكه قابلیت مجسمه را همچون قابلیت نقاشی و عكس می‌دانستیم.

وی ادامه داد: در مملكت ما اغلب مردم نام فوتبالیست‌های خارجی را می دانند، اما نام و زندگی مشاهیر كشورمان را نمی‌دانند و این‌ها باید معرفی شوند و از راه‌های گوناگون هنری، به تبیین و تشریح یك شخصیت بپردازیم.

معماریان با اشاره به اینكه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در دوره دانشجویی مجسمه آرش كمانگیر را ساخته است، عنوان كرد:  اولین كسی كه مجسمه‌ای درباره این اسطوره كشور ساخت من بودم. پس از آن برای چهلم ارتحال حضرت امام خمینی (ره)، نخستین نقش برجسته ایشان را ساختیم كه خیلی تاثیر خوبی گذاشت. مجسمه آیت الله مطهری را هم پس از آن ساختم و وقتی این آثار مطرح شد، كم‌كم حساسیت‌ها هم نسبت به مجسمه‌سازی كم شد و دیدند كه می‌توان بهره درست و خوب از این هنر برد.

این هنرمند پیش‌كسوت خاطرنشان كرد: در همان زمان كه نقش برجسته حضرت امام خمینی (ره) را ساختیم، آن‌هایی كه كاسه داغ تر از آش بودند، به ما انتقاد می‌كردند، اما وقتی این اثر، ساخته و نصب شد، همه دیدند كه نتیجه خوبی داشت و بسیاری از رسانه های جهان، تمثال را نشان دادند و از آن دوره به بعد بسیاری از مجسمه‌سازها دیدند كه این كار شدنی است.

نتیجه برخی آثار غربی، چیز مطلوب و شاخصی نیست

وی گفت: تولید مجسمه‌هایی از شخصیت‌های برجسته انقلاب اسلامی باعث شد رشته مجسمه‌سازی در دانشگاه‌های هنر كشور بازگشایی شود. سال 72 به بعد و تا الان، می‌بینیم كه چندین دانشكده به صورت تخصصی آموزش مجسمه سازی دارند. البته هر چیزی می‌تواند هم كاربرد خوب و هم بد داشته باشد. اما وقتی من پذیرفتم كه یك مجسمه‌ساز مسلمان هستم. در دنیایی كه امروز می‌شناسم و می‌خواهم حرفم را بزنم باید اصولی را رعایت كنم. اگر در فرهنگ‌های دیگر، مجسمه‌های برهنه افراد ساخته می شود، لزوما من هم نباید به سراغ ساخت این گونه آثار بروم. من می توانم در آثارم به موضوعاتی بسیار موثرتر و عمیق‌تر از آن گونه آثار بپردازم. نتیجه آن آثار، چیز مطلوب و شاخصی نیست كه من به عنوان هنرمند ایرانی بخواهم وقت خودم را برای آن بگذارم.

معماریان درباره تازه ترین اثرش نیز گفت: سه ماه است كه بر روی سردیس حضرت امام خمینی (ره) كار می‌كنم و وقتی این مدت را بر روی این اثركار می كنم به این معنا است كه به این شخصیت علاقه دارم. من خانواده ام را بسیار دوست دارم، اما چنین شخصیت هایی برایم ارزش دیگری دارند و می دانم حضرت امام خمینی (ره) برای مردم مهم است و من با فراغ بال، وقت خودم را بر روی این موضوع متمركز می كنم.

وی افزود: نسخه اولیه این اثر از امام خمینی (ره) را حدود 15 سال قبل ساخته‌ام و آن زمان هیچ كس به من نگفت كه چنین اثری را تولید كنم و خود حوزه هنری هم درخواستی نداشت كه این اثر را بسازم. اما من دوست داشتم كه این مجسمه را بسازم و این كار را كردم. برای تولید نسخه جدید این اثر نیز، هنوز سفارشی نگرفته‌ام و در واقع آن را برای دل خودم می سازم.

با ساخت مجسمه حضرت امام (ره) دنیای خودم را بهتر می‌بینم

این مجسمه ساز تصریح كرد: ممكن است برخی از هنرمندان به دلیل شرایط مادی و یا امتیازات دیگری بر روی مجسمه شخصیت‌هایی همچون حضرت امام (ره) كار كنند. ولی قرار نیست من برای ساخت مجسمه حضرت امام خمینی وجه مادی خاصی دریافت كنم. در ضمن من به جایگاهی كه می خواستم رسیده‌ام و در این موقعیت سنی، نمی‌خواهم خودم را در شرایط نامطلوبی قرار دهم و اثری را انتخاب كرده‌ام كه باعث می‌شود دنیای خودم را بهتر ببینم. با ساخت این سردیس، چیزهایی همچون دوران انقلاب اسلامی، صحبت های حضرت امام خمینی (ره) و جوانانی كه شهید شدند و امام (ره) را مانند پدرشان می‌دانستند، در ذهنم مرور می‌شود. البته وقتی این چیزها را می‌گویم برای برخی بدل به شخصیتی نامطلوب می‌شوم؛ اما بگذار بشوم. مگر چه چیزی از من كم می شود؟ مهم این است كه من به چیزی كه می خواهم می رسم.

به گفته معماریان، می توان در زمینه ساخت مجسمه درباره شخصیت های برجسته انقلاب اسلامی خلاقیت هم به خرج داد، اما این كار نیاز به گذر زمان دارد و شاید اگر در حال حاضر دست به چنین كارهایی زده شود، مخرب باشد. البته در نقاشی كارهایی صورت گرفته است، اما در مجسمه بروز این خلاقیت ها سخت تر است و مهارت بیشتری می خواهد. باید ابتدا مجسمه حضرت امام (ره) را بسازیم و بعد با بررسی قابلیت‌های جامعه دست به تولید اثر خلاقه و متفاوت دست بزنیم.

هیچ كس نتوانسته مجسمه‌ای با نتیجه مطلوب‌تر از قدمگاه بسازد

وی با اشاره به آثار تولید شده درباره شخصیت‌های برجسته و مطرح، گفت: معتقدم قدمگاه یكی از بهترین آثاری است كه درباره شخصیت های مقدس و ماندگار تاریخ ساخته شده است. قدمگاه، جای پاست، اما بیننده شخصیت مدنظر را در ذهنش مجسم می‌كند. آن اثر پا، یك بهانه است كه مخاطب شخصیت را همان طور كه دوست دارد در ذهنش مجسم كند. اما اگر بخواهیم شخصیتی را كه مقدس هم هست، تنها از نگاه خودمان بسازیم، كار دشوار می شود؛ چرا كه ممكن است آن اثر برای برخی خوشایند نباشد. شاید بتوانم بگویم بهترین مجسمه فیگوراتیو ما همان قدمگاه است. چرا كه نتیجه مهم است. هیچ كس نتوانسته مجسمه ای بسازد كه از قدمگاه نتیجه مطلوب تری داشته باشد.